Η Κωνσταντίνα Θεοφανοπούλου γράφει στο culturenow.gr για το "Χασέπ" (Θράκα) του Αρτέμη Μαυρομμάτη
Για το μυθιστόρημα "Ο τελευταίος αριθμός" (Θρακα) του Βάιου Κουτριντζε, από τον μετρ της επιστημονικής φαντασίας στη Λάρισα Θανάση Μάργαρη, στη Larissanet.
Η Χρύσα Φάντη γράφει στη bookpress.gr για το «Μια τρυφερή καρδιά στο βάθος – Και άλλες ιστορίες» (εκδ. Θράκα, 2018) της Χαράς Νικολακοπούλου
Η Διώνη Δημητριάδου γράφει για το "Ο φάρος του Σόρενσον" (Θράκα, 2018) του Βασίλη Χουλιαρά.
Ο Γιώργος Θεοχάρης γράφει στην εφ. "Η Αυγή" για την νεοελληνική ποίηση και περιλαμβάνει το "Οι ακαδημαϊκές σημειώσεις του Ίαν Μάρκεζιτς" (Θράκα) του Πέτρου Σκυθιώτη και το "Ματς Πόιντ" (Θράκα) του Κωνσταντίνου Μελισσά
Ο Αριστοτέλης Σαΐνης προτείνει στην "Εφημερίδα των Συντακτών" ανάμεσα σε άλλα βιβλία, το "Μελανά όπως τα μούρα" της Αρετής Καράμπελα
Το nakasbookhouse.gr ξεχωρίζει 3 βιβλία των Εκδόσεων Θράκα για τη χρονιά που πέρασε
Ο Πέτρος Γκολίτσης στην "Εφημερίδα των Συντακτών" ξεχωρίζει ανάμεσα σε άλλα ποιητικά βιβλία το "Match Point" του Κωνσταντίνου Μελισσά


To 1945, τρεις εβδομάδες μετά την αποφοίτησή της από το λύκειο και δίχως την στήριξη του πατέρα του παιδιού της, η 17χρονη τότε Μάγια Αγγέλου (η οποία είχε ήδη πέσει θύμα σεξουαλικής κακοποίησης και βιασμού σε ηλικία μόλις 9 ετών από τον τότε σύντροφο της χωρισμένης μητέρας της) φέρνει στον κόσμο τον έναν και μοναδικό της γιο. Είχε την τύχη, σε χρόνια δύσκολα για τις έφηβες ανύπαντρες μητέρες, να έχει τη σταθερή στήριξη της μητέρας της από την πρώτη κιόλας στιγμή της ανακοίνωσης της εγκυμοσύνης της. Δυο μήνες αργότερα, ωστόσο, διψώντας για ανεξαρτησία, εγκαταλείπει το σπίτι της μητέρας της, βρίσκει έναν χώρο δικό της και αρχινά να μεγαλώνει μόνη το παιδί της.

Οκτώ χρόνια πριν από το θάνατό της, η Αμερικανίδα ποιήτρια και πεζογράφος, με την γεμάτη ποικίλες εμπειρίες ζωή, γράφει και δημοσιεύει την ακόλουθη, συμβουλευτικού χαρακτήρα, επιστολή στον νεότερο εαυτό της.




MAYA ANGELOU


ΓΡΑΜΜΑ ΣΤΟΝ ΝΕΟΤΕΡΟ ΕΑΥΤΟ ΜΟΥ


Αγαπημένη μου Μαργαρίτα,

Δεν βλέπεις την ώρα να πάρεις τη ζωή στα χέρια σου. Δεν θες κανέναν να σου λέει τι ώρα θα πρέπει να γυρίσεις το βράδυ ή πώς να μεγαλώσεις το παιδί σου. Θ’ αφήσεις το μεγάλο και άνετο σπίτι της μητέρας σου, και ‘κείνη δεν πρόκειται να σ' εμποδίσει, γιατί σε ξέρει πολύ καλά, για να τολμήσει κάτι τέτοιο.

Άκου, όμως, τι έχει να σου πει:

Σαν βγεις από την πόρτα μου, μην επιτρέψεις σε κανέναν να σ’ αναθρέψει -έχεις ήδη ανατραφεί.

Ξέρεις τι είναι σωστό και τι λάθος.

Σε κάθε σχέση σου, θα πρέπει να δείχνεις πρόθυμη να προσαρμοστείς.

Και να θυμάσαι, μπορείς πάντα να γυρίσεις σπίτι.

Θα επιστρέψεις και πάλι πίσω όταν ο κόσμος σε τσακίσει -ή όταν αποτύχεις μπρος στα μάτια του. Μα μόνο για δυο-τρεις εβδομάδες κάθε φορά. Η μητέρα σου θα σε κανακέψει και θα σου φτιάξει το αγαπημένο σου φαγητό, φασόλια κόκκινα με ρύζι. Θα σου γίνει συνήθεια να επιστρέφεις για να σε λυτρώνει κάθε φορά η μάνα σου -κι αυτό είν' ένα από τα μεγαλύτερα δώρα που θα σου προσφέρει, μαζί με την ανεκτίμητη συμβολή της στην ενδυνάμωση του θάρρους σου. 

Νά 'σαι γενναία· όχι, όμως, παράτολμη.

Με περηφάνια να πορεύεσαι, έτσι όπως σου αξίζει,

Μάγια


ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑ TAYTOTHTA