Τα "Λίγα σύκα απ' τα γαϊδουράγκαθα" της Edna St. Vincent Millay στις κατακτήσεις του Κοσμά Βίδου για το 2017, στο τελευταίο ΒΗΜΑgazino του έτους.

Η Αγγελική Λάλου γράφει στο Fractal για το "Ντάλιτ" (Εκδ. Θράκα, 2017) της Εύας Σπαθάρα

Η Γιώτα Κωνσταντινίδη γράφει στο parallaximag.gr για τη "Βεγγέρα" της Μαργαρίτας Νταλακμάνη

"Όψεις της διαλεκτικής και του ονείρου στη σκέψη του Βάλτερ Μπένγιαμιν", του Φάνη Παπαγεωργίου

"Ο τελευταίος αριθμός" του Βάιου Κουτριντζέ, στην εφημερίδα "Ελευθερία"

"Η ΔΥΝΑΜΗ ΤΗΣ ΠΕΡΙΓΡΑΦΗΣ" του Κώστα Κουτρουμπάκη, Σύντομο κριτικό σημείωμα πάνω στους εισαγωγικούς στίχους του «Ελπήνορα» του Τάκη Σινόπουλου


Να να νανα ...
Θα σε πάω στη θάλασσα
σε πάγους πελώριους.
Να νανα ...
 Η ανθρωπότητα κοιμάται.
Μικρό καλοκαίρι η ζωή μας
δε σταματάμε να ψάχνουμε για λάθη
να την ξοδεύουμε σε αστοχίες.
Γκου είναι το νερό
γκι είναι αυτό μικρούλι μου
τώρα μόλις μαθαίνω την ξαφνική ορθογραφία των πραγμάτων.
Έχω πολλά να ξεχάσω για να βρω το βλέμμα σου
τις μέρες της οργής και της θλίψης
τις ματιές της απελπισίας και της χλεύης.
Χτύπα δυνατά το ξυλόφωνο
δε θέλω πια να θυμάμαι
και γέλα μου να φύγει η νύχτα.
Πιο δυνατά!

Δεν ξέρω τι λένε οι άλλοι
για μένα ψυχή είναι η οικογένεια.
Δεν ξέρω τι λένε οι άλλοι
για μένα πολιτική είναι να τρώω μαζί με γυναίκα και κόρη.
Ιστορία τι είναι;
Ν' αναρωτιέμαι για τα παραμύθια των άλλων.

Πιο δυνατά το ξυλόφωνο πιο δυνατά!
Ν' αφήσω την όρθια στάση
τον ανήμπορο λογισμό
να μπουσουλήσω στο πάτωμα του άχρονου γέλιου.
Αφού ξέμαθα πια τις μυρωδιές
εσύ πιγκουίνε μου μυρίζεις τα πάντα
κάρβουνα γελαστά είναι τα μάτια σου.
ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑ TAYTOTHTA