Η Βικτωρία Γεροντάσιου μιλά για τις "Μικρές Καταιγίδες" της (Εκδόσεις Θράκα, 2018) στο tetragwno.gr
Από την παρουσίαση του βιβλίου "Μελανά όπως τα μούρα" (διηγήματα, Εκδόσεις Θράκα 2018) της Αρετής Καράμπελα
Ο Θανάσης Νιάρχος γράφει στην Εφημερίδα ΤΑ ΝΕΑ, για την ποιητική συλλογή "Το σκίτσο στην ντουλάπα" (Εκδόσεις Θράκα, 2018) του Παναγιώτη Μηλιώτη
Από την παρουσίαση της ποιητικής συλλογής της Βικτωρίας Γεροντάσιου "Μικρές καταιγίδες" (Εκδόσεις Θράκα, 2018)
Ο Πέτρος Γκολίτσης γράφει για την ποιητική συλλογή "24+7" (Εκδόσεις Θράκα, 2018) της Μυρτώς Χμιελέφσκι
 
Σκοτάδι. . .
το φανάρι κάπου στο διάολο πήγε!
            Το κρασί
κουνάει τη χοντρή μου φρεγάδα, σαν καταιγίδα . . .
            Στα σκοτεινά
Πίσω από τον τηλεγραφικό στύλο κρατιέμαι με ένα χέρι.
            Μα, αχ!
Γύρω μου χορεύει – να, να . . .
            ο τοίχος
όλη την ώρα ορμάει καταπάνω στο στομάχι μου.
            Γουρούνι! !
Εμένα λες γουρούνι; Αχ, κάθαρμα!
            Εμένα,
τον ευγενέστερο των ανθρώπων;!
Θα σε σκοτώσω!
Μα δεν ήταν αυτός ο προορισμός της μοίρας.
            Αδύναμος είμαι πια . . .
τρέμουν τα γόνατα μου – δεν μπορώ!
Σα σκλάβος,
στο δρόμο ξαπλώνω και ωχ ωχ
εμετό κάνω
είμαι σαράντα χρονών, φτωχός κι ανόητος.
            Στο χορτάρι
παραχώστε το μεθυσμένο μου πτώμα.
            Πάνω στη βάρκα
ο  Χάροντας μ’ έφερε στους διαβόλους . . .
            Adieu
Κοιμάμαι, κοιμάμαι, κοιμάμαι απ’ όλες τις πλευρές.
 
 
 
1909
Μετάφραση από τα ρωσικά Δημήτρης Β. Τριανταφυλλίδης ©
Ночная песня пьяницы
           
               Темно...
Фонарь куда-то к черту убежал!
               Вино
Качает толстый мой фрегат, как в шквал...
               Впотьмах
За телеграфный столб держусь рукой.
               Но, ах!
Нет вовсе сладу с правою ногой:
               Она
Вокруг меня танцует — вот и вот...
               Стена
Всё время лезет прямо на живот.
               Свинья!!
Меня назвать свиньею? Ах, злодей!
               Меня,
Который благородней всех людей?!
               Убью!
А, впрочем, милый малый, бог с тобой —
               Я пью,
Но так уж предназначено судьбой.
               Ослаб...
Дрожат мои колени — не могу!
               Как раб,
Лежу на мостовой и ни гу-гу...
               Реву...
Мне нынче сорок лет — я нищ и глуп.
               В траву
Заройте наспиртованный мой труп.
               В ладье
Уже к чертям повез меня Харон...
               Adieu1!
Я сплю, я сплю, я сплю со всех сторон.
1909
ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑ TAYTOTHTA