Τα "Λίγα σύκα απ' τα γαϊδουράγκαθα" της Edna St. Vincent Millay στις κατακτήσεις του Κοσμά Βίδου για το 2017, στο τελευταίο ΒΗΜΑgazino του έτους.

Η Αγγελική Λάλου γράφει στο Fractal για το "Ντάλιτ" (Εκδ. Θράκα, 2017) της Εύας Σπαθάρα

Η Γιώτα Κωνσταντινίδη γράφει στο parallaximag.gr για τη "Βεγγέρα" της Μαργαρίτας Νταλακμάνη

"Όψεις της διαλεκτικής και του ονείρου στη σκέψη του Βάλτερ Μπένγιαμιν", του Φάνη Παπαγεωργίου

"Ο τελευταίος αριθμός" του Βάιου Κουτριντζέ, στην εφημερίδα "Ελευθερία"

"Η ΔΥΝΑΜΗ ΤΗΣ ΠΕΡΙΓΡΑΦΗΣ" του Κώστα Κουτρουμπάκη, Σύντομο κριτικό σημείωμα πάνω στους εισαγωγικούς στίχους του «Ελπήνορα» του Τάκη Σινόπουλου



Ανταμώσαμε
φάγαμε ήπιαμε
γελάσαμε

Φευγαλέα συναντήθηκαν
τα  βλέμματα μας

Tόσες στιγμές αναδύονται
μονάχα στις παύσεις.

Σε όλα αυτά που δεν είπαμε

Μην ακούς τι λένε
ο χρόνος μόνο χωρίζει.




 *




                                                                                                                                          Να με ξεχνάς
για να μπορείς να ερωτεύεσαι

Να γυρνάς σε μένα,
όταν . .

νοσταλγία τα χρώματα
ώχρα η διάθεση
σιωπή τα σεντόνια
γλυκιά η βροχή

και το όνειρο μια πόρτα μισάνοιχτη .





  


 *



                
αναπόφευκτα.
Είσαι μέσα σε όλες τις στιγμές μου

όχι δεν θέλω να γυρίσεις
διεκδικώ μόνο
την παραδοχή

ότι ήταν δυο
οι απασφαλισμένες χειροβομβίδες.






 *





                                                                                                                  Ένα πράγμα μου έμαθαν καλά
οι συλλογικές διαδικασίες . .

να μένω μόνος.






 *





Σμόκιν αρπαχτικά
τζογάρουν το χρόνο
του επόμενου τσιγάρου.
Ηττημένα σφίγγουν τις γραβάτες τους

Μίσος για το πληκτρολόγιο
τον πάντα κρύο καφέ
την κακή τύχη
και τα χελιδόνια






*







Τα βράδια που μοιραστήκαμε το ίδιο σεντόνι                 
στοίχειωσαν όλα τα αλλά βράδια
τα περιέλουσαν με μοναξιά
και δεν τα άναψαν ποτέ.

















Εδω οι δρόμοι
δεν τρέμουν απ τις σειρήνες
                                                                                                 και όμως στον αέρα δεν κρύβεται άνοιξη.







*


οι ποιητές
μόνο εκείνοι

 θα μπορούσαν να κάνουν
την αυτοκτονία

σημείο συνάντησης
για τους Απεγνωσμένους





---



 Ο Κωστής Αλεβίζος
είναι 26 χρονών
Σπουδαστής δεύτερου έτους στην σχολή κινηματογράφου Λυκούργου Σταυράκου 



ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑ TAYTOTHTA