Παρουσίαση: Γιώργου Λίλλη, "Ο άνθρωπος τανκ", στις 25 Ιανουαρίου και ώρα 21:30 στο Polis Art Cafe, Πεσματζόγλου 5, Αίθριο Στοάς Βιβλίου, Αθήνα

Τα "Λίγα σύκα απ' τα γαϊδουράγκαθα" της Edna St. Vincent Millay στις κατακτήσεις του Κοσμά Βίδου για το 2017, στο τελευταίο ΒΗΜΑgazino του έτους.

Η Αγγελική Λάλου γράφει στο Fractal για το "Ντάλιτ" (Εκδ. Θράκα, 2017) της Εύας Σπαθάρα

Η Γιώτα Κωνσταντινίδη γράφει στο parallaximag.gr για τη "Βεγγέρα" της Μαργαρίτας Νταλακμάνη

"Όψεις της διαλεκτικής και του ονείρου στη σκέψη του Βάλτερ Μπένγιαμιν", του Φάνη Παπαγεωργίου

"Ο τελευταίος αριθμός" του Βάιου Κουτριντζέ, στην εφημερίδα "Ελευθερία"

"Η ΔΥΝΑΜΗ ΤΗΣ ΠΕΡΙΓΡΑΦΗΣ" του Κώστα Κουτρουμπάκη, Σύντομο κριτικό σημείωμα πάνω στους εισαγωγικούς στίχους του «Ελπήνορα» του Τάκη Σινόπουλου
Καταλαβαίνεις ότι είσαι μπασκετόφιλος όταν βλέπεις τα παιχνίδια του Ολυμπιακού και του Παναθηναϊκού στην Ευρώπη και δεν διακατέχεσαι από αντι-ολυμπιακά και αντι-παναθηναϊκά συναισθήματα. Ίσως γιατί παίκτες σαν τον Σπανούλη και τον Διαμαντίδη έχουν δώσει πολλά σε μια Εθνική ομάδα χωρίς ανταλλάγματα. Ακόμα και τα συμβόλαιά τους όσο εξωπραγματικά κι αν φαντάζουν για τον μέσο Έλληνα, συγκριτικά με τους μισθούς των Κουφού (3 εκ. ευρώ) και Αντετοκούμπο (σχεδόν 2εκ ευρώ) στο NBA είναι αντίστοιχα χαμηλότερα. Αντίθετα, στο ποδόσφαιρο ο Θεώδορος "Κολοκοτρώνης" του 2004, που σήκωσε εκείνο το γαμημένο ευρωπαϊκό κύπελλο, καρπώθηκε και χρήματα της ΠΑΕ της οποία προήδρευε και σαν κερασάκι στην τούρτα ήρθε η συμμετοχή του στο ευρωψηφοδέλτιο των σύγχρονων δωσίλογων. Η κούπα του 2004 ήταν μουσαντέ σε αντίθεση με τα 2 τίμια ευρωπαϊκά του μπάσκετ και τα 9 αδιαμφησβήτητα συλλογικά που θαυμάζουν όλοι οι Ευρωπαίοι φίλαθλοι του μπάσκετ.

Στάθης Ιντζές
ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑ TAYTOTHTA