Ο Πέτρος Μπιρμπίλης μιλά στην Athens Voice και στον Γιάννη Νένε, για το "Μπελ Ετουάλ" (Θράκα, 2017)

Μια “ηρωίδα” πλάι σε ανθρώπους αντιηρωικούς: Ένα κριτικό σημείωμα του Στάθη Ιντζέ για το "Γονυπετείς" της Τζούλιας Γκανάσου

Για την ποιητική συλλογή της Μαρίας Αγγελοπούλου "Η απουσιολόγος" (Θράκα, 2016), γράφει ο Χρήστος Αρμάντο Γκέζος

Ο Στέφανος Ξένος γράφει στο diavasame για τον "Άνθρωπο Τανκ" (Θράκα, 2017) του Γιώργου Λίλλη

Για το βιβλίο της Μαριάννας Κουμαριανού «Τόπος στη Γαλήνη» – γράφει η Ανθούλα Δανιήλ

Φάνης Παπαγεωργίου, Ποια γενιά; Σκέψεις για τη σχέση μεταξύ βιολογικής και δυνάμει καλλιτεχνικής γενιάς.

Δύο ανέκδοτα/αδημοσίευτα ποιήματα του Δημήτριου Δημητριάδη

Ο Παναγιώτης Βούζης γράφει στην εφημερίδα "Τα Νέα" για το "Χρονορυχείο" (Θράκα, 2017) της Στέλλας Δούμου


το άνοιγμα του στόματος


το γεύμα είχε χαμούρεμα
και μια πληγή στη μέση, ανοιχτή σα τριαντάφυλλο
η γλώσσα δε σταματούσε
φρεσκολουσμένη στο χάσιμο του χρόνου
έδινε μάχη με την αχαλίνωτη γεύση
κατέβαζε την ουσία
και φόρτωνε η βόλτα της, με μούδιασμα και υποχρεώσεις
άνοιγε το στόμα, άνοιγε
και έπαιρνε μέσα του λαίμαργα, τον θεό της μη αποχώρησης
….μούδιασμα και υποχρεώσεις
όσο άνοιγε και έτρωγε
τόσο ήθελε να ορμάει, να αρπάζει, να γεύεται
φαύλος κύκλος η νοστιμιά
πάτωμα χωρίς ταβάνι
και ταβάνι χωρίς πάτωμα
πελώρια η επιθυμία και το έδεσμα σοφό
όσο τρώγεται, τόσο και νοστιμεύει



Bang


κινούμαι σε ένα στενό διάδρομο
από μια λάμπα πέφτει χλωμό φως
κάπου στο τέρμα στέκομαι
με σημαδεύει κάνη όπλου
έχω τα χέρια στις τσέπες
γυμνό τον ένα ώμο
το κραγιόν μου είναι φρέσκο στα χείλη
κάτω, ταραγμένα τα μαλλιά, χαϊδεύουν τον ώμο
μάτι, έτοιμο να χυμήξει
περιμένω ηδονικά, να δοθώ στην σφαίρα
περιμένω αυτό που θα με
τελειώσει,                                                                 
χυσιά ανάμεσα απ΄τα πόδια μου



ανατομία



από τις κορυφογραμμές
των μείζων θωρακικών,
στις παρυφές των λοξών κοιλιακών,
ως τους εκτείνοντες της πλάτης
αφουγκραστείτε
προσανατολιστείτε, στο ανάγνωσμα των οπίσθιων μοιριαίων
στων καλοσχηματισμένων γλουτών, το διάβημα
και
μη τελεσφορείτε
παραδοθείτε στα βουνά και στα λαγκάδια
φιλοξενούμενοι της άγριας μέρας και της ακατάπαυστης νύχτας
περιπλανηθείτε
συλλέκτες βογγητών και βαθιών αναστεναγμών,
λεηλατήστε τη γη που αναρριχάται από πανδημία
κι επιδοθείτε στο αιώνιο τρις χάρητο της απορρύθμισης

ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑ TAYTOTHTA