Τα "Λίγα σύκα απ' τα γαϊδουράγκαθα" της Edna St. Vincent Millay στις κατακτήσεις του Κοσμά Βίδου για το 2017, στο τελευταίο ΒΗΜΑgazino του έτους.

Η Αγγελική Λάλου γράφει στο Fractal για το "Ντάλιτ" (Εκδ. Θράκα, 2017) της Εύας Σπαθάρα

Η Γιώτα Κωνσταντινίδη γράφει στο parallaximag.gr για τη "Βεγγέρα" της Μαργαρίτας Νταλακμάνη

"Όψεις της διαλεκτικής και του ονείρου στη σκέψη του Βάλτερ Μπένγιαμιν", του Φάνη Παπαγεωργίου

"Ο τελευταίος αριθμός" του Βάιου Κουτριντζέ, στην εφημερίδα "Ελευθερία"

"Η ΔΥΝΑΜΗ ΤΗΣ ΠΕΡΙΓΡΑΦΗΣ" του Κώστα Κουτρουμπάκη, Σύντομο κριτικό σημείωμα πάνω στους εισαγωγικούς στίχους του «Ελπήνορα» του Τάκη Σινόπουλου



3 Άτιτλα

Ω Θεέ μου !
πώς άδειασαν έτσι τα όνειρα μας
και από ιερατεία έχουμε περάσει
και από χειμώνες βλοσυρούς
και από δασκάλες σκυθρωπές
Πως έγειραν τα σώματα μας;



Τι με κοιτάς με φθόνο κι απορία,
είμαι κι εγώ μια πεταλούδα πληγωμένη,
ένα παράθυρο στον άνεμο ανοιχτό
μία πόρτα από άντρες παραβιασμένη




Πώς να αλλάξεις τη μοίρα
της διαθήκης σου;
Πώς να γεμίσεις χρώματα
ένα οστεοφυλάκιο άδειο;
Πώς να γράψεις ποίηση
σε μία χώρα ρημαγμένη;




Συνάντηση με τον (νεκρό) Πατέρα

Προχωράω προς το γιαλό,
δύσθυμος και δύσοσμος,
με λαβωμένη κληρονομιά,
από  δίδυμο φεγγάρι και δίδυμο λεπίδι,
με θυμωμένη την καρδιά,
κολυμπώ στην απέναντι όχθη,
στο απέναντι καφέ,
στο απέναντι σώμα,
στον απέναντι αιώνα,
στον επόμενο  εαυτό,

κολυμπώ βαθιά στη θάλασσα,
δύσκολο να ημερώνεις το κύμα
μέσα σου,
δύσκολο να συμφιλιώνεσαι με τους γονείς σου,
δύσκολα αλλάζεις τις παλιές συνήθειες,
δύσκολα ακυρώνεις τις παλιές γενιές,
δύσκολα ερμηνεύεις τη ζωή,
δύσκολο να αλλάξεις τον παλιό παράξενο εαυτό σου,
δύσκολο να ειρηνεύεις,
δύσκολο να θάψεις  το νεκρό πατέρα

μέσα σου
ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑ TAYTOTHTA