Ο Πέτρος Μπιρμπίλης μιλά στην Athens Voice και στον Γιάννη Νένε, για το "Μπελ Ετουάλ" (Θράκα, 2017)

Μια “ηρωίδα” πλάι σε ανθρώπους αντιηρωικούς: Ένα κριτικό σημείωμα του Στάθη Ιντζέ για το "Γονυπετείς" της Τζούλιας Γκανάσου

Για την ποιητική συλλογή της Μαρίας Αγγελοπούλου "Η απουσιολόγος" (Θράκα, 2016), γράφει ο Χρήστος Αρμάντο Γκέζος

Ο Στέφανος Ξένος γράφει στο diavasame για τον "Άνθρωπο Τανκ" (Θράκα, 2017) του Γιώργου Λίλλη

Για το βιβλίο της Μαριάννας Κουμαριανού «Τόπος στη Γαλήνη» – γράφει η Ανθούλα Δανιήλ

Φάνης Παπαγεωργίου, Ποια γενιά; Σκέψεις για τη σχέση μεταξύ βιολογικής και δυνάμει καλλιτεχνικής γενιάς.

Δύο ανέκδοτα/αδημοσίευτα ποιήματα του Δημήτριου Δημητριάδη

Ο Παναγιώτης Βούζης γράφει στην εφημερίδα "Τα Νέα" για το "Χρονορυχείο" (Θράκα, 2017) της Στέλλας Δούμου

Ο Βάιος Νικιώτης γεννήθηκε στη Λάρισα το 1971. Από τότε ζει και τελευταία ζει στην Αθήνα.
Κείμενά του έχουν δημοσιευτεί σε έντυπα και διαδικτυακά περιοδικά. Το 2012 εκδόθηκε το πρώτο του βιβλίο "Ισορροπίες'' από τις εκδόσεις 24γράμματα και το 2014 το δεύτερό του βιβλίο ''Όλες οι Πορείες η Πορεία'' από τις εκδόσεις ''Ενδυμίων''. 
Διατηρεί το ιστολόγιο :  http://vnikiotis.blogspot.gr/


#

Από εκλάμψεις η επιθυμία
με χέρι που ψευδίζει
ελεημοσύνες ύψους αφίσας. 
Μόδα από πειρασμό παλιά, 
που σπρώχνει σε καλή τιμή
μια ολοένα 
και πιο ριζική στέρηση
παράφωνα εαυτή 
και γίνεσαι τόσο εύκολα
κτήνος, όσο εύκολα κάνεις  
την αθώα περιστερά.
Να, έκανε ρίμα το ποίημα
και θίχτηκε η ρίμα,
όπως κάθε τι άσκησης 
μες στον πυρετό
που χάνει το βήμα και μένεις 
με την άσκηση στο χέρι
και γεννιέται μια φιγούρα
χωρικής μεταφοράς
που σε κοιτάει
με τα δικά σου μάτια
και ζεις, εν τέλει,
με μάτια εξακρίβωσης στοιχείων.


#

Με αργές βελονιές
περνούν οι μέρες
στο γόνατό μου·
με ενοχλεί το πόδι,
ωστόσο,
δεν είμαι κουτσός.


#

Ντύθηκα στην πένα και είπα να γράψω κάτι για το χρόνο.
To σκέφτηκα, μ' ένα κουλούρι στο 'να χέρι κι espresso
του πικρού στο άλλο.
Σταύρωσα κι ένα κατράκειο γέλιο στο παράθυρο.
- Τί τα θες;

ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑ TAYTOTHTA