Πώς μιλάμε για την καινούργια Ελληνική ποίηση (video)

Για τη συλλογή διηγημάτων «Όμορφοι έρωτες» του Ιάκωβου Ανυφαντάκη, (εκδ. Πατάκης), γράφει η Ειρήνη Σταματοπούλου

Φώτης Μανίκας, Ποιήματα (1η εμφάνιση)

«Ποίηση στη σχάρα» του Πέτρου Γκολίτση:«Από τις αφετηρίες στην ολοκλήρωση του μοντερνισμού: ο Νάνος Βαλαωρίτης»


ΤΟ ΑΗΔΟΝΙ ΜΟΥ


Κάποτε η μάνα μου ήταν ελαφίνα.
Τα χρυσοκάστανα μάτια
η χάρη
έμειναν μαζί της από την εποχή εκείνη της ελαφίσιας της ζωής.

Να τη, λοιπόν
μισή άγγελος μισή άνθρωπος -
και στη μέση Μάνα.
Όταν τη ρώταγα τι θα ‘θελε να ήταν:
«έν’ αηδόνι», μου ‘λεγε.

Τώρα είν’ ένα αηδόνι η μάνα μου.
Κάθε νύχτα την ακούω
στον κήπο του άγρυπνου ονείρου μου.
Τραγουδά τη Σιών των προγόνων
την πάλαι ποτέ Αυστρία τραγουδά
τα βουνά τραγουδά και τα δάση 
οξιάς της Μπουκοβίνας.
Νανουρίσματα
μου τραγουδάει κάθε νύχτα
το αηδόνι μου
στον κήπο του άγρυπνού μου ονείρου.




ΚΑΤΑΠΛΗΞΗ II


Πίσω απ' τη χαρά μου
κρυφανασαίνει η θλίψη

Πίσω απ' τη θλίψη
κρύβεται η κατάπληξή μου

πέρα απ' τη χαρά και πέρα απ' τη θλίψη
και πάνω απ’ όλα
τι υπήρχε
τι υπάρχει και

τι θα υπάρχει
ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑ TAYTOTHTA