Τα "Λίγα σύκα απ' τα γαϊδουράγκαθα" της Edna St. Vincent Millay στις κατακτήσεις του Κοσμά Βίδου για το 2017, στο τελευταίο ΒΗΜΑgazino του έτους.

Η Αγγελική Λάλου γράφει στο Fractal για το "Ντάλιτ" (Εκδ. Θράκα, 2017) της Εύας Σπαθάρα

Η Γιώτα Κωνσταντινίδη γράφει στο parallaximag.gr για τη "Βεγγέρα" της Μαργαρίτας Νταλακμάνη

"Όψεις της διαλεκτικής και του ονείρου στη σκέψη του Βάλτερ Μπένγιαμιν", του Φάνη Παπαγεωργίου

"Ο τελευταίος αριθμός" του Βάιου Κουτριντζέ, στην εφημερίδα "Ελευθερία"

"Η ΔΥΝΑΜΗ ΤΗΣ ΠΕΡΙΓΡΑΦΗΣ" του Κώστα Κουτρουμπάκη, Σύντομο κριτικό σημείωμα πάνω στους εισαγωγικούς στίχους του «Ελπήνορα» του Τάκη Σινόπουλου


Διαστροφή
Στην αρχή σ’ ένιωσα στο Μόναχο.
Αεράκι Κασμίρ Μιστ  της Μις Κάραν
το συνονθύλευμα αρωμάτων
 στο κατάστημα αρωμάτων-καλλυντικών-ποτών
 και άλλων συναφών του αεροσταθμού.

Το απόγευμα τ’ άγγιγμά σου στο Εμπορικό Κέντρο,
πλησίον του σιδηροδρομικού σταθμού της Βαρσοβίας,
όταν μια εκτυφλωτικά μαύρη πωλήτρια
μού άγγιξε με τις παλάμες της τα χέρια
βάζοντας μία σκόνη από τη Μαύρη Θάλασσα
που απομάκρυνε αντί ασήμαντων σημαινόντων πενηντάευρων
τα νεκρά κύτταρα του ανθρώπινου δέρματος
και ίσως και της δικής μου ψυχής.

Το βράδυ στο ξενοδοχείο των πέντε αστέρων,
των επτά θαλασσών
και των εννιά Ελλήνων καταχραστών,
τη φωνή σου να διαπερνά
την επαναλαμβανόμενη ακουστική μουσική.

Φαντασιώθηκα να εμφανίζεσαι ξαφνικά
ανοίγοντας την πόρτα με την κάρτα-πασπαρτού του διευθυντή
 και να κάνουμε έρωτα τραντάζοντας ρυθμικά,
μουσικώ τω τρόπω,
 το ξύλινο πάτωμα.

Το άλλο πρωί δίπλα μου στο τρένο,
όταν ένα κορίτσι «του επαγγέλματος» δίχως άλλο,
με αθλητική κορμοστασιά, εμφανές σολάριουμ και έλλειμμα νοημοσύνης
κάθισε απόμακρα δίπλα μου στο βαγόνι,
όπως κάποιες φορές όταν γνωριστήκαμε εσύ,
αρνούμενη να μου μιλήσει για την ίδια και το λειτούργημά της.


Στην αποβίβαση η ύπαρξή της εξαϋλώθηκε μαζί με τη δική σου οπτασία.
Ίσα που πρόλαβα να δω μια σκιά στο μαγαζάκι του σταθμού
ν’ αγοράζει έναν ακόμη καρτοκινητό αριθμό
για το τεράστιο Σάμσουνγκ αριθμοκινούμενο κινητό
προτού η εικόνα σας γίνει μια ανάμνηση στη λήθη του χρόνου.

Τέλος, το μεσημέρι στα πράσινα μάτια
της απρόσκλητης ξανθιάς Πολωνέζας ξεναγού.
Αυτής που, ναι, θα μπορούσε εύκολα να σε ξεναγήσει
 από τα ενδότερα του σώματός της στην Κόλαση του Δάντη.

Τότε ήταν που αντιλήφθηκα και ταράχθηκα
από τη διαστροφή της μυστικής σου παρουσίας.

Μόνη πυξίδα τα λόγια του πρώην μέθυσου, δασκάλου-ιατρού,
που επαναλάμβανε διαρκώς τον Cesare Musatti,
πατέρα, μητέρα και κουβερνάντα της ιταλικής ψυχανάλυσης μαζί:
«Διαστροφή είναι ό,τι προκαλεί την εκσπερμάτωση,
την ολοκλήρωση της σεξουαλικής συνεύρεσης
μ’ έναν και μόνον αποκλειστικά τρόπο».

Έτσι το βράδυ αποφάσισα να αποφύγω
πάση θυσία τις διαστροφές
και να σκεφτώ τουλάχιστον δύο τρόπους
μαζί σου για ν’ αντιστραφώ.


ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑ TAYTOTHTA