Η Κωνσταντίνα Θεοφανοπούλου γράφει στο culturenow.gr για το "Χασέπ" (Θράκα) του Αρτέμη Μαυρομμάτη
Για το μυθιστόρημα "Ο τελευταίος αριθμός" (Θρακα) του Βάιου Κουτριντζε, από τον μετρ της επιστημονικής φαντασίας στη Λάρισα Θανάση Μάργαρη, στη Larissanet.
Η Χρύσα Φάντη γράφει στη bookpress.gr για το «Μια τρυφερή καρδιά στο βάθος – Και άλλες ιστορίες» (εκδ. Θράκα, 2018) της Χαράς Νικολακοπούλου
Η Διώνη Δημητριάδου γράφει για το "Ο φάρος του Σόρενσον" (Θράκα, 2018) του Βασίλη Χουλιαρά.
Ο Γιώργος Θεοχάρης γράφει στην εφ. "Η Αυγή" για την νεοελληνική ποίηση και περιλαμβάνει το "Οι ακαδημαϊκές σημειώσεις του Ίαν Μάρκεζιτς" (Θράκα) του Πέτρου Σκυθιώτη και το "Ματς Πόιντ" (Θράκα) του Κωνσταντίνου Μελισσά
Ο Αριστοτέλης Σαΐνης προτείνει στην "Εφημερίδα των Συντακτών" ανάμεσα σε άλλα βιβλία, το "Μελανά όπως τα μούρα" της Αρετής Καράμπελα
Το nakasbookhouse.gr ξεχωρίζει 3 βιβλία των Εκδόσεων Θράκα για τη χρονιά που πέρασε
Ο Πέτρος Γκολίτσης στην "Εφημερίδα των Συντακτών" ξεχωρίζει ανάμεσα σε άλλα ποιητικά βιβλία το "Match Point" του Κωνσταντίνου Μελισσά


Αντέγραψε από τους κλασικούς, όσους βρίσκονται κάτω από τη μύτη όλων. Θα συμπλήρωνα πως δεν τους διαβάζει κανένας, αλλά το θεωρώ αυτονόητο. Πέρυσι δοκίμασα στον τοίχο μου στο φμπ, Καζαντάκη και Φιτζέραλντ: δεν το κατάλαβαν. Τα θεώρησαν δικά μου στιχουργήματα και απέσπασαν πάνω από πενήντα λάικ, αριθμός αστρονομικός για μένα.
Αντέγραψε από τα βιβλία που όλοι αναφέρουν, αλλά παραμένουν αδιάβαστα: είναι πιο εύκολο να σε καταλάβουν αν αντιγράψεις έναν μέτριο σύγχρονο, παρά έναν πασίγνωστο (σε αναφορές, μόνο, όπως είπαμε), συγγραφέα. Ισχύει κι εδώ ο νόμος του διαδικτύου: μπορείς να βγεις στο σύνταγμα γυμνός και να μην σε πάρει χαμπάρι κανένας, αλλά από τη στιγμή που καλωδιώνεσαι στο ίντερνετ, σε βλέπουν όλοι.
Μιμήσου τους μέγιστους: θα έχεις τουλάχιστον τη φιλοδοξία του ύψους. Αν αντιγράψεις τους ανύπαρκτους, πόσο πιο χαμηλά μπορείς να πέσεις; Το ύψος έχει οριστεί εδώ και αιώνες. Οι αξίες δεν είναι σημερινή εφεύρεση. Προσπάθησε, η ποίηση είναι κατ’ εξοχήν μιμητική τέχνη. Ήδη, ο Ρόμπερτ Μούζιλ είχε επισημάνει πως στις μέρες του τα ποιήματα ήταν επιδόσεις αποκλειστικά των αγράμματων.   Μπορείς να κάνεις ποιητική τέχνη μιμούμενος απλώς τους άλλους, μιμούμενος τους μεγάλους μπορεί να γίνεις και ποιητής.

Δεν χρειάζονται προσωπικές γνώσεις, ούτε πάθος για το απόλυτο στη γλώσσα. Εμπρός!
ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑ TAYTOTHTA