Ο Πέτρος Μπιρμπίλης μιλά στην Athens Voice και στον Γιάννη Νένε, για το "Μπελ Ετουάλ" (Θράκα, 2017)

Μια “ηρωίδα” πλάι σε ανθρώπους αντιηρωικούς: Ένα κριτικό σημείωμα του Στάθη Ιντζέ για το "Γονυπετείς" της Τζούλιας Γκανάσου

Για την ποιητική συλλογή της Μαρίας Αγγελοπούλου "Η απουσιολόγος" (Θράκα, 2016), γράφει ο Χρήστος Αρμάντο Γκέζος

Ο Στέφανος Ξένος γράφει στο diavasame για τον "Άνθρωπο Τανκ" (Θράκα, 2017) του Γιώργου Λίλλη

Για το βιβλίο της Μαριάννας Κουμαριανού «Τόπος στη Γαλήνη» – γράφει η Ανθούλα Δανιήλ

Φάνης Παπαγεωργίου, Ποια γενιά; Σκέψεις για τη σχέση μεταξύ βιολογικής και δυνάμει καλλιτεχνικής γενιάς.

Δύο ανέκδοτα/αδημοσίευτα ποιήματα του Δημήτριου Δημητριάδη

Ο Παναγιώτης Βούζης γράφει στην εφημερίδα "Τα Νέα" για το "Χρονορυχείο" (Θράκα, 2017) της Στέλλας Δούμου


ΤΟ ΑΗΔΟΝΙ ΜΟΥ


Κάποτε η μάνα μου ήταν ελαφίνα.
Τα χρυσοκάστανα μάτια
η χάρη
έμειναν μαζί της από την εποχή εκείνη της ελαφίσιας της ζωής.

Να τη, λοιπόν
μισή άγγελος μισή άνθρωπος -
και στη μέση Μάνα.
Όταν τη ρώταγα τι θα ‘θελε να ήταν:
«έν’ αηδόνι», μου ‘λεγε.

Τώρα είν’ ένα αηδόνι η μάνα μου.
Κάθε νύχτα την ακούω
στον κήπο του άγρυπνου ονείρου μου.
Τραγουδά τη Σιών των προγόνων
την πάλαι ποτέ Αυστρία τραγουδά
τα βουνά τραγουδά και τα δάση 
οξιάς της Μπουκοβίνας.
Νανουρίσματα
μου τραγουδάει κάθε νύχτα
το αηδόνι μου
στον κήπο του άγρυπνού μου ονείρου.




ΚΑΤΑΠΛΗΞΗ II


Πίσω απ' τη χαρά μου
κρυφανασαίνει η θλίψη

Πίσω απ' τη θλίψη
κρύβεται η κατάπληξή μου

πέρα απ' τη χαρά και πέρα απ' τη θλίψη
και πάνω απ’ όλα
τι υπήρχε
τι υπάρχει και

τι θα υπάρχει
ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑ TAYTOTHTA