Παρουσίαση: Γιώργου Λίλλη, "Ο άνθρωπος τανκ", στις 25 Ιανουαρίου και ώρα 21:30 στο Polis Art Cafe, Πεσματζόγλου 5, Αίθριο Στοάς Βιβλίου, Αθήνα

Τα "Λίγα σύκα απ' τα γαϊδουράγκαθα" της Edna St. Vincent Millay στις κατακτήσεις του Κοσμά Βίδου για το 2017, στο τελευταίο ΒΗΜΑgazino του έτους.

Η Αγγελική Λάλου γράφει στο Fractal για το "Ντάλιτ" (Εκδ. Θράκα, 2017) της Εύας Σπαθάρα

Η Γιώτα Κωνσταντινίδη γράφει στο parallaximag.gr για τη "Βεγγέρα" της Μαργαρίτας Νταλακμάνη

"Όψεις της διαλεκτικής και του ονείρου στη σκέψη του Βάλτερ Μπένγιαμιν", του Φάνη Παπαγεωργίου

"Ο τελευταίος αριθμός" του Βάιου Κουτριντζέ, στην εφημερίδα "Ελευθερία"

"Η ΔΥΝΑΜΗ ΤΗΣ ΠΕΡΙΓΡΑΦΗΣ" του Κώστα Κουτρουμπάκη, Σύντομο κριτικό σημείωμα πάνω στους εισαγωγικούς στίχους του «Ελπήνορα» του Τάκη Σινόπουλου



Μονομάχοι
Ας αποχαιρετιστούμε.
Εις το επανιδείν στο μνήμα.
Πλησιάζει  η ώρα μας.
Και λοιπόν;
Δε νικήσαμε.
Στην αρένα θα πεθάνουμε.
Ακόμη καλύτερα.
Δεν θα κάνουμε φαλάκρα
Εξαιτίας των γυναικών, και των μεθυσιών.
… Κι ο ουρανός πάνω από το Κολοσσαίο
Είναι το ίδιο γαλανός
Όπως και πάνω απ’ την πατρίδα μου,
Την οποία άδικα εγκατέλειψα
Χάριν των αληθειών
Καθώς επίσης
Χάριν των πλούτων των Ρωμαίων.
Άλλωστε,
Δεν μας πρόσβαλε κανείς.
Τι είναι, άραγε, προσβολή;
Απλά αυτό,
Προφανώς,
Ήταν το ριζικό μας . . .
Πλησιάζει η ώρα μας.
Οι άνθρωποι εκνευρίστηκαν.
Στην αρένα θα πεθάνουμε.
Οι άνθρωποι θέλουν θεάματα.


Μετάφραση από τα ρωσικά Δημήτρης Β. Τριανταφυλλίδης ©


Гладиаторы
Простимся.
До встреч в могиле.
Близится наше время.
Ну, что ж?
Мы не победили.
Мы умрем на арене.
Тем лучше.
Не облысеем
от женщин, от перепоя.
...А небо над Колизеем
такое же голубое,
как над родиной нашей,
которую зря покинул
ради истин,
а также
ради богатства римлян.
Впрочем,
нам не обидно.
Разве это обида?
Просто такая,
видно,
выпала нам
планида...
Близится наше время.
Люди уже расселись.
Мы умрем на арене.
Людям хочется зрелищ.

ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑ TAYTOTHTA