Τα παιδιά της δευτέρας και τρίτης λυκείου του Μπίλεφελντ (Γερμανία) συζήτησαν με τον ποιητή Γιώργο Λίλλη μετά από πρωτοβουλία της φιλολόγου Χριστίνας Κοτρώτσου που είχε την ιδέα και την επίβλεψη της όλης προσπάθειας.
Από την παρουσίαση του βιβλίου "Μελανά όπως τα μούρα" (Θράκα, 2018) της Αρετής Καράμπελα, στη Δημοτική Βιβλιοθήκη Διονύσου.
Για το βιβλίο της Χαράς Νικολακοπούλου «Μια τρυφερή καρδιά στο βάθος» (Θράκα, 2018) ‒ γράφει η Λίλια Τσούβα στο "φρέαρ"
Η Θεώνη Κοτίνη γράφει για το "24+7" (εκδ. Θράκα, 2018) της Μυρτώς Χμιελέφσκι στο Νέο Πλανόδιον.
Η Κωνσταντίνα Θεοφανοπούλου γράφει στο culturenow.gr για το "Χασέπ" (Θράκα) του Αρτέμη Μαυρομμάτη
Για το μυθιστόρημα "Ο τελευταίος αριθμός" (Θρακα) του Βάιου Κουτριντζε, από τον μετρ της επιστημονικής φαντασίας στη Λάρισα Θανάση Μάργαρη, στη Larissanet.
Η Διώνη Δημητριάδου γράφει για το "Ο φάρος του Σόρενσον" (Θράκα, 2018) του Βασίλη Χουλιαρά.
Ο Γιώργος Θεοχάρης γράφει στην εφ. "Η Αυγή" για την νεοελληνική ποίηση και περιλαμβάνει το "Οι ακαδημαϊκές σημειώσεις του Ίαν Μάρκεζιτς" (Θράκα) του Πέτρου Σκυθιώτη και το "Ματς Πόιντ" (Θράκα) του Κωνσταντίνου Μελισσά
Το nakasbookhouse.gr ξεχωρίζει 3 βιβλία των Εκδόσεων Θράκα για τη χρονιά που πέρασε
Ο Πέτρος Γκολίτσης στην "Εφημερίδα των Συντακτών" ξεχωρίζει ανάμεσα σε άλλα ποιητικά βιβλία το "Match Point" του Κωνσταντίνου Μελισσά


το άνοιγμα του στόματος


το γεύμα είχε χαμούρεμα
και μια πληγή στη μέση, ανοιχτή σα τριαντάφυλλο
η γλώσσα δε σταματούσε
φρεσκολουσμένη στο χάσιμο του χρόνου
έδινε μάχη με την αχαλίνωτη γεύση
κατέβαζε την ουσία
και φόρτωνε η βόλτα της, με μούδιασμα και υποχρεώσεις
άνοιγε το στόμα, άνοιγε
και έπαιρνε μέσα του λαίμαργα, τον θεό της μη αποχώρησης
….μούδιασμα και υποχρεώσεις
όσο άνοιγε και έτρωγε
τόσο ήθελε να ορμάει, να αρπάζει, να γεύεται
φαύλος κύκλος η νοστιμιά
πάτωμα χωρίς ταβάνι
και ταβάνι χωρίς πάτωμα
πελώρια η επιθυμία και το έδεσμα σοφό
όσο τρώγεται, τόσο και νοστιμεύει



Bang


κινούμαι σε ένα στενό διάδρομο
από μια λάμπα πέφτει χλωμό φως
κάπου στο τέρμα στέκομαι
με σημαδεύει κάνη όπλου
έχω τα χέρια στις τσέπες
γυμνό τον ένα ώμο
το κραγιόν μου είναι φρέσκο στα χείλη
κάτω, ταραγμένα τα μαλλιά, χαϊδεύουν τον ώμο
μάτι, έτοιμο να χυμήξει
περιμένω ηδονικά, να δοθώ στην σφαίρα
περιμένω αυτό που θα με
τελειώσει,                                                                 
χυσιά ανάμεσα απ΄τα πόδια μου



ανατομία



από τις κορυφογραμμές
των μείζων θωρακικών,
στις παρυφές των λοξών κοιλιακών,
ως τους εκτείνοντες της πλάτης
αφουγκραστείτε
προσανατολιστείτε, στο ανάγνωσμα των οπίσθιων μοιριαίων
στων καλοσχηματισμένων γλουτών, το διάβημα
και
μη τελεσφορείτε
παραδοθείτε στα βουνά και στα λαγκάδια
φιλοξενούμενοι της άγριας μέρας και της ακατάπαυστης νύχτας
περιπλανηθείτε
συλλέκτες βογγητών και βαθιών αναστεναγμών,
λεηλατήστε τη γη που αναρριχάται από πανδημία
κι επιδοθείτε στο αιώνιο τρις χάρητο της απορρύθμισης

ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑ TAYTOTHTA