Η Κωνσταντίνα Θεοφανοπούλου γράφει στο culturenow.gr για το "Χασέπ" (Θράκα) του Αρτέμη Μαυρομμάτη
Για το μυθιστόρημα "Ο τελευταίος αριθμός" (Θρακα) του Βάιου Κουτριντζε, από τον μετρ της επιστημονικής φαντασίας στη Λάρισα Θανάση Μάργαρη, στη Larissanet.
Η Χρύσα Φάντη γράφει στη bookpress.gr για το «Μια τρυφερή καρδιά στο βάθος – Και άλλες ιστορίες» (εκδ. Θράκα, 2018) της Χαράς Νικολακοπούλου
Η Διώνη Δημητριάδου γράφει για το "Ο φάρος του Σόρενσον" (Θράκα, 2018) του Βασίλη Χουλιαρά.
Ο Γιώργος Θεοχάρης γράφει στην εφ. "Η Αυγή" για την νεοελληνική ποίηση και περιλαμβάνει το "Οι ακαδημαϊκές σημειώσεις του Ίαν Μάρκεζιτς" (Θράκα) του Πέτρου Σκυθιώτη και το "Ματς Πόιντ" (Θράκα) του Κωνσταντίνου Μελισσά
Ο Αριστοτέλης Σαΐνης προτείνει στην "Εφημερίδα των Συντακτών" ανάμεσα σε άλλα βιβλία, το "Μελανά όπως τα μούρα" της Αρετής Καράμπελα
Το nakasbookhouse.gr ξεχωρίζει 3 βιβλία των Εκδόσεων Θράκα για τη χρονιά που πέρασε
Ο Πέτρος Γκολίτσης στην "Εφημερίδα των Συντακτών" ξεχωρίζει ανάμεσα σε άλλα ποιητικά βιβλία το "Match Point" του Κωνσταντίνου Μελισσά
PHOTOGRAPHER
SAROLTA BAN

Κυριακή μεσημέρι, είδα στο πεζοδρόμιο της Ερμού τα βιβλία και τα ρούχα μου. Σταμάτησα να σιγουρέψω ότι ήταν τα δικά μου. Ναι, είδα την υπογραφή μου στις πρώτες σελίδες, τις κομμένες ετικέτες στις φόδρες και τα κολάρα, μέχρι μια ζώνη μου με αγκράφα του Αρμάνι είδα.
Προς στιγμήν σκέφτηκα να τα ξαναγοράσω όλα, ένα ευρώ το κομμάτι, sale, sale, dear Madame, και τα μελένια μάτια του Σενεγαλέζου να μου ορκίζονται ότι δεν είναι κλέφτης, no,no,no dear Madame κι εγώ να γελάω που με πούλησαν οι δικοί μου, no problem dear boy, no worries, κι ο Σενεγαλέζος να γελάει μαζί μου γιατί αυτός ποτέ δεν είχε ούτε βιβλία ούτε ρούχα, μόνο μνήμες είχε και θα έχει, εγώ όχι, όχι πια κι όπως αγκαλιαζόμαστε, πετάμε και τις μνήμες μας κάτω στο πεζοδρόμιο της Ερμού, τις πατάμε, τις φτύνουμε κι ησυχάζουμε.
Εκεί, στο Μοναστηράκι η πραμάτεια μου απλωμένη κι άχρηστη. Χρήσιμη στον Σενεγαλέζο και τους μελλοντικούς πελάτες του.
Τα βιβλία μου χιλιοδιαβασμένα, τα ρούχα μου χιλιοφορεμένα, οι αναμνήσεις μου χιλιομασημένες, χιλιοκλαμένες, χιλιοκαμμένες, κανένας λόγος να επιστρέψω στο παρελθόν.  Ούτε το μέλλον μ’ ενδιαφέρει, μεγάλωσα πια, το εδώ και τώρα, αποκτάει σπάνια σημασία, ακατανόητη στα παζάρια και τους μικροπωλητές.
Εκεί στο Μοναστηράκι, αποχαιρέτησα το νεκροταφείο μου, το ‘καψα, yes, yes, yes dear Madame, είπα στον εαυτό μου, δεν χωράω άλλους dead men and women, no problem μάγκες, πάρτε τα όλα, πάρτε τις μνήμες, πάρτε τις σκέψεις, πάρτε ό,τι γουστάρετε, το παρελθόν δεν έχει μέλλον.
Yes, ζωή παρόντος εν τη ερήμω, ότι στυλίτης ειμί.


Υστερόγραφο: Η Κνίσα δεν έχει άλλη τσίκνα να εκπέμψει. Έτσι σταματάει πριν η μυρωδιά καταντήσει μπόχα. Δεν θα χαθούμε όμως, αν δεν το θέλουμε. 
ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑ TAYTOTHTA