Η Κωνσταντίνα Θεοφανοπούλου γράφει στο culturenow.gr για το "Χασέπ" (Θράκα) του Αρτέμη Μαυρομμάτη
Για το μυθιστόρημα "Ο τελευταίος αριθμός" (Θρακα) του Βάιου Κουτριντζε, από τον μετρ της επιστημονικής φαντασίας στη Λάρισα Θανάση Μάργαρη, στη Larissanet.
Η Χρύσα Φάντη γράφει στη bookpress.gr για το «Μια τρυφερή καρδιά στο βάθος – Και άλλες ιστορίες» (εκδ. Θράκα, 2018) της Χαράς Νικολακοπούλου
Η Διώνη Δημητριάδου γράφει για το "Ο φάρος του Σόρενσον" (Θράκα, 2018) του Βασίλη Χουλιαρά.
Ο Γιώργος Θεοχάρης γράφει στην εφ. "Η Αυγή" για την νεοελληνική ποίηση και περιλαμβάνει το "Οι ακαδημαϊκές σημειώσεις του Ίαν Μάρκεζιτς" (Θράκα) του Πέτρου Σκυθιώτη και το "Ματς Πόιντ" (Θράκα) του Κωνσταντίνου Μελισσά
Ο Αριστοτέλης Σαΐνης προτείνει στην "Εφημερίδα των Συντακτών" ανάμεσα σε άλλα βιβλία, το "Μελανά όπως τα μούρα" της Αρετής Καράμπελα
Το nakasbookhouse.gr ξεχωρίζει 3 βιβλία των Εκδόσεων Θράκα για τη χρονιά που πέρασε
Ο Πέτρος Γκολίτσης στην "Εφημερίδα των Συντακτών" ξεχωρίζει ανάμεσα σε άλλα ποιητικά βιβλία το "Match Point" του Κωνσταντίνου Μελισσά

  Τά ἐπιστολικά ποιήματα (μετάφραση τοῦ ἀγγλοσαξονικοῦ ὅρου “envelope poems”) εἶναι θραύσματα γραφῆς τῆς Ἔμιλυ Ντίκινσον πάνω σέ ἤδη ἀνοιγμένους φακέλους ἐπιστολών, τά ὁποῖα ὄμως δέν ἀποτελοῦν ἕνα διακριτό σῶμα μέσα στό σύνολο τοῦ ἔργου της. Αὐτοί οἱ φάκελοι ἐπιστολῶν, πού χρονολογοῦνται μεταξύ 1864 καί 1886, ξεδιαλέγονται ἀνάμεσα ἀπό 1.414 σύγχρονά τους προσχέδια ποιημάτων καί 887 προσχέδια ἐπιστολῶν. Ἴσως νά ἐκφράζουν ἕνα εἶδος οἰκιακῆς οἰκονομίας στό χαρτί τῆς γραφῆς ἤ καί ἕνα εἶδος ἐξοικονόμησης προσωπικοῦ χώρου μέσα σ᾽ ἕνα σπιτικό. [1]


Θραύσματα ὡς  Ἄσματα: ἀπό τά ἐπιστολικά ποιήματα τῆς Ἔμιλυ Ντίκινσον

Α 193/194

Τόν εἶχ’ ἀφήσει
ἐγώ νά ζήσει

A 278
Κοιτάω πίσω
χρονικά
μέ μάτια εὐγενικά-

Ἔκανε
ἐκεῖνος τελικά
ὅ,τι καλύτερο μποροῦσε-

Πόσο ἁπαλά
ὁ ἥλιος του
βουτᾶ
τρεμάμενος
στῆς φύσης
τῆς ἀνθρώπινης
τή δύση-


A 252

Σ᾽ αὐτή τή σύντομη Ζωή
πού διαρκεῖ
ἁπλά καί μόνο
μία ὧρα
Πόσα πολλά –
μά πόσα
λίγα– ἔχουμε  μές
στήν ἐξουσία μας


Α 416

Τό Ξωτικό
μές τά Φυτά
εἶναι τό
Μανιτάρι

A 496/497

βλέμμα
πού σταματῶ
Γι’ Αύτό
νά ζῶ-


A 539/539a

Εἶναι ἐκεῖνοι
οἱ ἀπό πρόθεση
ρηχοί
καί μόνο
ἀπό
λάθος τους
βαθιοί


A 636 /636a

Συγχώρησε
τήν Ἔμιλυ καί
τ᾽ Ἄτομά της
Εἶναι μικρό
σέ ἰστό
τό Ἄστρο
τοῦ Βορρᾶ
ὑπονοε ὄμως
πολλά
κι᾽
ἐλέγχει.



  
1) Α 193/194

I gave him leave
to live

2) 278

 Look back
on Time
with kindly
Eyes-
He doubtless
did his best-
How softly
sinks that (his)
trembling sun
in Human
Nature's West-


3)  A 252

In this short Life
that only lasts an hour
merely
How much –how
little – is
within our
power

4)Α 416

The
Mushroom
is the Elf
of Plants



5) A 496/497

gaze
For Which
I cease
to live

6) A 539/539a

There are those
who are shallow
intentionally
and only
profound
by
accident

7) A 636 /636a

Excuse
Emily and  
her Atoms  
The North  
Star is  
of small 
fabric  
but it 
implies 
much 
presides 
yet.







[1] Από το έργο των: Bervin, J., Werner, M. (Edit. 2013). The Gorgeous Nothings: Emily Dickinson's Envelope Poems. Νέα Υόρκη: Granary Books. Για περισσότερα βλ. Bervin, J., Dickinson, E., Studies in Scale. Excerpts from The Gorgeous Nothings, σε: http://www.poetryfoundation.org/poetrymagazine/article/246738











































ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑ TAYTOTHTA