Η Βικτωρία Γεροντάσιου μιλά για τις "Μικρές Καταιγίδες" της (Εκδόσεις Θράκα, 2018) στο tetragwno.gr
Από την παρουσίαση του βιβλίου "Μελανά όπως τα μούρα" (διηγήματα, Εκδόσεις Θράκα 2018) της Αρετής Καράμπελα
Ο Θανάσης Νιάρχος γράφει στην Εφημερίδα ΤΑ ΝΕΑ, για την ποιητική συλλογή "Το σκίτσο στην ντουλάπα" (Εκδόσεις Θράκα, 2018) του Παναγιώτη Μηλιώτη
Από την παρουσίαση της ποιητικής συλλογής της Βικτωρίας Γεροντάσιου "Μικρές καταιγίδες" (Εκδόσεις Θράκα, 2018)
Ο Πέτρος Γκολίτσης γράφει για την ποιητική συλλογή "24+7" (Εκδόσεις Θράκα, 2018) της Μυρτώς Χμιελέφσκι

Ο Ηλίας Τσέχος γεννήθηκε το 1952 στο Γιαννακοχώρι Νάουσας. Από το 1976 έως το 2001 έζησε στην Αθήνα. Συμμετείχε για δέκα χρόνια στα μπαλέτα της Δόρας Στράτου (1976-1986) σα χορευτής. Συνεργάστηκε στις κινηματογραφικές ταινίες των Κούνδουρου, Τζεφιρέλι, Αγγελόπουλου, Ζερβουλάκου, Ψαρρά, Αχουριώτη, Χαραλαμπόπουλου, Σμαραγδή, Ρακιντζή, Χούρσογλου κ.ά. 
Από το 2002 δημοσιογραφεί σε τοπικές εφημερίδες των νομών Ημαθίας και Πέλλας. Ποιήματα και στίχοι του έχουν μελοποιηθεί από τους Θόδωρο Αντωνίου, Τάσο Γκρους. Ποιήματά του έχουν μεταφραστεί στα αγγλικά, γερμανικά, λιθουανικά, αλβανικά. Στη ζωή και το έργο του αναφέρονται τα ντοκιμαντέρ του Ηλία Ιωσηφίδη, "Από πέτρα και χρόνο" (2009), "Ή σταγόνα ή ωκεανός" (2010).
Στις ποιητικές του συλλογές περιλαμβάνονται: "Έρημη αλήθεια" (Κέδρος, 1978), "Ταγμένα" (Διογένης, 1980), "Δάφνε πόταμε" (Διογένης, 1981), "Ανθέμια" (Κέδρος, 1982), "Τα πάθη που φοράς" (Θεωρία, 1983), "Φωνές σ’ ένα μουσείο, Απρόοπτη ύλη, Μύθοι σγουροί" (Ηριδανός, 1985), "Διώροφο μέλλον" (Σύγχρονη Εποχή, 1988), κ.ά.





Βία μην ταξιδέψετε


Όταν πεθάνω
Να σταματήσει ο πόλεμος
Η βία των αγγέλων
Χαρίτωνες αντιβιώσεων

Τρώγοντας κορόμηλα, μετάλλια σε όλους

Αν  αποκοιμηθώ
Χαμογελώντας τα μωρά
Η ποίηση, να συνεχίσει η αύρα της
Δόξα εις  αναγνώστες

Η γνώση  να γεννά όχι η μάνα

Όταν πεθάνω
Γιατί να κλάψετε
Παραισθησιογόνα νανουρίσματα
Κηδεύοντας  ωχρά  ειρήνη

Ότι βία γεννά, μη  γεννηθείτε ακόμα




Λωτός


Είπε «διαιρώ το μηδέν»
Και εσκορπίσθη στο στερέωμα
Λωτός ανθίζοντας για αρετή
Για αντοχές χρυσάνθεμο
Αφήνοντας αναπνοές στα ίχνη
Το άπειρο μηδέν στα χείλη



  
Χιλιετηρίδα θυμάται αιώνες


Μ’ ένα νεώτερο χορό ο Σειλινός
Τα πρωινά συγγενεύει
Οδούς ρυθμών και αριθμών

Τον Όλγανο φουσκώνει
Το τρένο κουβαλά προς Έδεσσα
Το κλίμα αλλάζει

Κάθε στιγμή η άλλη που έρχεται
Η άλλη
Κάθε στιγμή που φεύγει
ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑ TAYTOTHTA