Ο Πέτρος Μπιρμπίλης μιλά στην Athens Voice και στον Γιάννη Νένε, για το "Μπελ Ετουάλ" (Θράκα, 2017)

Μια “ηρωίδα” πλάι σε ανθρώπους αντιηρωικούς: Ένα κριτικό σημείωμα του Στάθη Ιντζέ για το "Γονυπετείς" της Τζούλιας Γκανάσου

Για την ποιητική συλλογή της Μαρίας Αγγελοπούλου "Η απουσιολόγος" (Θράκα, 2016), γράφει ο Χρήστος Αρμάντο Γκέζος

Ο Στέφανος Ξένος γράφει στο diavasame για τον "Άνθρωπο Τανκ" (Θράκα, 2017) του Γιώργου Λίλλη

Για το βιβλίο της Μαριάννας Κουμαριανού «Τόπος στη Γαλήνη» – γράφει η Ανθούλα Δανιήλ

Φάνης Παπαγεωργίου, Ποια γενιά; Σκέψεις για τη σχέση μεταξύ βιολογικής και δυνάμει καλλιτεχνικής γενιάς.

Δύο ανέκδοτα/αδημοσίευτα ποιήματα του Δημήτριου Δημητριάδη

Ο Παναγιώτης Βούζης γράφει στην εφημερίδα "Τα Νέα" για το "Χρονορυχείο" (Θράκα, 2017) της Στέλλας Δούμου


Ο Στάθης Ιντζές γεννήθηκε στη Λάρισα το 1986 και σπούδασε Ηλεκτρολογία στη Χαλκίδα. Είναι συνεκδότης του λογοτεχνικού περιοδικού «θράκα».

ΒΙΒΛΙΑ ΤΟΥ

Κάτω η σκουριά
(νουβέλα, Ενδυμίων 2013)

Σεληνάκατος
(ποίηση, Μανδραγόρας 2013)

Αλεχάντρα Πισαρνίκ, Ποιήματα
(μετάφραση, Θράκα 2014)


 *


ΑΠΟΤΡΟΠΙΑΣΜΟΣ

θύματα τροχαίων
βαριά άρρωστοι
έγκλειστοι ιδρυμάτων

όλοι σαστίσανε στη θέα
της αιμόφυρτης ελιάς



Ο ΤΟΥΣ ΥΜΝΟΥΣ ΨΑΛΛΩΝ

«Θαυμάσια: μεθυσμένος να τρεκλίζεις
στο μισοσκότεινο δάσος.»
GEORG TRAKL
(Μετάφραση Μιχάλη Παπαντωνόπουλου)

φεγγάρι
χρώματος ροδοκόκκινου
σαν το κρασί που ρέει
τα σωθικά του•
ο μυλωνάς
τύφλα απ’ το πιοτό
με τη ψωλή απ’ έξω
ψέλνει ύμνους
κοιτάζοντας τον ουρανό
ψέλνει ύμνους
για ένα θεό
που δεν εγνώρισε ποτέ του
στα βιβλία



ΟΠΕΡ ΚΑΙ ΕΓΕΝΕΤΟ

Άστεγος γαρ
και προχωρημένης ηλικίας
-συν τοις άλλοις-
ο μπάρμπα-Λιάκος
κοιμότανε πάντοτε μπρούμυτα
ή έκανε ότι κοιμότανε
για να αποφεύγει τη χλεύη
του κόσμου
Με τα χρόνια
του ‘γινε συνήθειο
ώστε την μέρα που τον ήβρανε νεκρό
είχε προνοήσει να αφήσει παραγγελιά
να τον εθάψουν μπρούμυτα•
όπερ και εγένετο.





ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑ TAYTOTHTA