Η Μυρτώ Χμιελέφσκι με το «24+7» (εκδ. Θράκα, 2018) στη βραχεία λίστα των ΒΡΑΒΕΙΩΝ ΠΟΙΗΣΗΣ «Jean Moreas» στην κατηγορία "πρωτοεμφανιζόμενων ποιητριών/ποιητών".
Από την εκδήλωση "3 πεζογραφοι των Εκδόσεων ΘΡΑΚΑ" στο Monk. Οι Γιούλη Αναστασοπουλου, η Ζεττα Μπαρμπαρεσσου και η Μαριλενα Παππά, "συνομίλησαν" μεταξύ τους διαβάζοντας από τα βιβλία τους και συζήτησαν με το κοινό.
Η Μυρτώ Χμιελέφσκι, ποιήτρια του βιβλίου "24+7" (εκδ. Θράκα, 2018) στο Θέατρο Σταθμός με τους Θανάση Νιάρχο, Γιώργο Μαρκόπουλο, Κώστα Παπαγεωργίου, Γιώργο Χρονά, Παναγιώτη Μηλιώτη, Γιάννη Σ. Βιτσαρά
Συνέντευξη του Αγγελή Μαριανού (Πεζολίβαδα, εκδ. Θράκα) στην εφημερίδα ΠΑΛΜΟΣ.
Από την εκδήλωση 3 ΠΟΙΗΤΡΙΕΣ των Εκδόσεων ΘΡΑΚΑ, στο Monk-grapes and spirits. Ευχαριστούμε όσες και όσους παρευρέθηκαν.
Η Αρετή Καράμπελα (Μελανά όπως τα μούρα, εκδ. Θράκα 2018) καλεσμένη στην εκπομπή του Σταύρου Καμπάδαη. Ακούστε το ηχητικό κάνοντας κλικ πάνω στη φωτογραφία.
Από την παρουσίαση του βιβλίου "Ο φάρος του Σόρενσον (εκδ. Θράκα, 2018) του Βασίλη Χουλιαρά, στο Μεσολόγγι.
Η Θεώνη Κοτίνη γράφει για το "24+7" (εκδ. Θράκα, 2018) της Μυρτώς Χμιελέφσκι στο Νέο Πλανόδιον.
Ο Γιώργος Λίλλης (Ο άνθρωπος τανκ - εκδ. Θράκα, 2017) καλεσμένος στο Λύκειο του Μπίλεφελντ, στη Γερμανία.
Από την παρουσίαση του βιβλίου "Μελανά όπως τα μούρα" (Θράκα, 2018) της Αρετής Καράμπελα, στη Δημοτική Βιβλιοθήκη Διονύσου.


Θα σου εξομολογηθώ κάτι, Πατέρα. Είμαι ένας ψεύτης για τους ουρανούς των μεγάλων προσδοκιών, είμαι ένα ψέμα για τον ίδιο μου τον εαυτό. Δεν είμαι τίποτε άλλο παρά ένα συννεφάκι αμελητέας ύπαρξης που αιωρείται άσκοπα πάνω απ’ τη γη και που κάθε τόσο, στο διάβα του, αφήνει ένα αέριο χνάρι που διαλύεται για να χαθεί κι αυτό με τη σειρά του στον αδιατάρακτο γαλάζιο φόντο.
Και ποιός είμαι; Ποιός διάολο είμαι επιτέλους; Πες, άκαρδε, εσύ ‘κει πάνω, ποιός είναι αυτός ο άνθρωπος που βλέπεις χαμηλά;
Τι απέγιναν όλα τα σημάδια που μου έδειχναν το δρόμο στο κυνήγι της δόξας; Οι προσδοκίες, τα πάθη, των θρύλων οι τριγμοί, η φωνή του μεγάλου ανδρός, το κάλεσμα εντός μου. Ω κοροϊδία. Ω άσπλαχνη πλάνη. Μόνο αιώνιο σκοτάδι,  σκοτάδι και σιωπή που…  Άστο, δεν έχει σημασία. Ζω μια ανάλαφρη αστειότητα. Επιδίδομαι σ’ ένα ατέλειωτο κυνήγι φαντασμάτων. Μίλα επιτέλους, ένα σημάδι σου ζητώ, Πατέρα, θέλω να βρω το δρόμο μου. Μ’ ακούς;
(Ο ουρανός με κοιτάει με ψυχρή ανωτερότητα και μια σκληρή σιωπή απλώνεται ως τα βάθη του ορίζοντα).
Ξάφνου, ηχεί πίσω απ’ τα σύννεφα μια αλλόκοσμη φωνή και γεμάτη επισημότητα μου απαντά με τα εξής λόγια: «Δική σου η αδυναμία. Το αιώνιο φως είναι για τους δυνατούς. Οι αδύναμοι χάνονται στη σύγχυση. Κανείς δεν σου φταίει αδύναμε άνθρωπε. Γύρνα τα μάτια ανάποδα ως τα μέσα. Ως το κεφάλι μέσα, γύρνα τα μάτια σου κοινέ θνητέ και δες τον εαυτό σου. Μη φοβάσαι να αντικρίσεις την ασημαντότητά σου, κοίτα αυτό που ήσουν πάντα. Ένα αγιάτρευτο βάσανο. Ένας ρεμβασμός ισοβίτη. Ένας καθηλωμένος ταξιδευτής. Ένα μάτσο ψεύτικες υποσχέσεις απ’ τον εαυτό σου προς τον εαυτό σου. Ένα άπαιχτο στοίχημα. Μια επιθυμία δίχως θέληση. Μια τελική διάψευση, αυτό είσαι. Τόσα χρόνια επαιτείς την ηδονή, παζαρεύεις τις ορέξεις, ταλαντεύεσαι στον πόνο που δυναμώνει, στο χρόνο που περνά, στη δειλία που παραμένει. Ταλαντεύεσαι από την παραίτηση στην προσμονή, και πάλι πίσω. Και πάλι πίσω κάνε αδύναμε άνθρωπε. Κρετίνε.»
Κοκαλώνω σοκαρισμένος για τέσσερα ολόκληρα δευτερόλεπτα αποτροπιασμού. Άκαρδος ουρανός, σχεδόν μισάνθρωπος. Συνέρχομαι με δυσκολία, αρχίζω να περιεργάζομαι σαν μηρυκαστικό τα δύσπεπτα λόγια του, αναθαρρεύω, φουσκώνω αποφασιστικά τα πνευμόνια και διώχνω με δύναμη όλο τον αέρα προς τα έξω σαν να εκτοξεύω βαλλιστικό πύραυλο ενάντια στην ουράνια φωνή, πύραυλο που κουβαλά στην κεφαλή του την εκρηκτική λέξη: «ΜΑΤΑΙΟΤΗΤΑ»

Η πύρινη λέξη διασχίζει σαν αστραπή τον κάμπο και στοχεύει τα μυθικά όρη του Ολύμπου. Στην πορεία χάνει ύψος ,ατονεί, πέφτει εξαντλημένη και σπάει στους πρόποδες του βουνού, έπειτα διασκορπίζεται στις κορφές των δέντρων και εξαφανίζεται στα φύλλα που αναριγούν παιχνιδιάρικα. Τέλος. Χάθηκε η οργισμένη λέξη, χάθηκαν και τα αέρια χνάρια μου. Κάπου σε γη και ουρανό θα σβήσει η ύπαρξή μου. Σα να μην υπήρξα ποτέ. Σα να ‘μουν ψέμα.     


ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑ TAYTOTHTA