Η Μυρτώ Χμιελέφσκι με το «24+7» (εκδ. Θράκα, 2018) στη βραχεία λίστα των ΒΡΑΒΕΙΩΝ ΠΟΙΗΣΗΣ «Jean Moreas» στην κατηγορία "πρωτοεμφανιζόμενων ποιητριών/ποιητών".
Από την εκδήλωση "3 πεζογραφοι των Εκδόσεων ΘΡΑΚΑ" στο Monk. Οι Γιούλη Αναστασοπουλου, η Ζεττα Μπαρμπαρεσσου και η Μαριλενα Παππά, "συνομίλησαν" μεταξύ τους διαβάζοντας από τα βιβλία τους και συζήτησαν με το κοινό.
Η Μυρτώ Χμιελέφσκι, ποιήτρια του βιβλίου "24+7" (εκδ. Θράκα, 2018) στο Θέατρο Σταθμός με τους Θανάση Νιάρχο, Γιώργο Μαρκόπουλο, Κώστα Παπαγεωργίου, Γιώργο Χρονά, Παναγιώτη Μηλιώτη, Γιάννη Σ. Βιτσαρά
Συνέντευξη του Αγγελή Μαριανού (Πεζολίβαδα, εκδ. Θράκα) στην εφημερίδα ΠΑΛΜΟΣ.
Από την εκδήλωση 3 ΠΟΙΗΤΡΙΕΣ των Εκδόσεων ΘΡΑΚΑ, στο Monk-grapes and spirits. Ευχαριστούμε όσες και όσους παρευρέθηκαν.
Η Αρετή Καράμπελα (Μελανά όπως τα μούρα, εκδ. Θράκα 2018) καλεσμένη στην εκπομπή του Σταύρου Καμπάδαη. Ακούστε το ηχητικό κάνοντας κλικ πάνω στη φωτογραφία.
Από την παρουσίαση του βιβλίου "Ο φάρος του Σόρενσον (εκδ. Θράκα, 2018) του Βασίλη Χουλιαρά, στο Μεσολόγγι.
Η Θεώνη Κοτίνη γράφει για το "24+7" (εκδ. Θράκα, 2018) της Μυρτώς Χμιελέφσκι στο Νέο Πλανόδιον.
Ο Γιώργος Λίλλης (Ο άνθρωπος τανκ - εκδ. Θράκα, 2017) καλεσμένος στο Λύκειο του Μπίλεφελντ, στη Γερμανία.
Από την παρουσίαση του βιβλίου "Μελανά όπως τα μούρα" (Θράκα, 2018) της Αρετής Καράμπελα, στη Δημοτική Βιβλιοθήκη Διονύσου.



Ι. Στέκουν κάτω απ΄τα μπαλκόνια, πετούν όλες τις χάντρες του κόσμου στα πόδια της. Κάτω απ΄το φουστάνι της ξεσπούν παιδικές βροχές και όλοι οι αρχαϊκοί κύκνοι χάνονται μεμιάς. Τα παλιά ποτάμια που κυλούν ακόμα, το κορίτσι που προσεύχεται για τις ψυχές των εραστών καθώς αυτοί βαδίζουν γελαστοί ως το μουσείο του χαλκού και έπειτα χάνονται μες στις στοές των μεγάλων πόλεων. Στην Αθήνα, την Βηρυττό, τη Ρώμη και την ποιητική Αντιόχεια.

Οι δουλειές αυτών των νεαρών αντρών αφορούν τ΄ασφυκτικά εμπορικά που ΄χουν λογιών αντικείμενα μ΄αξία αναμνηστική. Μεγάλοι λαμπτήρες δείχνουν την έξοδο της στοάς. Όταν περνούν στην άλλη πλευρά της πόλης, οι εραστές αγνώριστοι και γερασμένοι γίνονται αρχιτεκτονικές και δράματα.

ΙΙ. Στην ελληνιστική στέγη η μητέρα και εγώ, την ημέρα της ανεξαρτησίας. Αγκαλιασμένοι με τα μικρά φεγγάρια γύρω μας να δείχνουν το δρόμο στο τέλος ενός ασύλληπτου απογεύματος.

ΙΙΙ. Κάθε Κυριακή απόγονοι των παλαιών, αλεξανδρινών οίκων συρρέουν στην οδό Αριστοτέλους. Θυμούνται την παιδική φιλολογία και τα τραγούδια απ΄τα τείχη. Ήσυχα παρακολουθούν τις διαλέξεις, γευματίζουν σκεπτικοί. Τ΄απόγευμα τους συναντώ θλιμμένους με κόκκινα τα μάτια στα πόδια χαλύβδινων κτισμάτων. Είναι μικροί χάρτες ετούτοι οι άνθρωποι που αναχωρούν για την Καλλιθέα, το Χαίδάρι, τον Σκαραμαγκά. Οι πιο τολμηροί τραβούν κατά την Ελευσίνα αψηφώντας τις βροχές και τις τελετές. Τα σκηνικά είναι χαμηλά έτσι που οι άνθρωποι αυτοί να ξεχωρίζουν μες στ΄ασαφή όρια του συνοικισμού. Γνωστοί τους χαιρετούν και εκείνοι γνέφουν εγκάρδια. Είναι όμως περισσότερο μια μυσταγωγία η χειρονομία τους, μια πράξη που τείνει προς τα μέσα  το γέλιο τους
ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑ TAYTOTHTA