Ο Πέτρος Μπιρμπίλης μιλά στην Athens Voice και στον Γιάννη Νένε, για το "Μπελ Ετουάλ" (Θράκα, 2017)

Μια “ηρωίδα” πλάι σε ανθρώπους αντιηρωικούς: Ένα κριτικό σημείωμα του Στάθη Ιντζέ για το "Γονυπετείς" της Τζούλιας Γκανάσου

Για την ποιητική συλλογή της Μαρίας Αγγελοπούλου "Η απουσιολόγος" (Θράκα, 2016), γράφει ο Χρήστος Αρμάντο Γκέζος

Ο Στέφανος Ξένος γράφει στο diavasame για τον "Άνθρωπο Τανκ" (Θράκα, 2017) του Γιώργου Λίλλη

Για το βιβλίο της Μαριάννας Κουμαριανού «Τόπος στη Γαλήνη» – γράφει η Ανθούλα Δανιήλ

Φάνης Παπαγεωργίου, Ποια γενιά; Σκέψεις για τη σχέση μεταξύ βιολογικής και δυνάμει καλλιτεχνικής γενιάς.

Δύο ανέκδοτα/αδημοσίευτα ποιήματα του Δημήτριου Δημητριάδη

Ο Παναγιώτης Βούζης γράφει στην εφημερίδα "Τα Νέα" για το "Χρονορυχείο" (Θράκα, 2017) της Στέλλας Δούμου
Πέθανε το βράδυ της Παρασκευής, σε ηλικία 67 ετών, ο Κωστής Παπαγιώργης, συγγραφέας, δοκιμιογράφος και μεταφραστής, μια από τις πλέον ευγενείς μορφές των ελληνικών γραμμάτων.

Ο Κωστής Παπαγιώργης (ψευδώνυμο του Κ. Παπαγεωργίου) ήταν γιος δημοδιδάσκαλου. Γεννήθηκε το 1947 στο Νεοχώρι Υπάτης του νομού Φθιώτιδας.

Το 1966 μετέβη στη Θεσσαλονίκη για νομικές σπουδές όπου και παρέμεινε για έναν χρόνο. Το 1969 εγκαταστάθηκε στο Παρίσι για να σπουδάσει κλασική και σύγχρονη φιλοσοφία.

Παρακολούθησε επί διετία μαθήματα στο Βενσέν (με τους Ντελέζ, Λυοτάρ, Σατελέ), τα οποία στη συνέχεια εγκατέλειψε για να αφοσιωθεί στην αυτοδιδαχή. Δεν ολοκλήρωσε τελικά ούτε τις σπουδές νομικής ούτε αυτές της φιλοσοφίας.

Παρά ταύτα «η παθολογική σχεδόν προσήλωση στην ανάγνωση τον οδήγησε συγκυριακά στην εμπορία βιβλίων· κατόπιν, με την επάνοδο στην Αθήνα, στη μετάφραση φιλοσοφικών έργων για βιοποριστικούς καθαρά λόγους και, όψιμα, στη συγγραφή εξομολογητικών εν πολλοίς δοκιμίων».

Στην Ελλάδα επέστρεψε οριστικά μετά το 1975 και επιδόθηκε με αξιοζήλευτη δεινότητα στη μετάφραση σημαντικών φιλοσόφων και διανοητών (Ντεριντά, Λεβινάς, Ρικέρ, Σαρτρ, Φουκώ και Κίρκεγκωρ μεταξύ των άλλων) όπως επίσης στη συγγραφή πρωτότυπων κειμένων και βιβλίων στοχασμού.

Εξέδωσε το θεωρητικό περιοδικό «Χώρα» και συνεργάστηκε με πλήθος περιοδικών (Αθηνόραμα, Αντί κ.ά) και εφημερίδων.

Το 2002 τιμήθηκε με το Κρατικό Βραβείο μαρτυρίας – χρονικού για το βιβλίο του «Κανέλλος Δεληγιάννης» (εκδ. Καστανιώτη).

Έγραψε για τη μέθη, τη ζηλοτυπία, τη μισανθρωπία, τους νεκρούς, τη μνησικακία, τη φιλία και τον πόλεμο με οξυδέρκεια, γλωσσικό πλούτο και ένα προσωπικό, διακριτό ύφος.
 
Newsroom ΔΟΛ
ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑ TAYTOTHTA