Η Μυρτώ Χμιελέφσκι με το «24+7» (εκδ. Θράκα, 2018) στη βραχεία λίστα των ΒΡΑΒΕΙΩΝ ΠΟΙΗΣΗΣ «Jean Moreas» στην κατηγορία "πρωτοεμφανιζόμενων ποιητριών/ποιητών".
Από την εκδήλωση "3 πεζογραφοι των Εκδόσεων ΘΡΑΚΑ" στο Monk. Οι Γιούλη Αναστασοπουλου, η Ζεττα Μπαρμπαρεσσου και η Μαριλενα Παππά, "συνομίλησαν" μεταξύ τους διαβάζοντας από τα βιβλία τους και συζήτησαν με το κοινό.
Η Μυρτώ Χμιελέφσκι, ποιήτρια του βιβλίου "24+7" (εκδ. Θράκα, 2018) στο Θέατρο Σταθμός με τους Θανάση Νιάρχο, Γιώργο Μαρκόπουλο, Κώστα Παπαγεωργίου, Γιώργο Χρονά, Παναγιώτη Μηλιώτη, Γιάννη Σ. Βιτσαρά
Συνέντευξη του Αγγελή Μαριανού (Πεζολίβαδα, εκδ. Θράκα) στην εφημερίδα ΠΑΛΜΟΣ.
Από την εκδήλωση 3 ΠΟΙΗΤΡΙΕΣ των Εκδόσεων ΘΡΑΚΑ, στο Monk-grapes and spirits. Ευχαριστούμε όσες και όσους παρευρέθηκαν.
Η Αρετή Καράμπελα (Μελανά όπως τα μούρα, εκδ. Θράκα 2018) καλεσμένη στην εκπομπή του Σταύρου Καμπάδαη. Ακούστε το ηχητικό κάνοντας κλικ πάνω στη φωτογραφία.
Από την παρουσίαση του βιβλίου "Ο φάρος του Σόρενσον (εκδ. Θράκα, 2018) του Βασίλη Χουλιαρά, στο Μεσολόγγι.
Η Θεώνη Κοτίνη γράφει για το "24+7" (εκδ. Θράκα, 2018) της Μυρτώς Χμιελέφσκι στο Νέο Πλανόδιον.
Ο Γιώργος Λίλλης (Ο άνθρωπος τανκ - εκδ. Θράκα, 2017) καλεσμένος στο Λύκειο του Μπίλεφελντ, στη Γερμανία.
Από την παρουσίαση του βιβλίου "Μελανά όπως τα μούρα" (Θράκα, 2018) της Αρετής Καράμπελα, στη Δημοτική Βιβλιοθήκη Διονύσου.


Αρχή

Το πριν της κάθε ημέρας και το μετά
 της γέννησης
μη θυμηθείς ούτε κι όταν προβάλλει ουρανός
και γαλαζώσει η ψυχή.

Ξημερώνει δίσκος παλιού μανταρινιού
και ξεφλουδίζεις πανιά των ταξιδιών,
μετράς σελήνες, πράσινα, μαβιά μαντάτα
χάνεται τότε η θάλασσα, υποχωρούνε τα
μεταξωτά
και κρανίο γυμνό προβάλλει η μέσα σου
 οίηση….

Έως ότου όμως, μεταλάβεις το θαύμα,
 να νηστέψεις
της τριανταφυλλιάς και του λεμονιού το πικρό
 αποβάλλοντας
για να μπορέσει πάλι το μέλλον να δέσει σιρόπι.

Γι’ άλλους μπορεί κι η σιωπή.
Όπως όταν παράθυρο ανοίγει
ψάρια μελωδικά με στήμονες διεγερμένους
πολλαπλασιάζουν το φως του ποταμού
τη διαφάνεια του λεπτού
και ως μουσική όλοι βρισκόμαστε……



Της εξορίας


Παγωμένα νερά, το φεγγάρι λυτό
μουσική μία, στου ύπνου το γνώριμο
στη μαύρη φτερούγα, ο άγγελος.
αύριο θα ΄ρθούνε μυρσίνες να μας πάρουν.

Κι είδα το σπίτι γκρεμισμένο, άφωνο
με νύχια, με μαλλιά στην αφελή σελήνη
στην άστρωτη σιωπή, την τρομαγμένη.
Εξορία είδα, με κρεμασμένα μάτια
να πατάει η γλώσσα το λευκό και να σωπαίνει

Κί ήρθε ο Αργύρης με το κουστούμι του
 φθαρμένο ο Νίκος με τη φωνή του να θωπεύει
 τα βουνά κι η Λιάνα με το βιβλίο ανοιχτό
 παίζοντας με το δίγαμμα στη μέρα,
ο Μανόλης που του έπεφταν τα σύμφωνα κι
αγχώνονταν
κι ο Φίλιππος που χε ανάσα από καπνό
 βιρτζίνια γεμάτο νότες.

Τις ξέρω αυτές τις κορυφές. Τις βλέπαμε
 παιδιά σαν κόβαμε τις άγκυρες.
Μετά σ' ένα άλογο κούφιο κρύψαμε
τους δαίμονές μας
ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑ TAYTOTHTA