Ο Πέτρος Μπιρμπίλης μιλά στην Athens Voice και στον Γιάννη Νένε, για το "Μπελ Ετουάλ" (Θράκα, 2017)

Μια “ηρωίδα” πλάι σε ανθρώπους αντιηρωικούς: Ένα κριτικό σημείωμα του Στάθη Ιντζέ για το "Γονυπετείς" της Τζούλιας Γκανάσου

Για την ποιητική συλλογή της Μαρίας Αγγελοπούλου "Η απουσιολόγος" (Θράκα, 2016), γράφει ο Χρήστος Αρμάντο Γκέζος

Ο Στέφανος Ξένος γράφει στο diavasame για τον "Άνθρωπο Τανκ" (Θράκα, 2017) του Γιώργου Λίλλη

Για το βιβλίο της Μαριάννας Κουμαριανού «Τόπος στη Γαλήνη» – γράφει η Ανθούλα Δανιήλ

Φάνης Παπαγεωργίου, Ποια γενιά; Σκέψεις για τη σχέση μεταξύ βιολογικής και δυνάμει καλλιτεχνικής γενιάς.

Δύο ανέκδοτα/αδημοσίευτα ποιήματα του Δημήτριου Δημητριάδη

Ο Παναγιώτης Βούζης γράφει στην εφημερίδα "Τα Νέα" για το "Χρονορυχείο" (Θράκα, 2017) της Στέλλας Δούμου



                                  Ο  πανίβλακας  θεός

 Όσοι  πιστεύετε , πως  ο  θεός  είναι  ένας  και  μοναδικός , έχετε  περιπέσει
σε  πλάνη  τόσο  μεγάλη , όσο  και  το  σύμπαν! Οι θεοί  είναι  τόσοι  πολλοί
που  το  πλήθος  τους , καθορίζεται  ίσο  προς  το  σύμπαν.
Κάθε  ένας  λοιπόν  από  αυτούς  τους  θεούς , ασχολείται  με  τον  χαβά  του
και  ότι  κατεβάσει  η  κούτρα  του  το  φτιάχνει , χωρίς  πολύ  σοφία  ή  μάλλον
με  αρκετή  βλακεία. Έτσι  λοιπόν  και  ο  δικός  μας  ο  πάνσοφος ( όταν  λέω
ο  δικός  μας , καταλαβαίνετε , του  δικού  μας  μικρού  γαλαξία , μια  και  η
δραστηριότητες  του , μέχρι  εκεί  επιτρέπονται . Παρά  πέρα , άλλος  θεός
πιο  κάτω  άλλος  και  πάει  λέγοντας . Έτσι  έχει  μοιρασθεί  το  σύμπαν ! )
μια  μέρα  που  είχε  έντονη  φαγούρα στους  γενετήσιους  αδένες  του , είπε:
Ρε , δεν  φτιάχνω  την  ζωή ;
Nα  έχω  κάτι  να  παίζω  και  όταν  (  πολύ  σύντομα-7,5 δις  έτη ) σβήσει  ο  Ήλιος  με  το  καλό και  μου  την  καταστρέψει 
κάτι  άλλο  θα  βρω να  κάνω!
Και  ο  καιρός  να  περνά !
Ξεκίνησε  λοιπόν  με  πρωτόζωα , λειχήνες , μικροοργανισμούς , μικρόβια , σαπρόφυτα πλασμώδια , ιούς , βακίλους , μύκητες και  σιγά  σιγά  παίζοντας  πάντα  και  χωρίς
να  σκέπτεται  διόλου , έφτασε  ύστερα  από  κάποια  φαιδρά  διαδρομή , στα  κάπως
ανώτερα  θηλαστικά , μεταξύ  αυτών  και  τα  πιθηκοειδή .
Τώρα  δεν  ξέρω  να  σας  ’ πω ˙  υποθέτω πως  ήταν  δάκτυλος  κάποιου
γείτονα  θεού , λόγω  φθόνου ,  ένα  από  τα  πιθήκια  ξέφυγε και  άρχισε 
να  αναπτύσσει  συνείδηση , προτού  ακόμα  σταθεί  στα  δυο  του  πόδια .
Θα  μου  πείτε , όσοι  αγαπάτε  τη  ζωή , "και  τι  έγινε , σε  καλό  μας  βγήκε".
Ίσως ; Θέλει  πολύ  συζήτηση !
Εκείνο  που  δε  χωράει  κουβέντα , είναι  πως  ο  χαζό-θεός  έχασε , μια
και  έδωσε  την  δυνατότητα , σ’  έναν  απλό  πίθηκο , να  κάνει  συγκρίσεις
και  σκέψεις , σε  ότι  αφορά , την  καλύτερη  δυνατή  παραμονή  του
στο  πρόσκαιρο  διάβα  του , από  αυτόν  τον  πλανήτη .
Σίγουρα  θέλετε  ένα  παράδειγμa;
Σκέπτεται  ο  πίθηκος:
Ρε  πως  θα  ήταν  η  ζωή , εάν  μας  είχε  δώσει  ο  πλάστης , ένα  υπέροχο
ζευγάρι φτερούγες  ώστε  να  πετάμε  σαν  το  Albatros ( με  συνόδευε  για  ώρες
δίπλα  στη  βαρδιόλα , χωρίς  καν  να  κινεί  τα  φτερά  του , παρά  μόνο 
κάποιες  πέννες ). Αμέσως  στο  μυαλό  σου  πεθαίνουν  οι  επτά  αδελφές
που  εκμεταλλεύονται  τα  αποθέματα  υδρογονανθράκων του  πλανήτη .
( Άρχισα  με  αυτό  που  με  καίει )
Σκέπτεται  ο  πίθηκος:
Ρε  γιατί  μας  έκανε  έτσι  και  κάθε  5-6  ώρες  κάτι  πρέπει  να  ρίξουμε
στο  ψωμο-σάκκουλο . Θα  μπορούσε  να  μας είχε φτιάξει  έτσι , που  να  ήταν
αρκετή  η  αναπνοή  για  τη  διατροφή .(  17  μέτρα  θηλαστικό  τρέφεται
με  πλαγκτόν  ) . Εδώ πάει  περίπατο  κάθε  βρώμικη  ανθρώπινη
δραστηριότητα , μηδέ  εξαιρουμένης  της  κλοπής , απάτης , εκμετάλλευσης
με  άπειρα  τα  ουσιαστικά  που  ακολουθούν .
Σκέπτεται  ο  πίθηκος:
Γιατί  ρε  ελεεινέ  θεέ , μας  φύτεψες  μέσα  στο  κορμί , κάποιους  ύπουλους
αδένες , που  φροντίζουν  για  την  παραγωγή  προγεστερόνης ( στα  θηλυκά )
τεστοστερόνης ( στα  σερνικά ) ;
Δεν  μπορούσες  να  αφήσεις  σε  εμάς  την  επιλογή , εάν  θέλουμε  να  παίξουμε
τον  ρόλο  του  υποζυγίου , για  την  έρμη  τη  διαιώνιση  της  ζωής  και
μάλιστα , μας  κληροδότησες  και  εκείνη  την  χυδαία  ζωώδη  κίνηση.
Μια  περίπτυξη  θα  ήταν  αρκετή .
Και  η  τελική  σκέψη  του   πιθήκου:
Το  πιο  μεγάλο  σου  έγκλημα  έναντι αυτού  που  δημιούργησες , θέλοντας  πάντα
να  του  υπενθυμίζεις  την  μικρότητα  του  την  μηδαμινότητα  του , είναι
το  γεγονός  πως  φρόντισες  να  τον   κάνεις  τόσο  δειλό  και  ανίκανο
να  αντιληφθεί  πως  αυτό  που  του  χάρισες , δεν  έχει  καμία  απολύτως
αξία , και  καλό  είναι  να  το  τελειώνει  μόνος  του , χωρίς  να   φοβάται.
Και  κλείνοντας  ο  πίθηκος  τις  σκέψεις  του , αναφωνεί !
Θεέ  μου , να  χέσω (ολίγον  απρεπές-λιμανιάτικο )   την  σοφία  σου!
Καλά  λένε  πως  τα  έξυνες  , την  ώρα  που  έφτιαχνες   τα  αδιόρθωτα.
Και  που  ’σαι  , όταν  βρεθούμε  τετ  α  τετ  κανόνισε  πως  θα  απολογηθείς,
όχι  σε  ’ μένα ,  μα  σε  αυτούς  που  έπεισα  πως  έχω  δίκαιο . Και  οι
στατιστικές  λένε  πως  είναι  πάρα-πολλοί.

ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑ TAYTOTHTA