Η Μυρτώ Χμιελέφσκι με το «24+7» (εκδ. Θράκα, 2018) στη βραχεία λίστα των ΒΡΑΒΕΙΩΝ ΠΟΙΗΣΗΣ «Jean Moreas» στην κατηγορία "πρωτοεμφανιζόμενων ποιητριών/ποιητών".
Από την εκδήλωση "3 πεζογραφοι των Εκδόσεων ΘΡΑΚΑ" στο Monk. Οι Γιούλη Αναστασοπουλου, η Ζεττα Μπαρμπαρεσσου και η Μαριλενα Παππά, "συνομίλησαν" μεταξύ τους διαβάζοντας από τα βιβλία τους και συζήτησαν με το κοινό.
Η Μυρτώ Χμιελέφσκι, ποιήτρια του βιβλίου "24+7" (εκδ. Θράκα, 2018) στο Θέατρο Σταθμός με τους Θανάση Νιάρχο, Γιώργο Μαρκόπουλο, Κώστα Παπαγεωργίου, Γιώργο Χρονά, Παναγιώτη Μηλιώτη, Γιάννη Σ. Βιτσαρά
Συνέντευξη του Αγγελή Μαριανού (Πεζολίβαδα, εκδ. Θράκα) στην εφημερίδα ΠΑΛΜΟΣ.
Από την εκδήλωση 3 ΠΟΙΗΤΡΙΕΣ των Εκδόσεων ΘΡΑΚΑ, στο Monk-grapes and spirits. Ευχαριστούμε όσες και όσους παρευρέθηκαν.
Η Αρετή Καράμπελα (Μελανά όπως τα μούρα, εκδ. Θράκα 2018) καλεσμένη στην εκπομπή του Σταύρου Καμπάδαη. Ακούστε το ηχητικό κάνοντας κλικ πάνω στη φωτογραφία.
Από την παρουσίαση του βιβλίου "Ο φάρος του Σόρενσον (εκδ. Θράκα, 2018) του Βασίλη Χουλιαρά, στο Μεσολόγγι.
Η Θεώνη Κοτίνη γράφει για το "24+7" (εκδ. Θράκα, 2018) της Μυρτώς Χμιελέφσκι στο Νέο Πλανόδιον.
Ο Γιώργος Λίλλης (Ο άνθρωπος τανκ - εκδ. Θράκα, 2017) καλεσμένος στο Λύκειο του Μπίλεφελντ, στη Γερμανία.
Από την παρουσίαση του βιβλίου "Μελανά όπως τα μούρα" (Θράκα, 2018) της Αρετής Καράμπελα, στη Δημοτική Βιβλιοθήκη Διονύσου.

εκδόσεις :Οδός Πανός 

Πριν απ΄την Τροία

Ήρθε κοντά μου η Πύρρα,
η φιλενάδα μου ανάμεσα στις κόρες...
τότε που έχασα το τόπι
παίζοντας με τις άλλες τις κοπέλες,
και απαλά με παρηγόρησε,
και μ' έμαθε πώς να την αγαπώ.

Κι όταν ενσκύψαν οι μουσώνες,
και κεραυνοί κατάκαιγαν τα σύννεφα,
ήρθε ξανά μέσα στα δώματά μου και στην κλίνη μου,
μ' αγκάλιασε να διώξει φόβο προαιώνιο,
το φόβο της βροχής. Κι εκεί, όπως στα μπράτσα
μέσα της ευρέθηκα, άρχισε να γλυκοσαλεύει -

μια θάλασσα. Μια τρικυμία ευθύς με άρπαξε,
και με τραβούσε στην πραγμάτωση της μοίρας μου:
εγώ, κορίτσι, βρέθηκα να αγγίζω με τ' ακροδάχτυλα...
το πιο τρανό μυστήριο, μια σιωπή, κάτι πρωτάκουστο,
πρωτόειδωτο... ανατριχιάζοντας, από τον τρόμο, τη σαγήνη,
την άλογη αποθυμιά που δεν την ήξερα... Η φίλη μου,

η ασφάλειά μου... η κινούμενή μου άμμος, ο κάκτος
και το κόκκινο φεγγάρι, τοπία άγνωστα, αίμα κρυφό
που χύθηκε στα μάρμαρα... η πιο αγνή θυσία, ένας τελειωμός...
ο πόνος που μου έδωσε θεόρατος, οι λέξεις που μου πήρε
από το στόμα μου... λέξεις όχι βασιλοπούλας, μα μικρού παιδιού,
και ιέριας ξετρελλαμένης, πόλης που μόλις λαμπερά κουρσεύτηκε.



ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑ TAYTOTHTA