Ο Πέτρος Μπιρμπίλης μιλά στην Athens Voice και στον Γιάννη Νένε, για το "Μπελ Ετουάλ" (Θράκα, 2017)

Μια “ηρωίδα” πλάι σε ανθρώπους αντιηρωικούς: Ένα κριτικό σημείωμα του Στάθη Ιντζέ για το "Γονυπετείς" της Τζούλιας Γκανάσου

Για την ποιητική συλλογή της Μαρίας Αγγελοπούλου "Η απουσιολόγος" (Θράκα, 2016), γράφει ο Χρήστος Αρμάντο Γκέζος

Ο Στέφανος Ξένος γράφει στο diavasame για τον "Άνθρωπο Τανκ" (Θράκα, 2017) του Γιώργου Λίλλη

Για το βιβλίο της Μαριάννας Κουμαριανού «Τόπος στη Γαλήνη» – γράφει η Ανθούλα Δανιήλ

Φάνης Παπαγεωργίου, Ποια γενιά; Σκέψεις για τη σχέση μεταξύ βιολογικής και δυνάμει καλλιτεχνικής γενιάς.

Δύο ανέκδοτα/αδημοσίευτα ποιήματα του Δημήτριου Δημητριάδη

Ο Παναγιώτης Βούζης γράφει στην εφημερίδα "Τα Νέα" για το "Χρονορυχείο" (Θράκα, 2017) της Στέλλας Δούμου
Πριν διαγνώσεις στον εαυτό σου κατάθλιψη ή χαμηλή αυτοεκτίμηση,
πρώτα σιγουρέψου ότι στη πραγματικότητα
δεν περιτριγυρίζεσαι από μαλάκες

William Gibson


Κρατώ τα ψώνια της ημέρας. Είναι εύκολο να καταλάβεις πόσο στοιχίζει μια Τετάρτη στα ράφια των καταστημάτων. Γυρίζω αγοράζοντας εντυπώσεις. Αδιαφορώ για τις ποιότητες. Το φορτικό της καθημερινότητας ταιριάζει με την ανυπαρξία των πιο σημαντικών.

Ας πούμε ότι όλα είναι μια χαρά. Ποιος θα το πιστέψει; Κι από την άλλη, τόσοι άνθρωποι μ’ αντιπαθούν, πώς να κάνω ό,τι μπορώ κι ό,τι περνά από το χέρι μου; Την άλλη εβδομάδα δίνω αίμα. Προς το παρόν εντείνω τις καταχρήσεις μου και αδιαφορώ όπως αδιαφορούσα για τους νόμους της κοινωνίας. Αντρίκια πράματα. Δίνω μάλιστα προτεραιότητα στο ανούσιο, εξασφαλίζοντας λίγη από την αθανασία μου.

Ξεφτιλίζομαι σημαίνει ζω επιτέλους για κάποιον λόγο. Και είδα στον ύπνο μου πως με μπουζουριάζουν. Και έκλαιγα για όσα δεν κατάφερα να κάνω εις βάρος του συστήματος.

ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑ TAYTOTHTA