Ο Πέτρος Μπιρμπίλης μιλά στην Athens Voice και στον Γιάννη Νένε, για το "Μπελ Ετουάλ" (Θράκα, 2017)

Μια “ηρωίδα” πλάι σε ανθρώπους αντιηρωικούς: Ένα κριτικό σημείωμα του Στάθη Ιντζέ για το "Γονυπετείς" της Τζούλιας Γκανάσου

Για την ποιητική συλλογή της Μαρίας Αγγελοπούλου "Η απουσιολόγος" (Θράκα, 2016), γράφει ο Χρήστος Αρμάντο Γκέζος

Ο Στέφανος Ξένος γράφει στο diavasame για τον "Άνθρωπο Τανκ" (Θράκα, 2017) του Γιώργου Λίλλη

Για το βιβλίο της Μαριάννας Κουμαριανού «Τόπος στη Γαλήνη» – γράφει η Ανθούλα Δανιήλ

Φάνης Παπαγεωργίου, Ποια γενιά; Σκέψεις για τη σχέση μεταξύ βιολογικής και δυνάμει καλλιτεχνικής γενιάς.

Δύο ανέκδοτα/αδημοσίευτα ποιήματα του Δημήτριου Δημητριάδη

Ο Παναγιώτης Βούζης γράφει στην εφημερίδα "Τα Νέα" για το "Χρονορυχείο" (Θράκα, 2017) της Στέλλας Δούμου



Έχεις ζήσει βαθιά
Ανάμεσα στη νύχτα και τη μέρα
ένιωσες το βάρος του χρόνου
κοιτώντας συνεχώς στο παράθυρο
τις ανεπαίσθητες αλλαγές
ενός ουρανού που έμαθες καλά
πως δεν μένει δικός σου...
Πως τα σύννεφα μόλις που
τα βλέπεις να κινούνται
επειδή είσαι εκεί
Όταν κάτι τελειώνει
μην περιμένεις καμιά ανταμοιβή
Έχεις αδειάσει
και ξέρεις πως πρέπει-
είναι ανάγκη να συνεχίσεις
γιατί έτσι είσαι
έτσι τα πράγματα θα κυλήσουν
καθώς κάποιοι κοιμούνται μακάρια
και τη ζωή τους
τη θεωρούν ανταμοιβή
γιατί όλοι τους χρωστούν
όλα τους υπηρετούν
Σε κάθε παιχνίδι
νομίζουν πως ένας
πρέπει να είναι
ο κερδισμένος
κι ίσως έτσι να’ ναι
στα μάτια
του καθενός
ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑ TAYTOTHTA