Η Κωνσταντίνα Θεοφανοπούλου γράφει στο culturenow.gr για το "Χασέπ" (Θράκα) του Αρτέμη Μαυρομμάτη
Για το μυθιστόρημα "Ο τελευταίος αριθμός" (Θρακα) του Βάιου Κουτριντζε, από τον μετρ της επιστημονικής φαντασίας στη Λάρισα Θανάση Μάργαρη, στη Larissanet.
Η Χρύσα Φάντη γράφει στη bookpress.gr για το «Μια τρυφερή καρδιά στο βάθος – Και άλλες ιστορίες» (εκδ. Θράκα, 2018) της Χαράς Νικολακοπούλου
Η Διώνη Δημητριάδου γράφει για το "Ο φάρος του Σόρενσον" (Θράκα, 2018) του Βασίλη Χουλιαρά.
Ο Γιώργος Θεοχάρης γράφει στην εφ. "Η Αυγή" για την νεοελληνική ποίηση και περιλαμβάνει το "Οι ακαδημαϊκές σημειώσεις του Ίαν Μάρκεζιτς" (Θράκα) του Πέτρου Σκυθιώτη και το "Ματς Πόιντ" (Θράκα) του Κωνσταντίνου Μελισσά
Ο Αριστοτέλης Σαΐνης προτείνει στην "Εφημερίδα των Συντακτών" ανάμεσα σε άλλα βιβλία, το "Μελανά όπως τα μούρα" της Αρετής Καράμπελα
Το nakasbookhouse.gr ξεχωρίζει 3 βιβλία των Εκδόσεων Θράκα για τη χρονιά που πέρασε
Ο Πέτρος Γκολίτσης στην "Εφημερίδα των Συντακτών" ξεχωρίζει ανάμεσα σε άλλα ποιητικά βιβλία το "Match Point" του Κωνσταντίνου Μελισσά


ΒΑΛΣ

Πού ’ναι τα χεράκια που ανέθρεψαν τις λέξεις;
Δίχως εσένα το ταλέντο θα έμενε μισό.

Τι να σου πω
Πως στενεύουν οι μέρες στα δωμάτια των ανθρώπων;
Το δικό μου το έχω ήδη καταπιεί
Άστεγος ζω, ευτυχισμένος.

Τα βράδια βλέπω τους σημαδεμένους ουρανούς
Και κλαίω από λατρεία.

Κάθισε μαζί μου, δε θα σε κοιτάζω
Δε σ’ έχω δει ποτέ άλλωστε
Μόνο την καθαρότητά σου
Το στίγμα της.
Μια μικρή σελήνη έχω στο στόμα
Ναρκωτικό κάτω απ’ τη γλώσσα
Σάλιο με σάλιο σ’ το δίνω, γλείψ’ το.

Kι έπειτα, πώς ο κόσμος θ’ αντέξει
Το βάρος του ασυνειδήτου μας;




ΤΡΙΛΕΠΤΟ

Μάζεψα δυο τρία πράγματα
Τα έδεσα με σχοινί
Παιδικά όνειρα ήταν.

Το έκοψα.

Βρέθηκα κάτω από τα σκεπάσματα
Σ’ έναν υπέροχο οργασμό.




                                                                          ΤΟ ΤΩΡΑ


Ο θάνατος των ανθρώπων
Η αθανασία των χρωματιστών ρούχων

Το δαχτυλίδι που φοράς
Μέχρι να μείνει κόκαλο

Κοίτα έξω ομορφιά! Τον ήλιο.
Πόσους εραστές μετράς από πάνω σου, δε βαρέθηκες;
Πάνω από πόσα κορμιά ο ήλιος έχει περάσει;

Φωτίζει το ίδιο.





ΛΕΞΕΙΣ

Είναι η θάλασσα ουρανός

και το στομάχι σου στο στόμα μου ευτυχία.





Από την υπό έκδοση ποιητική συλλογή "Ανηλικίωση "
εκδόσεις Γαβριηλίδη
ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑ TAYTOTHTA