Πώς μιλάμε για την καινούργια Ελληνική ποίηση (video)

Για τη συλλογή διηγημάτων «Όμορφοι έρωτες» του Ιάκωβου Ανυφαντάκη, (εκδ. Πατάκης), γράφει η Ειρήνη Σταματοπούλου

Φώτης Μανίκας, Ποιήματα (1η εμφάνιση)

«Ποίηση στη σχάρα» του Πέτρου Γκολίτση:«Από τις αφετηρίες στην ολοκλήρωση του μοντερνισμού: ο Νάνος Βαλαωρίτης»

 
                                       Το  Ανθρωπάριο


Όταν  αγαπάς  τους  ανθρώπους , το  πλοίο  και  η  ζωή  μέσα  σε  αυτό 
προσφέρονται  για  να  τους  μελετήσεις  και  όταν  μπορείς  να  τους  νουθετήσεις
να  καυτηριάσεις  την  μόλυνση  την  γάγγραινα  που  τους  αφαιρεί  την  ανθρωπιά 
και  τους  καταντά , φθηνά  ανθρωπάρια . Κάποτε  λοιπόν  σε  ένα  από  τα  πολλά 
μπάρκα  μου  και  κάποια  δεδομένη  στιγμή  μιάς  συζήτησης  είπα  πως  την 
μητέρα  μου  την  έλεγαν  Θεοκτίστη . Όνομα  το  οποίο  πιστεύω , πως  είναι  ζήτημα
να  γνωρίζουν , τόσοι  που  να  μετρώνται  στο  ένα  χέρι , από  όλους  εκείνους  τους 
αναγνώστες  ενός  τόμου .
Προς  μεγάλη  μου  έκπληξη , άκουσα  κάποιο  μηχανικό  Γ΄ τάξεως , που  είχε 
μετατρέψει  την  καμπίνα  του , σε  ένα  μικρό  παρεκκλήσι , να  μου  λέει
"ωραίο  όνομα . Γιορτάζει  την  επόμενη  μέρα  των  ταξιαρχών".
Μόλις  πέρασε  η  πρώτη  εντύπωση , η  ομήγυρης , θέλοντας  από  την  μία  να 
τον  καταξιώσει , από  την  άλλη να  ξεδιψάσει  την  περιέργεια  της , άρχισε  να 
τον  ρωτά  πότε  εορτάζει  ο  τάδε  και  πότε  ο  δείνα  άγιος . Κάποτε  ήλθε  και 
η  δική  μου  σειρά . Και  προς  μεγάλη  κατάπληξη  της  παρέας , τον  ρώτησα
πότε  γιορτάζει  ο  άγιος  Φλέμινγκ . Να  βλέπατε  το  πρόσωπό  του !!! . Μετά 
από  δισταγμό  κάποιων  δευτερολέπτων , μου  απάντησε  με  στόμφο  πατριάρχη !!!
πως  δεν  υπάρχει  τέτοιος  άγιος . Εδώ  πρέπει  να  σας  πω  και  να  υποκλιθείτε
το  ανθρωπάριο  γνώριζε  και  όλο  το  καθολικό  εορτολόγιο .
Ποτέ  και  για  τίποτα  δεν  καυχώμαι . Όμως  θα  σας  εξομολογηθώ  πως 
αμάρτησα , όταν  γεμάτος  έπαρση  εξηγούσα  στο  ανθρωπάριο , πως  άγιος 
Φλέμινγκ  υπάρχει  και  είναι  αυτός  που  ανακάλυψε  την  πενικιλίνη .
Αυτή  την  πενικιλίνη  που  του  κάρφωνα  κάθε  τέσσερεις  ώρες  στο  άνω  δεξί 
τεταρτημόριο  του  μηρού  του , για  να  καταπολεμήσω  μια  ακατάσχετη 
βλεννόρροια , που  είχε  αρπάξει  από  κάποια  κακομοίρα  ιερόδουλη  του
τελευταίου  πόρτο .
Βλέπετε  καλή  η  προσπάθεια  να σώσουμε  την  ψυχή , μα  εκείνη 
η  αναθεματισμένη  λίμπιντο , κάποτε  είναι  πιο  ισχυρή ( βλέπε  άγιο  Πρεβέζης ) . 


ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑ TAYTOTHTA