Ο Πέτρος Μπιρμπίλης μιλά στην Athens Voice και στον Γιάννη Νένε, για το "Μπελ Ετουάλ" (Θράκα, 2017)

Μια “ηρωίδα” πλάι σε ανθρώπους αντιηρωικούς: Ένα κριτικό σημείωμα του Στάθη Ιντζέ για το "Γονυπετείς" της Τζούλιας Γκανάσου

Για την ποιητική συλλογή της Μαρίας Αγγελοπούλου "Η απουσιολόγος" (Θράκα, 2016), γράφει ο Χρήστος Αρμάντο Γκέζος

Ο Στέφανος Ξένος γράφει στο diavasame για τον "Άνθρωπο Τανκ" (Θράκα, 2017) του Γιώργου Λίλλη

Για το βιβλίο της Μαριάννας Κουμαριανού «Τόπος στη Γαλήνη» – γράφει η Ανθούλα Δανιήλ

Φάνης Παπαγεωργίου, Ποια γενιά; Σκέψεις για τη σχέση μεταξύ βιολογικής και δυνάμει καλλιτεχνικής γενιάς.

Δύο ανέκδοτα/αδημοσίευτα ποιήματα του Δημήτριου Δημητριάδη

Ο Παναγιώτης Βούζης γράφει στην εφημερίδα "Τα Νέα" για το "Χρονορυχείο" (Θράκα, 2017) της Στέλλας Δούμου
Ο Ελί Ουρμπίνα είναι Περουβιανός ποιητής. Γεννήθηκε στην πόλη Τσιμπότε το 1989.

Ελί Ουρμπίνα, Και αν η ανάσταση προαναγγελόταν

όχι μόνο να ανακτήσουμε
την πνοή
της ζωής
αλλά και
να θυμηθούμε
ξανά
ότι χάσαμε
το λόγο να βρισκόμαστε
ανάμεσα στους ζωντανούς.

Ίσως

ο γεννεσιουργός σπασμός της
μνήμης

μας επαναφέρει σε έναν
ξαφνικό
τρόμο

Ίσως έτσι

μόλις ανα
βλύσει ο
φλοιός της λάβας
της πληγής μου

να πρέπει να εναγκαλιστούμε
ξανά
με τη ζωή

Ακόμα

και όταν πια δεν ξέρω
το γιατί


μετάφραση: Στάθης Ιντζές




***

Éli Urbina, y si resucitar significara

no sólo recuperar
el aliento
de la vida
sino también
recordar
otra vez
que perdimos
la razón de estar
entre lo vivo

Quizá

la convulsión telúrica del
recuerdo

nos devuelva en un
brusco
sobresalto

Tal vez así

al des
prender la
costra de lava
de mi herida

he de abrazar
nuevamente
la vida

Aun

cuando ya no sepa
para qué



ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑ TAYTOTHTA