Η Άννα Γρίβα γράφει στο fractal για τον "Άνθρωπο τανκ" (Θράκα, 2017) του Γιώργου Λίλλη

Ένα ανέκδοτο διήγημα του Κωνσταντίνου Γαλάνη

Απόσπασμα από το υπό έκδοση πεζογράφημα του Πέτρου Μπιρμπίλη, από τις εκδόσεις Θράκα (Κυκλοφορεί στις 16 του Οκτώβρη)

Ένα ανέκδοτο ποίημα της Μαρίας Θ. Αρχιμανδρίτη

Ο Κώστας Κουτρουμπάκης γράφει για τον "Κούκο" (Θράκα, 2016) της Πελαγίας Φυτοπούλου




1.
Κι᾽ ἄν ἔρχομαι σέ ᾽σένα ἀσταμάτητα
μέσ᾽ ἀπ᾽ τά μονοπάτια τῶν ὀνείρων
ὅλες μαζί οἱ συνευρέσεις μας αὐτές
δέν πιάνουν μιά
μπροστά σέ μιά μόνη ματιά
πού μοῦ χαρίζεται στόν ξύπνιο κόσμο.

[ἀπό τήν ἀγγλική μετάφραση τῆς Helen Craig McCullough]

2.
Μιά νύχτα σάν κι᾽ αὐτή
πού οὖτε τό φεγγάρι δέν φωτίζει
τόν δρόμο σου σέ ᾽μένα
ξυπνῶ, τό πάθος μου φουντώνει
τό στῆθος μου μιά πυρκαγιά πού μαίνεται
μιά φλόγα πού ἐκρήγνυται
ἐνόσω ἐντός μου ἡ καρδιά μου καίει.

[ἀπό τήν ἀγγλική μετάφραση τοῦ Earl Miner]

3.
Ὅταν ὁ πόθος μου
ἀνάβει καί φουντώνει
φορῶ τό νυχτικό μου
ἀνάποδα
-ἀπό τήν σκούρα του πλευρά,
σάν τόν τραχύ φλοιό τῆς νύχτας.
[1]

[ἀπό τήν ἀγγλική μετάφραση τῶν Jane Hirshfield καί Mariko Aratani]


4.
Ἡ νύχτα ἡ φθινοπωρινή
εἶναι μακριά μόνο κατ᾽ ὄνομα-
δέν ἔχουμε
παρά μονάχα κοιταχτεῖ
καί εἶναι ἤδη χαραυγή.

[ἀπό τήν ἀγγλική μετάφραση τῶν Jane Hirshfield καί Mariko Aratani]

5.
Δέν σηκωνόμαστε
οὖτε γιά νερό
ἀφότου τό φεγγάρι ἀνατείλει.
Κυλιόμαστε ᾽δῶ πέρα
λάμποντας.

[ἀπό τήν ἀγγλική μετάφραση τῶν Jane Hirshfield καί Mariko Aratani]


6.
Θά ὑπάρχει ἄραγε ἀκόμη
αὐτό τό ἁπαλό ρόζ χνούδι
στό τόξο
τοῦ λευκοῦ σου στέρνου
ὅταν ἐγώ στό σπίτι θά κοιμᾶμαι;

[ἀπό τήν ἀγγλική μετάφραση τῶν Jane Hirshfield καί Mariko Aratani]


7.
Ἀκούω πώς ὑπάρχει
ὁ ἀνθός τῆς λησμονιᾶς∙
ἴσως νά βροῦμε σπόρους του
σ᾽ αὐτή τήν ἄσπρη διασπορά
τῶν ἄστρων.

[ἀπό τήν ἀγγλική μετάφραση τῶν Jane Hirshfield καί Mariko Aratani]

8.
Κοιτάζοντας τό φῶς τοῦ φεγγαριοῦ
πῶς χύνεται
ἀνάμεσα σ᾽ αὐτά τά δέντρα
γεμίζει ἡ καρδιά μου ὡς τά χεῖλη
μέ φθινόπωρο.

[ἀπό τήν ἀγγλική μετάφραση τῶν Jane Hirshfield καί Mariko Aratani]


Μικρό βιογραφικό τῆς Ὄνο νό Κομάτσι

          Ἡ Ὄνο νό Κομάτσι ἔζησε στήν Ἰαπωνία τόν 9ο αἰῶνα (μεταξύ 825 και 900 μ.Χ.), καί εἰδικότερα τήν περίοδο Χεϊάν (794-1185 μ.Χ.). Ὑπῆρξε κυρία τῆς αὐτοκρατορικῆς αὐλῆς καί ἠθοποιός.
          Εἶναι ἡ μοναδική γυναίκα ἀνάμεσα στούς Ροκασσέν –τούς 6 ποιητές, δηλαδή, πού ἀναφέρονται ὡς οἱ ἑ﷽﷽﷽﷽﷽﷽﷽﷽ανιώτης, σσ. 23 εκή Ιιιν῞Εξι ἰδιοφυΐες τῆς ποίησης– στήν εἰσαγωγή τῆς ΚοκινσοῦΣυλλογῆς ἀπό τό παρελθόν καί τό σήμερα, τήν ὁποία ἐπιμελήθηκε ὁ Κί νό Τσουραγιούκι[2] τόν 10ο αἰῶνα.
          Τά ποιήματά της, πέραν ὅλων τῶν ἄλλων ἀρετῶν τους[3], ξεχωρίζουν γιά τό βαθύ ἐρωτικό τους αἴσθημα.[4] Ἡ θρυλλούμενη ἀνά τούς αἰῶνες καλλονή της κατέστησε στή σημερινή Ἰαπωνία τή λέξη “κομάτσι” συνώνυμη τῆς ὀμορφιᾶς.

Σημ.: 1. Ἄν καί ἡ μεταφορά τοῦ ποιητικοῦ λόγου ἀπό μία γλῶσσα ἐνδιάμεση ἐνέχει μεγάλους κινδύνους, ἡ συναισθηματική μου διέγερση ἀπό τήν αὔρα πού τά «τάνκα» τῆς Κομάτσι ἀπέπνεαν, ἀκόμη καί στ᾽ ἀγγλικά, μέ ἔκανε νά παρακάμψω τούς φόβους μου. Προσπάθησα, λοιπόν, νά τά ἀποδώσω στά ἑλληνικά, ὅπως τά αἰσθανόμουν, εὐελπιστώντας, παράλληλα, νά μεταφέρω κάτι ἀπό τήν αὔρα τους αὐτήν καί στόν ἀναγνώστη.
          2. Ἡ φόρμα τῶν 5-7-5-7-7 συλλαβικῶν ἑνοτήτων, κατανεμημένων σέ 5 σειρές, τῆς ποίησης τῶν «ἑ﷽﷽﷽﷽﷽﷽﷽﷽ανιώτης, σσ. 23 εκή Ιιινἑ﷽﷽﷽﷽﷽﷽﷽﷽ανιώτης, σσ. 23 εκή Ιιιντάνκα» ἤ «γουάκα»[5], στήν ὁποία ἀνήκουν τά ποιήματα τῆς Ὄνο νό Κομάτσι, δέν ἦταν δυνατόν νά τηρηθεῖ. Δέν ὑπῆρχε, ἄλλωστε, οὖτε στίς ἀγγλικές μεταφράσεις πού ἀκολουθήθηκαν.
          3. Εὔ﷽﷽﷽﷽﷽﷽﷽﷽ραφικό τηὐχαριστῶ πολύ ὅσους μοῦ ἔδωσαν τήν πολύτιμη βοήθειά τους.

[μετάφραση / ἀπόδοση ἀπό τ᾽ ἀγγλικά: Σοφία Γιοβάνογλου]




[1] Σύμφωνα μέ παλαιά ἰαπωνική παράδοση, ἄν φοροῖ﷽﷽﷽﷽﷽﷽﷽﷽ςῦσες τό νυχτικό σου ἀνάποδα, μποροῦσες νά ὀνειρευτεῖς τόν ἐραστή σου.
[2] Σύμφωνα μέ τόν ὁποῖο,  ἡ ποίηση “φέρνει ἁρμονία στίς σχέσεις μεταξύ ἀνδρῶν καί γυναικῶν καί ἡρεμεῖ τίς καρδιές τῶν ἄγριων πολεμιστῶν”. Βλ. Yumiko Hulvey, S. (2006). Female Waka Poets: Love poetry in the Kokinshû. Simply Haiku, Autumn 2006, Τόμος 4, τεῦχος 3.

[3] Τό φόρτε της ἦταν ἡ εὐφυής χρήση λέξεων μέ διττά νοήματα, ὅπως καί συναφῶν λέξεων. Βλ. Yumiko Hulvey 2006, ὅπ. παρ.

[4] Βλ. Ἰωαννίδου, Ι. Ε., Ἔξαρχου, Σ. Γ. (1998). Κλασική Ἰαπωνική Ποίηση -7ος π.Χ. αἰ. ἔως σήμερα. Ἀθήνα: Καστανιώτης, σσ. 23 ἑπ.

[5] Τά τάνκαγουάκα προηγήθηκαν τῶν χαϊκοῦ, τῶν ὁποίων ἡ φόρμα ἀποτελεῖτο ἀπό 17 συλλαβικές ἑνότητες, κατανεμημένες σέ τρεῖς σειρές (5-7-5).
ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑ TAYTOTHTA