Πώς μιλάμε για την καινούργια Ελληνική ποίηση (video)

Για τη συλλογή διηγημάτων «Όμορφοι έρωτες» του Ιάκωβου Ανυφαντάκη, (εκδ. Πατάκης), γράφει η Ειρήνη Σταματοπούλου

Φώτης Μανίκας, Ποιήματα (1η εμφάνιση)

«Ποίηση στη σχάρα» του Πέτρου Γκολίτση:«Από τις αφετηρίες στην ολοκλήρωση του μοντερνισμού: ο Νάνος Βαλαωρίτης»


ΑΓΡΙΟΧΗΝΕΣ

Δεν χρειάζεται να είσαι καλός.
Δεν χρειάζεται να διανύεις γονυπετής
εκατό μίλια μες στην έρημο, μετανοώντας.
Το μόνο που χρειάζεται είναι ν΄ αφήσεις το τρυφερό ζώο του κορμιού σου να αγαπά ό,τι αγαπά.
Πες μου για την απόγνωση, τη δική σου, και θα σου πω για τη δική μου.
Εν τω μεταξύ ο κόσμος προχωρεί.
Εν τω μεταξύ ο ήλιος και τα διάφανα βότσαλα της βροχής
διασχίζουν τα τοπία,
πάνω απ΄ τα λιβάδια και τα βαθύρριζα δέντρα,
τα όρη και τα ποτάμια.
Εν τω μεταξύ οι αγριόχηνες, ψηλά στον καθαρό καταγάλανο αιθέρα,
τραβούν και πάλι για το σπίτι.
Όποιος και να ΄σαι, όση και να ΄ναι η μοναξιά σου,
ο κόσμος προσφέρει εαυτόν στην φαντασία σου,
σαν τις αγριόχηνες σε καλεί, σκληρός και συναρπαστικός-
τη θέση σου αναγγέλλοντας ξανά και ξανά   
στην οικογένεια των πραγμάτων.



 ----


Η Μαίρη Όλιβερ είναι Αμερικανίδα ποιήτρια, γεννημένη το 1935 στο Κλήβελαντ του Οχάιο. Έχει βραβευτεί μεταξύ άλλων με το National Book Award και το Pulitzer Prize. Ξεκίνησε να γράφει ποίηση σε ηλικία δεκατεσσάρων ετών και επηρεάστηκε ποιητικά από το έργο των Θόρω (H.D. Thoreau) και Γουίτμαν (W. Whitman). Κύρια πηγή έμπνευσής της, η φύση –η ίδια είναι, εξάλλου, δεινή πεζοπόρος. Συνεπώς, η φύση είναι εντόνως παρούσα στο σύνολο του ποιητικού της έργου. Η Όλιβερ έχει, επίσης, συγκριθεί με την Έμιλυ Ντίκινσον, ως προς το γεγονός της κοινής συγγένειας της ποίησής τους με τη μοναξιά και τον εσωτερικό μονόλογο. Σήμερα ζει ήσυχα στην Πρόβινσταουν της Μασαχουσέτης, γράφοντας ποίηση.

ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑ TAYTOTHTA