Πώς μιλάμε για την καινούργια Ελληνική ποίηση (video)

Για τη συλλογή διηγημάτων «Όμορφοι έρωτες» του Ιάκωβου Ανυφαντάκη, (εκδ. Πατάκης), γράφει η Ειρήνη Σταματοπούλου

Φώτης Μανίκας, Ποιήματα (1η εμφάνιση)

«Ποίηση στη σχάρα» του Πέτρου Γκολίτση:«Από τις αφετηρίες στην ολοκλήρωση του μοντερνισμού: ο Νάνος Βαλαωρίτης»


ΙΙΙ Τα όνειρα είναι κβαντικά αποστάγματα…
Θυμάμαι
Υπάρχει ένας μαύρος θεός κι ένας λευκός διάβολος… Τους είδα… Τους θυμάμαι μέσα στα μάτια σου…
Η καταδίκη Έχετε ποτέ καταδικαστεί; Χιλιάδες φορές κυρία μου… Τις περισσότερες από τύψεις… Κύριε εννοώ αν έχετε καταδικαστεί ποτέ από το κράτος ; Ναι χιλιάδες φορές κυρία μου… Κουβαλώ στον αυχένα τα σύνδρομα της γενιάς μου… Κύριε… Έχετε πάει φυλακή; Χιλιάδες φορές, αλλά κανείς δεν είδε τα χαρτιά μου… Μάλιστα θυμάμαι κι ένα κακό σκυλί να γυροφέρνει στο κρανίο μου να ακούω τα γαυγίσματά του και να μην μπορώ να μιλήσω… Να μην μπορώ να σκεφτώ και να βλέπω τα δάκρυα μου να κυλούν κάθε που τον έπιανε η λύσσα… Μην με ρωτάτε λοιπόν αν έχω καταδικαστεί… Μην με ρωτάτε τίποτα πια… Θέλω μονάχα μια υπογραφή και θα φύγω… Θέλω μονάχα μια υπογραφή και δεν θα ξανάρθω στον ύπνο σας… Θέλω μονάχα μια υπογραφή για να θυμάμαι πως υπήρξα… Όπως συμβαίνει στην αρχή κάθε ζωής και στην αρχή κάθε θανάτου…


ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑ TAYTOTHTA