Ο Πέτρος Μπιρμπίλης μιλά στην Athens Voice και στον Γιάννη Νένε, για το "Μπελ Ετουάλ" (Θράκα, 2017)

Μια “ηρωίδα” πλάι σε ανθρώπους αντιηρωικούς: Ένα κριτικό σημείωμα του Στάθη Ιντζέ για το "Γονυπετείς" της Τζούλιας Γκανάσου

Για την ποιητική συλλογή της Μαρίας Αγγελοπούλου "Η απουσιολόγος" (Θράκα, 2016), γράφει ο Χρήστος Αρμάντο Γκέζος

Ο Στέφανος Ξένος γράφει στο diavasame για τον "Άνθρωπο Τανκ" (Θράκα, 2017) του Γιώργου Λίλλη

Για το βιβλίο της Μαριάννας Κουμαριανού «Τόπος στη Γαλήνη» – γράφει η Ανθούλα Δανιήλ

Φάνης Παπαγεωργίου, Ποια γενιά; Σκέψεις για τη σχέση μεταξύ βιολογικής και δυνάμει καλλιτεχνικής γενιάς.

Δύο ανέκδοτα/αδημοσίευτα ποιήματα του Δημήτριου Δημητριάδη

Ο Παναγιώτης Βούζης γράφει στην εφημερίδα "Τα Νέα" για το "Χρονορυχείο" (Θράκα, 2017) της Στέλλας Δούμου

εκδόσεις :Οδός Πανός 

Πριν απ΄την Τροία

Ήρθε κοντά μου η Πύρρα,
η φιλενάδα μου ανάμεσα στις κόρες...
τότε που έχασα το τόπι
παίζοντας με τις άλλες τις κοπέλες,
και απαλά με παρηγόρησε,
και μ' έμαθε πώς να την αγαπώ.

Κι όταν ενσκύψαν οι μουσώνες,
και κεραυνοί κατάκαιγαν τα σύννεφα,
ήρθε ξανά μέσα στα δώματά μου και στην κλίνη μου,
μ' αγκάλιασε να διώξει φόβο προαιώνιο,
το φόβο της βροχής. Κι εκεί, όπως στα μπράτσα
μέσα της ευρέθηκα, άρχισε να γλυκοσαλεύει -

μια θάλασσα. Μια τρικυμία ευθύς με άρπαξε,
και με τραβούσε στην πραγμάτωση της μοίρας μου:
εγώ, κορίτσι, βρέθηκα να αγγίζω με τ' ακροδάχτυλα...
το πιο τρανό μυστήριο, μια σιωπή, κάτι πρωτάκουστο,
πρωτόειδωτο... ανατριχιάζοντας, από τον τρόμο, τη σαγήνη,
την άλογη αποθυμιά που δεν την ήξερα... Η φίλη μου,

η ασφάλειά μου... η κινούμενή μου άμμος, ο κάκτος
και το κόκκινο φεγγάρι, τοπία άγνωστα, αίμα κρυφό
που χύθηκε στα μάρμαρα... η πιο αγνή θυσία, ένας τελειωμός...
ο πόνος που μου έδωσε θεόρατος, οι λέξεις που μου πήρε
από το στόμα μου... λέξεις όχι βασιλοπούλας, μα μικρού παιδιού,
και ιέριας ξετρελλαμένης, πόλης που μόλις λαμπερά κουρσεύτηκε.



ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑ TAYTOTHTA