Η Μυρτώ Χμιελέφσκι με το «24+7» (εκδ. Θράκα, 2018) στη βραχεία λίστα των ΒΡΑΒΕΙΩΝ ΠΟΙΗΣΗΣ «Jean Moreas» στην κατηγορία "πρωτοεμφανιζόμενων ποιητριών/ποιητών".
Από την εκδήλωση "3 πεζογραφοι των Εκδόσεων ΘΡΑΚΑ" στο Monk. Οι Γιούλη Αναστασοπουλου, η Ζεττα Μπαρμπαρεσσου και η Μαριλενα Παππά, "συνομίλησαν" μεταξύ τους διαβάζοντας από τα βιβλία τους και συζήτησαν με το κοινό.
Η Μυρτώ Χμιελέφσκι, ποιήτρια του βιβλίου "24+7" (εκδ. Θράκα, 2018) στο Θέατρο Σταθμός με τους Θανάση Νιάρχο, Γιώργο Μαρκόπουλο, Κώστα Παπαγεωργίου, Γιώργο Χρονά, Παναγιώτη Μηλιώτη, Γιάννη Σ. Βιτσαρά
Συνέντευξη του Αγγελή Μαριανού (Πεζολίβαδα, εκδ. Θράκα) στην εφημερίδα ΠΑΛΜΟΣ.
Από την εκδήλωση 3 ΠΟΙΗΤΡΙΕΣ των Εκδόσεων ΘΡΑΚΑ, στο Monk-grapes and spirits. Ευχαριστούμε όσες και όσους παρευρέθηκαν.
Η Αρετή Καράμπελα (Μελανά όπως τα μούρα, εκδ. Θράκα 2018) καλεσμένη στην εκπομπή του Σταύρου Καμπάδαη. Ακούστε το ηχητικό κάνοντας κλικ πάνω στη φωτογραφία.
Από την παρουσίαση του βιβλίου "Ο φάρος του Σόρενσον (εκδ. Θράκα, 2018) του Βασίλη Χουλιαρά, στο Μεσολόγγι.
Η Θεώνη Κοτίνη γράφει για το "24+7" (εκδ. Θράκα, 2018) της Μυρτώς Χμιελέφσκι στο Νέο Πλανόδιον.
Ο Γιώργος Λίλλης (Ο άνθρωπος τανκ - εκδ. Θράκα, 2017) καλεσμένος στο Λύκειο του Μπίλεφελντ, στη Γερμανία.
Από την παρουσίαση του βιβλίου "Μελανά όπως τα μούρα" (Θράκα, 2018) της Αρετής Καράμπελα, στη Δημοτική Βιβλιοθήκη Διονύσου.

Ο σκύλος μου γλείφει τ’ αρχίδια του. Στριφογυρίζει τη γλώσσα ανάμεσα απ’ τα σκέλια σα να ‘ναι η μόνη απάντηση σε κάθε ερώτημα. Ο σκύλος μου έχει ράμματα στη γούνα του για όλους μας. Τρώει το φαΐ του δυο φορές την ημέρα κι ούτε ένα ευχαριστώ. Γεμίζει τις γωνιές του σπιτιού με τρίχες, σπέρμα και ξεραμένο σάλιο κι εμείς από πίσω του μεγαλόθυμοι και αμαρτωλοί. Ο σκύλος μου κατουράει σηκώνοντας συνήθως το αριστερό του πόδι. Το δεξί το φυλάει για ιδιαίτερες περιστάσεις. Που και που παίζει με την ουρά του ή κοιμάται ανάσκελα, κοιτώντας το ταβάνι. Ο σκύλος μου θέλει να ξέρει πότε θα πάμε διακοπές. Κάθεται ήσυχος στο πορτμπαγκάζ και κάνει υπομονή μέχρι τον προορισμό μας. Ο σκύλος μου αναθερμαίνει τις κοινωνικές του σχέσεις, αφοδεύει ελεύθερα και πηδάει δημόσια χωρίς αναστολές. Δείχνει ευτυχισμένος όταν εμείς παραπατάμε από οκνηρία. Ξέρει πότε να βγάλει δόντι και πότε τη γλώσσα του τρυφερά. Βαριέται χωρίς να γκρινιάζει, δείχνοντας έναν δρόμο που χάσαμε πρόωρα. Μια αθωότητα υπεράνω ηθικής.

ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑ TAYTOTHTA