Πώς μιλάμε για την καινούργια Ελληνική ποίηση (video)

Για τη συλλογή διηγημάτων «Όμορφοι έρωτες» του Ιάκωβου Ανυφαντάκη, (εκδ. Πατάκης), γράφει η Ειρήνη Σταματοπούλου

Φώτης Μανίκας, Ποιήματα (1η εμφάνιση)

«Ποίηση στη σχάρα» του Πέτρου Γκολίτση:«Από τις αφετηρίες στην ολοκλήρωση του μοντερνισμού: ο Νάνος Βαλαωρίτης»


το άνοιγμα του στόματος


το γεύμα είχε χαμούρεμα
και μια πληγή στη μέση, ανοιχτή σα τριαντάφυλλο
η γλώσσα δε σταματούσε
φρεσκολουσμένη στο χάσιμο του χρόνου
έδινε μάχη με την αχαλίνωτη γεύση
κατέβαζε την ουσία
και φόρτωνε η βόλτα της, με μούδιασμα και υποχρεώσεις
άνοιγε το στόμα, άνοιγε
και έπαιρνε μέσα του λαίμαργα, τον θεό της μη αποχώρησης
….μούδιασμα και υποχρεώσεις
όσο άνοιγε και έτρωγε
τόσο ήθελε να ορμάει, να αρπάζει, να γεύεται
φαύλος κύκλος η νοστιμιά
πάτωμα χωρίς ταβάνι
και ταβάνι χωρίς πάτωμα
πελώρια η επιθυμία και το έδεσμα σοφό
όσο τρώγεται, τόσο και νοστιμεύει



Bang


κινούμαι σε ένα στενό διάδρομο
από μια λάμπα πέφτει χλωμό φως
κάπου στο τέρμα στέκομαι
με σημαδεύει κάνη όπλου
έχω τα χέρια στις τσέπες
γυμνό τον ένα ώμο
το κραγιόν μου είναι φρέσκο στα χείλη
κάτω, ταραγμένα τα μαλλιά, χαϊδεύουν τον ώμο
μάτι, έτοιμο να χυμήξει
περιμένω ηδονικά, να δοθώ στην σφαίρα
περιμένω αυτό που θα με
τελειώσει,                                                                 
χυσιά ανάμεσα απ΄τα πόδια μου



ανατομία



από τις κορυφογραμμές
των μείζων θωρακικών,
στις παρυφές των λοξών κοιλιακών,
ως τους εκτείνοντες της πλάτης
αφουγκραστείτε
προσανατολιστείτε, στο ανάγνωσμα των οπίσθιων μοιριαίων
στων καλοσχηματισμένων γλουτών, το διάβημα
και
μη τελεσφορείτε
παραδοθείτε στα βουνά και στα λαγκάδια
φιλοξενούμενοι της άγριας μέρας και της ακατάπαυστης νύχτας
περιπλανηθείτε
συλλέκτες βογγητών και βαθιών αναστεναγμών,
λεηλατήστε τη γη που αναρριχάται από πανδημία
κι επιδοθείτε στο αιώνιο τρις χάρητο της απορρύθμισης

ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑ TAYTOTHTA