Η Κωνσταντίνα Θεοφανοπούλου γράφει στο culturenow.gr για το "Χασέπ" (Θράκα) του Αρτέμη Μαυρομμάτη
Για το μυθιστόρημα "Ο τελευταίος αριθμός" (Θρακα) του Βάιου Κουτριντζε, από τον μετρ της επιστημονικής φαντασίας στη Λάρισα Θανάση Μάργαρη, στη Larissanet.
Η Χρύσα Φάντη γράφει στη bookpress.gr για το «Μια τρυφερή καρδιά στο βάθος – Και άλλες ιστορίες» (εκδ. Θράκα, 2018) της Χαράς Νικολακοπούλου
Η Διώνη Δημητριάδου γράφει για το "Ο φάρος του Σόρενσον" (Θράκα, 2018) του Βασίλη Χουλιαρά.
Ο Γιώργος Θεοχάρης γράφει στην εφ. "Η Αυγή" για την νεοελληνική ποίηση και περιλαμβάνει το "Οι ακαδημαϊκές σημειώσεις του Ίαν Μάρκεζιτς" (Θράκα) του Πέτρου Σκυθιώτη και το "Ματς Πόιντ" (Θράκα) του Κωνσταντίνου Μελισσά
Ο Αριστοτέλης Σαΐνης προτείνει στην "Εφημερίδα των Συντακτών" ανάμεσα σε άλλα βιβλία, το "Μελανά όπως τα μούρα" της Αρετής Καράμπελα
Το nakasbookhouse.gr ξεχωρίζει 3 βιβλία των Εκδόσεων Θράκα για τη χρονιά που πέρασε
Ο Πέτρος Γκολίτσης στην "Εφημερίδα των Συντακτών" ξεχωρίζει ανάμεσα σε άλλα ποιητικά βιβλία το "Match Point" του Κωνσταντίνου Μελισσά

Ο Βάιος Νικιώτης γεννήθηκε στη Λάρισα το 1971. Από τότε ζει και τελευταία ζει στην Αθήνα.
Κείμενά του έχουν δημοσιευτεί σε έντυπα και διαδικτυακά περιοδικά. Το 2012 εκδόθηκε το πρώτο του βιβλίο "Ισορροπίες'' από τις εκδόσεις 24γράμματα και το 2014 το δεύτερό του βιβλίο ''Όλες οι Πορείες η Πορεία'' από τις εκδόσεις ''Ενδυμίων''. 
Διατηρεί το ιστολόγιο :  http://vnikiotis.blogspot.gr/


#

Από εκλάμψεις η επιθυμία
με χέρι που ψευδίζει
ελεημοσύνες ύψους αφίσας. 
Μόδα από πειρασμό παλιά, 
που σπρώχνει σε καλή τιμή
μια ολοένα 
και πιο ριζική στέρηση
παράφωνα εαυτή 
και γίνεσαι τόσο εύκολα
κτήνος, όσο εύκολα κάνεις  
την αθώα περιστερά.
Να, έκανε ρίμα το ποίημα
και θίχτηκε η ρίμα,
όπως κάθε τι άσκησης 
μες στον πυρετό
που χάνει το βήμα και μένεις 
με την άσκηση στο χέρι
και γεννιέται μια φιγούρα
χωρικής μεταφοράς
που σε κοιτάει
με τα δικά σου μάτια
και ζεις, εν τέλει,
με μάτια εξακρίβωσης στοιχείων.


#

Με αργές βελονιές
περνούν οι μέρες
στο γόνατό μου·
με ενοχλεί το πόδι,
ωστόσο,
δεν είμαι κουτσός.


#

Ντύθηκα στην πένα και είπα να γράψω κάτι για το χρόνο.
To σκέφτηκα, μ' ένα κουλούρι στο 'να χέρι κι espresso
του πικρού στο άλλο.
Σταύρωσα κι ένα κατράκειο γέλιο στο παράθυρο.
- Τί τα θες;

ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑ TAYTOTHTA