Ο Πέτρος Μπιρμπίλης μιλά στην Athens Voice και στον Γιάννη Νένε, για το "Μπελ Ετουάλ" (Θράκα, 2017)

Μια “ηρωίδα” πλάι σε ανθρώπους αντιηρωικούς: Ένα κριτικό σημείωμα του Στάθη Ιντζέ για το "Γονυπετείς" της Τζούλιας Γκανάσου

Για την ποιητική συλλογή της Μαρίας Αγγελοπούλου "Η απουσιολόγος" (Θράκα, 2016), γράφει ο Χρήστος Αρμάντο Γκέζος

Ο Στέφανος Ξένος γράφει στο diavasame για τον "Άνθρωπο Τανκ" (Θράκα, 2017) του Γιώργου Λίλλη

Για το βιβλίο της Μαριάννας Κουμαριανού «Τόπος στη Γαλήνη» – γράφει η Ανθούλα Δανιήλ

Φάνης Παπαγεωργίου, Ποια γενιά; Σκέψεις για τη σχέση μεταξύ βιολογικής και δυνάμει καλλιτεχνικής γενιάς.

Δύο ανέκδοτα/αδημοσίευτα ποιήματα του Δημήτριου Δημητριάδη

Ο Παναγιώτης Βούζης γράφει στην εφημερίδα "Τα Νέα" για το "Χρονορυχείο" (Θράκα, 2017) της Στέλλας Δούμου


         Από  τη συλλογή «Τροπή»


                                  Στίχοι


·        Άφησα το πέπλο μου στην αρχή του ονείρου και στο τέλος
   το βρήκα μισοφαγωμένο.




·        Με αναστολή βγήκες απ’ το όνειρο. Πρέπει να δείξεις καλή διαγωγή μην ξαναβρεθείς μέσα του.

                                      



·        Κατηφορίζω το μονοπάτι που φτάνει στη θάλασσα-κοιμισμένο
          λιβάδι  που ξέβαψε στην αγκαλιά τ’ουρανού-.






·        Το βάθος επιταχύνει την πτώση.
           Ανώφελα έσκαβες για νάβρεις την ψυχή σου







·        Θα μείνω στη σπατάλη του εαυτού μου
          Δε βάζω ενέχυρο τη μνήμη.





                         Ορισμός αόριστος

Συμβιβασμός είναι….
Ό,τι προλάβεις να κρατήσεις απ’ το χαρτί που καίγεται.
Αυτό που απέμεινε είναι η μέγιστη ενηλικίωσή σου.





Υγρά σύμφωνα

Το κρύσταλλο ράγισε.
Ανάμεσα φύτρωσες.
Αντικατοπτρισμός η θέαση της ζωής σου.
Παράπεσες στο θε-
Κι άφησες το-λω να λιάζεται περήφανο
Σε ά ενικό.












ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑ TAYTOTHTA