Πώς μιλάμε για την καινούργια Ελληνική ποίηση (video)

Για τη συλλογή διηγημάτων «Όμορφοι έρωτες» του Ιάκωβου Ανυφαντάκη, (εκδ. Πατάκης), γράφει η Ειρήνη Σταματοπούλου

Φώτης Μανίκας, Ποιήματα (1η εμφάνιση)

«Ποίηση στη σχάρα» του Πέτρου Γκολίτση:«Από τις αφετηρίες στην ολοκλήρωση του μοντερνισμού: ο Νάνος Βαλαωρίτης»


         Από  τη συλλογή «Τροπή»


                                  Στίχοι


·        Άφησα το πέπλο μου στην αρχή του ονείρου και στο τέλος
   το βρήκα μισοφαγωμένο.




·        Με αναστολή βγήκες απ’ το όνειρο. Πρέπει να δείξεις καλή διαγωγή μην ξαναβρεθείς μέσα του.

                                      



·        Κατηφορίζω το μονοπάτι που φτάνει στη θάλασσα-κοιμισμένο
          λιβάδι  που ξέβαψε στην αγκαλιά τ’ουρανού-.






·        Το βάθος επιταχύνει την πτώση.
           Ανώφελα έσκαβες για νάβρεις την ψυχή σου







·        Θα μείνω στη σπατάλη του εαυτού μου
          Δε βάζω ενέχυρο τη μνήμη.





                         Ορισμός αόριστος

Συμβιβασμός είναι….
Ό,τι προλάβεις να κρατήσεις απ’ το χαρτί που καίγεται.
Αυτό που απέμεινε είναι η μέγιστη ενηλικίωσή σου.





Υγρά σύμφωνα

Το κρύσταλλο ράγισε.
Ανάμεσα φύτρωσες.
Αντικατοπτρισμός η θέαση της ζωής σου.
Παράπεσες στο θε-
Κι άφησες το-λω να λιάζεται περήφανο
Σε ά ενικό.












ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑ TAYTOTHTA