Η Μυρτώ Χμιελέφσκι με το «24+7» (εκδ. Θράκα, 2018) στη βραχεία λίστα των ΒΡΑΒΕΙΩΝ ΠΟΙΗΣΗΣ «Jean Moreas» στην κατηγορία "πρωτοεμφανιζόμενων ποιητριών/ποιητών".
Από την εκδήλωση "3 πεζογραφοι των Εκδόσεων ΘΡΑΚΑ" στο Monk. Οι Γιούλη Αναστασοπουλου, η Ζεττα Μπαρμπαρεσσου και η Μαριλενα Παππά, "συνομίλησαν" μεταξύ τους διαβάζοντας από τα βιβλία τους και συζήτησαν με το κοινό.
Η Μυρτώ Χμιελέφσκι, ποιήτρια του βιβλίου "24+7" (εκδ. Θράκα, 2018) στο Θέατρο Σταθμός με τους Θανάση Νιάρχο, Γιώργο Μαρκόπουλο, Κώστα Παπαγεωργίου, Γιώργο Χρονά, Παναγιώτη Μηλιώτη, Γιάννη Σ. Βιτσαρά
Συνέντευξη του Αγγελή Μαριανού (Πεζολίβαδα, εκδ. Θράκα) στην εφημερίδα ΠΑΛΜΟΣ.
Από την εκδήλωση 3 ΠΟΙΗΤΡΙΕΣ των Εκδόσεων ΘΡΑΚΑ, στο Monk-grapes and spirits. Ευχαριστούμε όσες και όσους παρευρέθηκαν.
Η Αρετή Καράμπελα (Μελανά όπως τα μούρα, εκδ. Θράκα 2018) καλεσμένη στην εκπομπή του Σταύρου Καμπάδαη. Ακούστε το ηχητικό κάνοντας κλικ πάνω στη φωτογραφία.
Από την παρουσίαση του βιβλίου "Ο φάρος του Σόρενσον (εκδ. Θράκα, 2018) του Βασίλη Χουλιαρά, στο Μεσολόγγι.
Η Θεώνη Κοτίνη γράφει για το "24+7" (εκδ. Θράκα, 2018) της Μυρτώς Χμιελέφσκι στο Νέο Πλανόδιον.
Ο Γιώργος Λίλλης (Ο άνθρωπος τανκ - εκδ. Θράκα, 2017) καλεσμένος στο Λύκειο του Μπίλεφελντ, στη Γερμανία.
Από την παρουσίαση του βιβλίου "Μελανά όπως τα μούρα" (Θράκα, 2018) της Αρετής Καράμπελα, στη Δημοτική Βιβλιοθήκη Διονύσου.

Sestina Εκδόσεις
ΣΕΛΙΔΕΣ: 64


Από τις νεοσύστατες εκδόσεις Sestina,μια επιλογή από μεταφράσεις του Διονύση Καψάλη που δημοσιεύονται για πρώτη φορά σε βιβλίο και μεταφράσεις του Γιώργου Κοροπούλη αναθεωρημένες(κατά την προσφιλή τακτική του) από τον ίδιο, συνδιαλέγονται σ' ένα δημιουργικό παιχνίδι, τόσο με όρους αισθητικής όσο και με όρους περιεχομένουΑπό τον William Shakespeare, τον John Donne και τον GuidoCavalcanti ως τον F.G.Lorca, τον W.H.Auden και τον Philip Larkin, με ενδιάμεσους σταθμούς βικτοριανές δεσποσύνες με κλίση στη μεταφυσική, λευκοντυμένες,αγοραφοβικές κυρίες και ζεύγη Γάλλων καταραμένων με Ρωσίδες ποιήτριες περιπαθείς, πυρέσσουσες και εκπεσούσες, μια διαδρομή στην ιστορία της λυρικής ποίησης, χαρτογραφημένη από δύο (σεσημασμένους) συνενόχους - πλοηγούς, οι οποίοι μοιράζονται τη μεταφραστική οπτική ως προέκταση του αυθεντικού ποιητικού βλέμματος που χαρακτηρίζει τον καθένα ξεχωριστά - και τους δύο μαζί.




W.H. AUDEN, “FUNERAL BLUES”
Μτφρ.: Γ. Κοροπούλης


Σωπάστε τα ρολόγια, κόψτε το τηλέφωνο,
Ρίξτε ένα κόκαλο στο σκύλο – μη γαβγίσει
Κλείστε τα πιάνα και με καλυμμένο τύμπανο
Ξεπροβοδίστε τον – κι ο θρήνος ας αρχίσει:

Σηκώστε σμήνη – να περνούν με στεναγμό
Γράφοντας με καπνούς τα νέα: Είναι Νεκρός.
Στα περιστέρια όλα φορέστε μαύρο κρέπι,
Στους τροχονόμους μαύρα γάντια καθώς πρέπει.

Ήταν ο Νότος κι ο Βορράς μου, η Ανατολή μου
Κι η Δύση μου, το οκτάωρο κι η Κυριακή μου,
Το βράδυ κι η αυγἠ μου, η σκέψη μου, το πάθος.
Η αγάπη αυτή θα ζει για πάντα, έλεγα. Λάθος!

Τ’ αστέρια – ποιος τα θέλει; Κλείστε τα έξω. Κρύψτε
Το παλιοφέγγαρο, τον ήλιο παροπλίστε.
Διώξτε τα δάση, αδειάστε τον ωκεανό.
Τίποτα πια δεν μπορεί να’ναι για καλό.


CHRISTINA ROSSETTI, “REMEMBER”
Μτφρ.: Δ. Καψάλης



Να με θυμάσαι όταν θα’μαι μακριά,
Μακριά σε χώρα σιωπηλή, να μην μπορείς
Εσύ απ’ το χέρι να με παίρνεις ούτε πια
Μισή στραμμένη για να φύγω νά’ μαι εκεί.

Να με θυμάσαι κι όταν πια δεν θα μου λες
Μέρα τη μέρα σχέδιά σου για το μέλλον∙
Να με θυμάσαι απλώς: καταλαβαίνεις, πλέον
θα’ναι αργά για προσευχές ή συμβουλές.

Μα κι αν για λίγο με ξεχάσεις κι ύστερα
Με θυμηθείς ξανά, μη θλίβεσαι: γιατί
Εάν αφήσουν το σκοτάδι κι η φθορά

Έστω ένα ίχνος από αυτά πού’χα σκεφτεί,
Καλύτερα είναι να γελάς κι ας μη θυμάσαι
Παρά να μη με λησμονείς και να λυπάσαι

ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑ TAYTOTHTA