Τα "Λίγα σύκα απ' τα γαϊδουράγκαθα" της Edna St. Vincent Millay στις κατακτήσεις του Κοσμά Βίδου για το 2017, στο τελευταίο ΒΗΜΑgazino του έτους.

Η Αγγελική Λάλου γράφει στο Fractal για το "Ντάλιτ" (Εκδ. Θράκα, 2017) της Εύας Σπαθάρα

Η Γιώτα Κωνσταντινίδη γράφει στο parallaximag.gr για τη "Βεγγέρα" της Μαργαρίτας Νταλακμάνη

"Όψεις της διαλεκτικής και του ονείρου στη σκέψη του Βάλτερ Μπένγιαμιν", του Φάνη Παπαγεωργίου

"Ο τελευταίος αριθμός" του Βάιου Κουτριντζέ, στην εφημερίδα "Ελευθερία"

"Η ΔΥΝΑΜΗ ΤΗΣ ΠΕΡΙΓΡΑΦΗΣ" του Κώστα Κουτρουμπάκη, Σύντομο κριτικό σημείωμα πάνω στους εισαγωγικούς στίχους του «Ελπήνορα» του Τάκη Σινόπουλου

Όσο θυμάται τηλεφωνεί στους Γιώργους που γιορτάζουν κρατώντας τελευταία τη Γωγώ.
Ύστερα βγαίνει βόλτα.

Εικόνα πρώτη- το ξεχασμένο γραφείο της ΝΔ γεμάτο μορμολύκεια.
Εικόνα δεύτερη - ένας γέροντας με καρότσι σταματάει μπροστά του, λέγοντας «έχεις κίτρινα μάτια» και βάζει τα κλάματα.
Εικόνα τρίτη - ένα ζευγαράκι κυλιέται κάτω απ' τους ηλιόλουστους θάμνους.
Εικόνα
τέταρτη - μια αφρικανή με κάτασπρα μαλλιά χορεύει στον εσώτερο ρυθμό της.
Εικόνα πέμπτη - η σκυλίτσα του ερωτεύεται έναν γάτο που τη γδέρνει.
Εικόνα έκτη - ένα ζευγάρι πτυσσόμενα καλαπόδια πέφτουν απ' το πουθενά μπροστά του.
Εικόνα έβδομη – Ακρόπολη.
Μια και δεν μπορεί να μιλήσει, αποτυπώνει εικόνες της πόλης. Σε λίγο καιρό δεν θα μπορεί να το κάνει ούτε αυτό. Έτσι του είπαν οι γιατροί. Σε λίγο καιρό δεν θα θυμάται τι του είπαν οι γιατροί.
Όσο θυμάται τηλεφωνεί στους Γιώργους που γιορτάζουν κρατώντας τελευταία τη Γωγώ. Μια παιδική του αγαπημένη που τώρα είναι παράλυτη. Λέει σε όλους χρόνια πολλά και υπόσχεται επισκέψεις που δεν θα κάνει ποτέ. Στη Γωγώ λέει την αλήθεια. Του συστήνει να γράψει παντού το όνομά του. Στα ρούχα του, στους πάτους των παπουτσιών του, στα ντουλάπια του σπιτιού του. Προτείνει να κρεμάσει και μια ταμπελίτσα πάνω του για την περίπτωση που θα χαθεί. Συμφωνεί με όλα ενθουσιασμένος. Τα κάνει όλα. Χαρτάκια παντού γύρω του αναφέρουν ένα όνομα που δεν μπορεί να διαβάσει.
Πιάνει τις φωτογραφίες και παρατηρεί έναν άγνωστο δίπλα σε άλλους άγνωστους, άντρες και γυναίκες.

Ξαναβγαίνει έξω.
Εικόνα όγδοη – κάτι πέτρες που ποτέ δεν έγιναν κανονικό σπίτι, ψηλά σ’ ένα λόφο και γύρω γύρω άσχημα κτήρια με ελάχιστο πράσινο.
Εικόνα ένατη – κάτι ξύλινα κατασκευάσματα που θυμίζουν παπούτσια του κόβουν το δρόμο.
Εικόνα δέκατη – μια τίγρης ξεσκίζει ένα αρνάκι.
Εικόνα ενδέκατη – γυναίκα σοκολάτα με άσπρη σφουγγαρίστρα στο κεφάλι βγάζει μουσικές απ’ τα δάχτυλά της.
Εικόνα δωδέκατη – δύο πλάσματα χάνονται μέσα σε φλεγόμενο κάκτο.  
Εικόνα δέκατη τρίτη - ο εαυτός του με καρότσι σταματάει μπροστά του, «έχεις κίτρινα μάτια» λένε και βάζουν τα κλάματα.
Εικόνα δέκατη τέταρτη – ίσως γραφείο με σκελετούς και τα γράμματα ΝΔ στη τζαμαρία.
Όσο θυμάται τηλεφωνεί στους Γιώργους που γιορτάζουν κρατώντας τελευταία τη Γωγώ.
Όσο θυμάται τηλεφωνεί στους Γιώργους που γιορτάζουν. 
Κρατώντας τελευταία τη Γωγώ.
Όσο θυμάται τηλεφωνεί στους Γιώργους

Όσο θυμάται τηλεφωνεί
Όσο θυμάται
Όσο
Εικόνα την εικόνα ένα παζλ η ζωή του να θυμάται πως δεν θυμάται
Όσο θυμάται
Όσο
Στους Γιώργους
Στη Γωγώ
Χρόνια πολλά
Πολλά χρόνια
Χρόνια όσα
Χρόνια όσο όσο
Πολλά όσα
Όσα πολλά

Πολλά

ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑ TAYTOTHTA