Ο Πέτρος Μπιρμπίλης μιλά στην Athens Voice και στον Γιάννη Νένε, για το "Μπελ Ετουάλ" (Θράκα, 2017)

Μια “ηρωίδα” πλάι σε ανθρώπους αντιηρωικούς: Ένα κριτικό σημείωμα του Στάθη Ιντζέ για το "Γονυπετείς" της Τζούλιας Γκανάσου

Για την ποιητική συλλογή της Μαρίας Αγγελοπούλου "Η απουσιολόγος" (Θράκα, 2016), γράφει ο Χρήστος Αρμάντο Γκέζος

Ο Στέφανος Ξένος γράφει στο diavasame για τον "Άνθρωπο Τανκ" (Θράκα, 2017) του Γιώργου Λίλλη

Για το βιβλίο της Μαριάννας Κουμαριανού «Τόπος στη Γαλήνη» – γράφει η Ανθούλα Δανιήλ

Φάνης Παπαγεωργίου, Ποια γενιά; Σκέψεις για τη σχέση μεταξύ βιολογικής και δυνάμει καλλιτεχνικής γενιάς.

Δύο ανέκδοτα/αδημοσίευτα ποιήματα του Δημήτριου Δημητριάδη

Ο Παναγιώτης Βούζης γράφει στην εφημερίδα "Τα Νέα" για το "Χρονορυχείο" (Θράκα, 2017) της Στέλλας Δούμου


Το φθινόπωρο του '91,μοναδική φορά,μήνα Οκτώβρη σε ένα road movie,(Αλεξανδρουπολη-Αθήνα), ξαπόστασα στη Ραψάνη με τσίπουρα κάτω από τα πλατάνια της πλατείας.Έκανε ψύχρα στο γέρμα του ήλιου και το χοντρό πουλόβερ απαραίτητο.Αργότερα,το ίδιο βράδυ,έπιασε δυνατή βροχή και ομίχλη,στα σκοτάδια μέσα,με σταμάτησε ένας μοναχικός αστυνομικός της τροχαίας και σκύβοντας από το ανοιχτό παράθυρο να δεί καλύτερα,με ρώτησε:"η κυρία δίπλα σας,είναι σύζυγός σας;-Ναι,του είπα.-Ά,ώστε,λοιπόν,πιστεύετε στον Θεό;-Ναι,του ξαναλέω.Και μ'άφησε να φύγω.Παραφράζοντας τον Ποιητή: Άραγε,τί νά'χε στο νου του ένας ευαίσθητος αστυνομικός,που διανυκτερεύει;
ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑ TAYTOTHTA