Από την παρουσίαση του "Χρονορυχείου" (Εκδ. Θράκα, 2017) της Στέλλας Δούμου, στην Έδεσσα.

Από την παρουσίαση της "Δυνάστρας Μήτρας" (Εκδ. Θράκα, 2018) της Ευσταθίας Παύλου-Κατράκη, στο Ιδιώνυμο, στον Κορυδαλλό.

Δύο ποιήματα από το βιβλίο "Αιώνια, το Βερολίνο" (Θράκα, 2018) του Βασίλη Τσιρώνη


         Από  τη συλλογή «Τροπή»


                                  Στίχοι


·        Άφησα το πέπλο μου στην αρχή του ονείρου και στο τέλος
   το βρήκα μισοφαγωμένο.




·        Με αναστολή βγήκες απ’ το όνειρο. Πρέπει να δείξεις καλή διαγωγή μην ξαναβρεθείς μέσα του.

                                      



·        Κατηφορίζω το μονοπάτι που φτάνει στη θάλασσα-κοιμισμένο
          λιβάδι  που ξέβαψε στην αγκαλιά τ’ουρανού-.






·        Το βάθος επιταχύνει την πτώση.
           Ανώφελα έσκαβες για νάβρεις την ψυχή σου







·        Θα μείνω στη σπατάλη του εαυτού μου
          Δε βάζω ενέχυρο τη μνήμη.





                         Ορισμός αόριστος

Συμβιβασμός είναι….
Ό,τι προλάβεις να κρατήσεις απ’ το χαρτί που καίγεται.
Αυτό που απέμεινε είναι η μέγιστη ενηλικίωσή σου.





Υγρά σύμφωνα

Το κρύσταλλο ράγισε.
Ανάμεσα φύτρωσες.
Αντικατοπτρισμός η θέαση της ζωής σου.
Παράπεσες στο θε-
Κι άφησες το-λω να λιάζεται περήφανο
Σε ά ενικό.












ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑ TAYTOTHTA