Η Μυρτώ Χμιελέφσκι με το «24+7» (εκδ. Θράκα, 2018) στη βραχεία λίστα των ΒΡΑΒΕΙΩΝ ΠΟΙΗΣΗΣ «Jean Moreas» στην κατηγορία "πρωτοεμφανιζόμενων ποιητριών/ποιητών".
Από την εκδήλωση "3 πεζογραφοι των Εκδόσεων ΘΡΑΚΑ" στο Monk. Οι Γιούλη Αναστασοπουλου, η Ζεττα Μπαρμπαρεσσου και η Μαριλενα Παππά, "συνομίλησαν" μεταξύ τους διαβάζοντας από τα βιβλία τους και συζήτησαν με το κοινό.
Η Μυρτώ Χμιελέφσκι, ποιήτρια του βιβλίου "24+7" (εκδ. Θράκα, 2018) στο Θέατρο Σταθμός με τους Θανάση Νιάρχο, Γιώργο Μαρκόπουλο, Κώστα Παπαγεωργίου, Γιώργο Χρονά, Παναγιώτη Μηλιώτη, Γιάννη Σ. Βιτσαρά
Συνέντευξη του Αγγελή Μαριανού (Πεζολίβαδα, εκδ. Θράκα) στην εφημερίδα ΠΑΛΜΟΣ.
Από την εκδήλωση 3 ΠΟΙΗΤΡΙΕΣ των Εκδόσεων ΘΡΑΚΑ, στο Monk-grapes and spirits. Ευχαριστούμε όσες και όσους παρευρέθηκαν.
Η Αρετή Καράμπελα (Μελανά όπως τα μούρα, εκδ. Θράκα 2018) καλεσμένη στην εκπομπή του Σταύρου Καμπάδαη. Ακούστε το ηχητικό κάνοντας κλικ πάνω στη φωτογραφία.
Από την παρουσίαση του βιβλίου "Ο φάρος του Σόρενσον (εκδ. Θράκα, 2018) του Βασίλη Χουλιαρά, στο Μεσολόγγι.
Η Θεώνη Κοτίνη γράφει για το "24+7" (εκδ. Θράκα, 2018) της Μυρτώς Χμιελέφσκι στο Νέο Πλανόδιον.
Ο Γιώργος Λίλλης (Ο άνθρωπος τανκ - εκδ. Θράκα, 2017) καλεσμένος στο Λύκειο του Μπίλεφελντ, στη Γερμανία.
Από την παρουσίαση του βιβλίου "Μελανά όπως τα μούρα" (Θράκα, 2018) της Αρετής Καράμπελα, στη Δημοτική Βιβλιοθήκη Διονύσου.


1.

είδα σήμερα στο δρόμο ένα νεκρό πουλί
κατάφερα να μην κλείσω τα μάτια μου
περιμένω έναν κόκκινο ελέφαντα να καταπιεί τη θλίψη μου
κάποιος κάποτε θα συναρμολογήσει τις εικόνες
θα βρει τα κομμάτια που λείπουν
κάποτε δε θα χρειάζομαι φανταστικούς χαρακτήρες και ζώα
θα κάθομαι τα πρωινά στο κρύο
και θα κάνει σιωπή
στο σιδερένιο κεφάλι μου

                                                                                                      (Αύγουστος '14)

2.

είναι απλώς πόνος
-είπε τότε στον εαυτό της-
όπως είναι απλώς λεφτά
απλώς θάνατος
απλώς ζελεδάκια φράουλα
απλώς σεξ
είναι απλώς αυτό που είναι
-αν αφαιρέσεις την αγωνία-
ύστερα άρχισε να αναλύει ελλειπτικές ιστορίες αγάπης
ύστερα ξάπλωσε και είδε βίαια καρτούν μέχρι να την πάρει ο ύπνος
μέχρι να ξυπνήσει ξανά τα ξημερώματα
να κλάψει για λίγα λεπτά σιωπηλά
-είναι απλώς πόνος-
να σκεφτεί μια ανατροπή που δε θα πραγματοποιηθεί ποτέ
και να αποκοιμηθεί ξανά
                                                      
                                                                                                     (Ιούνιος '14)

3.

δεν είμαι σίγουρη γιατί
πάντα μου άρεσε να ονειρεύομαι
στο πίσω κάθισμα ενός αυτοκινήτου
και να 'χει πάντα μουσικές
να περνούν τα φώτα τρέχοντας μέσα
στο σκοτάδι
να μην ξεχωρίζουν μεταξύ τους
τα αστέρια τα φανάρια οι επιγραφές
δεν έιμαι σίγουρη γιατί
θα 'θελα πάντα να αποκοιμιέμαι
εν κινήσει
και να μην είναι ακριβώς ύπνος
να ακούω ψιθύρους και γέλια
από τα μπροστινά καθίσματα
να περιμένω και να φαντάζομαι
και να πασχίζω
να σπρώχνω πιο μακριά
τον προορισμό

                                                                                             (Δεκέμβριος '12)


4.

λέω να ανοίξω μια πόρτα
λέω να ρίξω μια ματιά
σε αυτό που μου μοιάζει κενό
λέω να ανοίξω κι άλλες πόρτες
κι όλο λεώ και λέω
κι όλο λέω να πιαστώ από μια αφορμή
κι όλο πίανομαι κάπου αλλού
και μένω στο ίδιο μέρος
γιατί είναι ωραίο να τεμπελιάζεις
ειδικά αν εχεις παρέα
δεν ξέρω αν ενδιαφέρεσαι
να μη μας νοιάζει μαζί τίποτα
μέχρι να γίνει κι αυτό το δωμάτιο κόλαση
άλλωστε τι νόημα θα είχε να κρατήσει παραπάνω
για να αντέξουμε την κόλαση σε μικρά κομμάτια
μόνο από λίγο κάθε φορά
αλήθεια ενδιαφέρεσαι να ρίξεις λίγο απ'το λίγο χρόνο σου
σε αυτό που μοιάζει κενό και να
μισιόμαστε με πάθος
μέχρι θα θολώσουν όλα τα τζάμια
κι ύστερα -μη σε νοιάζει-
υπάρχουν κι άλλα δωμάτια
αρκετά και για τους δυο μας

                                                                                            (Νοέμβριος '12)

5.

εδώ γύρω πάντως δεν έχει και
πολλά πουλιά πέρα από κάτι
σκονισμένα περιστέρια
κι ούτε έχω δει από κοντά ποτέ μου
άλμπατρος
εδώ γύρω
δε φαίνεται ποτέ να
χειμωνιάζει κι ο χρόνος
κανένα δε λυπάται
ξέρω πως θα τα κάνω όλα
όσα αντέξω
μόνο και μόνο για να πώ πως
τα έκανα
όλα εδώ γύρω
τα ταξίδια
οι έρωτες οι ιστορίες
κι οι μουσικές
τα πανεπιστήμια οι γιορτές
κι οι εξεγέρσεις
ανάμεσα στα σκονισμένα
περιστέρια τις κόρνες τα φρεάτια

να παίρνεις σε παρακαλώ
ένα τηλέφωνο τα χρόνια που
θα 'ρθουν
από την κανονική ζωή σου
να τρέμουν πάλι τα χέρια μου
κι η καρδιά μου να
υγροποιείται

                                                                            (Οκτώβριος '12)

6.

Άλλαζε χρώματα ο ουρανός
κοκκίνιζε και χλώμιαζε
και δεν έλεγε να νυχτώσει
δεν έλεγε να βρέξει
δεν έλεγε να αλλάξει η εποχή
κι έμοιαζαν μεταξύ τους
οι άνθρωποι
κι οι μέρες
κι οι έρωτες


                                                                          (Οκτώβριος '12)
ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑ TAYTOTHTA