Ο Πέτρος Μπιρμπίλης μιλά στην Athens Voice και στον Γιάννη Νένε, για το "Μπελ Ετουάλ" (Θράκα, 2017)

Μια “ηρωίδα” πλάι σε ανθρώπους αντιηρωικούς: Ένα κριτικό σημείωμα του Στάθη Ιντζέ για το "Γονυπετείς" της Τζούλιας Γκανάσου

Για την ποιητική συλλογή της Μαρίας Αγγελοπούλου "Η απουσιολόγος" (Θράκα, 2016), γράφει ο Χρήστος Αρμάντο Γκέζος

Ο Στέφανος Ξένος γράφει στο diavasame για τον "Άνθρωπο Τανκ" (Θράκα, 2017) του Γιώργου Λίλλη

Για το βιβλίο της Μαριάννας Κουμαριανού «Τόπος στη Γαλήνη» – γράφει η Ανθούλα Δανιήλ

Φάνης Παπαγεωργίου, Ποια γενιά; Σκέψεις για τη σχέση μεταξύ βιολογικής και δυνάμει καλλιτεχνικής γενιάς.

Δύο ανέκδοτα/αδημοσίευτα ποιήματα του Δημήτριου Δημητριάδη

Ο Παναγιώτης Βούζης γράφει στην εφημερίδα "Τα Νέα" για το "Χρονορυχείο" (Θράκα, 2017) της Στέλλας Δούμου

Η κυρία Χρυσούλα, η δασκάλα μου στις πρώτες τάξεις τού δημοτικού, συνήθιζε να μας λέει "Να πηγαίνετε για ύπνο όταν ακούτε τη μουσική έναρξη των δελτίων των οκτώ που βλέπουν οι γονείς σας". Τότε, και για πολλά χρόνια, θεωρούσα αυτήν της τη ρήση ως προτροπή για έναν φυσιολογικό παιδικό ύπνο. Τώρα, θέλω να πιστεύω, ότι κατά βάθος ήθελε να μας προφυλάξει από αυτό που ακολουθούσε μετά τη μουσική τής έναρξης.
ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑ TAYTOTHTA