Η Βικτωρία Γεροντάσιου μιλά για τις "Μικρές Καταιγίδες" της (Εκδόσεις Θράκα, 2018) στο tetragwno.gr
Από την παρουσίαση του βιβλίου "Μελανά όπως τα μούρα" (διηγήματα, Εκδόσεις Θράκα 2018) της Αρετής Καράμπελα
Ο Θανάσης Νιάρχος γράφει στην Εφημερίδα ΤΑ ΝΕΑ, για την ποιητική συλλογή "Το σκίτσο στην ντουλάπα" (Εκδόσεις Θράκα, 2018) του Παναγιώτη Μηλιώτη
Από την παρουσίαση της ποιητικής συλλογής της Βικτωρίας Γεροντάσιου "Μικρές καταιγίδες" (Εκδόσεις Θράκα, 2018)
Ο Πέτρος Γκολίτσης γράφει για την ποιητική συλλογή "24+7" (Εκδόσεις Θράκα, 2018) της Μυρτώς Χμιελέφσκι
εκδόσεις κεντρί

Ποιος θα ζήσει τότε μέσα στο ηλίθιο σπίτι σου;


       Γεννήθηκα σε μια παγωμένη λίμνη.

       Μέσα μου οι παλμοί
       ανοιγόκλειναν σαν βλέφαρα
       όταν ξένα μάτια με περιεργάζονταν.

       Τα χέρια μου άγγιζαν αέρα και κρύο
       διαλύονταν σα γερασμένα σύννεφα.
       Όταν γυρνούσα πλάτη
       μιλούσαν μεταξύ τους
       γνέφοντας
           προειδοποιώντας
       για την ακαταλληλότητα του νερού.

       Κάθε πρωί σταδιακά συρρικνωνόμουν.
       Έπεφτα στο ποτήρι με το γάλα.
       Λίγο αργότερα η μαμά
       σκούπιζε προσεκτικά τα υπολείμματα
       από τον πάγκο της κουζίνας.

       Μια μέρα, αγόρασα δυο παγοπέδιλα
       και μπήκα στο σπίτι με φόρα.
       Τα έπιπλα με κοιτούσαν σαν
                          τυφλοί επαίτες
       με την ακινησία χαραγμένη πάνω τους.

       «Σηκωθείτε», φώναξα,
       «σηκωθείτε όλοι αμέσως!»,
       ενώ αισθανόμουν το φως της λάμπας
       να λιώνει τον πάγο κάτω απτα πόδια μας.





 Πτώση


       Στις απόκοσμες λεωφόρους γεννιούνται
       στα βλέμματα τα πλαστικά
       συρρικνώνονται
       και φέγγουν
       τα παπούτσια τους σκονισμένα
                               ακινητοποιούνται.

       Στην καρδιά τους φωλιάζουν μάτια
       άπειρα φτερουγίσματα κάτω απτα
                                  μανίκια τους.

       Εκείνο που είχαμε πει. Μην το ξεχάσεις.
       Θα είμαι εδώ να στο θυμίζω
       πεσμένος εδώ
       στο ανοιχτό τραύμα του δρόμου.

       Ποιητές γεννιούνται και πεθαίνουν
       κάτω από τις φτερούγες τους
       σαν κορίτσι, η γυμνή άσφαλτος.

       Η λέξη
       αυτή η λέξη
       που δεν ειπώθηκε
       παραμερίζει να περάσουν τα συνεργεία του
                                                δήμου.

       Τζάμια
       Ρωγμές
       Μια φωτογραφία μένα
                     Γέλιο κεφάλι σαν βιολέτα
                           (μωβμωβ)

       όπως το αποτύπωμα της μορφής σου
                     πάνω στα θρύψαλα




ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑ TAYTOTHTA