Συνέντευξη της Μαριλένας Παππά στο Reader.gr με αφορμή την πρόσφατη κυκλοφορία του βιβλίου της "Το γλυκό του Δούναβη" (Θράκα, 2018) και την επερχόμενη παρουσίασή του στην Αθήνα.

Παρουσίαση του βιβλίου "Διώρυγα μεταξύ νεφών" του Φάνη Παπαγεωργίου, στις 27 Απριλίου στον Σύλλογο Ελλήνων Αρχαιολόγων, Ερμού 134, Αθήνα

Ο Κώστας Καλημέρης γράφει στο περιοδικό "Ο αναγνώστης" για το Ντάλιτ (Θράκα, 2017) της Εύας Σπαθάρα

Στα "Ποιητικά" που κυκλοφορούν, κριτικές από τον Κώστα Γ. Παπαγεωργίου για τα βιβλία "Φόνος του λευκού" και "28 μέρες κάτω από τη γη" των Παναγιώτη Δημητριάδη και Σάντις Βασιλείου αντίστοιχα, όπως επίσης και κριτικό σημείωμα του Γ. Βέη για τον "Κούκο" της Πελαγίας Φυτοπούλου.

Επανακυκλοφόρησε το τέταρτο βιβλίο της σειράς "Αργεντίνοι ποιητές", "Ποιήματα" του Ούγκο Μουχίκα

Ο Αλέξιος Μάινας έχει ελληνογερμανική καταγωγή. Γεννήθηκε το 1976 στην Αθήνα, όπου και μεγάλωσε. Σπούδασε φιλοσοφία στη Βόννη, μελετά και παρουσιάζει το έργο Ελλήνων ποιητών στο γερμανόφωνο χώρο. Γράφει και μεταφράζει λογοτεχνία και στις δύο γλώσσες.
Eχει εκδώσει την ποιητική συλλογή "Το περιεχόμενο του υπόλοιπου" (Γαβριηλίδης 2011).




Δέκα λεπτά με τα πόδια
                                  

                                        Φράχτες με πεσμένα μήλα.

                       
Χαμηλές μηλιές
γύρω από μικρή λίμνη
πάλλευκοι κύκνοι
που δε γνώρισαν
την υπερβολή.

Mια πλεύση
που αποδίδει
ως διάλογο
τη σιωπή τους.




Η περίφημη δύση της Κοπεγχάγης 


                                                             Κάθε βράδυ.


Όλος ο ουρανός κοκκινίζει.
Αριστερά μια σειρά δέντρα
κερασιά, κωνοφόρο, ιτιά, βάτα.
Δεξιά ο φράχτης, οι στέγες, το κοτσύφι.
Σ’ ένα παράθυρο παίζει μια
μεγάλη τηλεόραση πλάσματος.




Σκίτσο για αυτό που χάθηκε 


                                                        Η επιστροφή των πλοίων.


Η απότομη ζέστη στύβει τους θάμνους
ο σκύλος περνάει τη διασταύρωση
μυρίζει τους ρόμβους στο συρματόπλεγμα
μια άδεια κονσέρβα σαν θέσφατο 
ξαπλώνει γλείφει το πίσω πόδι του
σαν να το έγραψε λάθος

ένας ήλιος ανεβαίνει
μια γριά ξεβοτανίζει το μποστάνι
το χώμα ξεραίνεται κι άλλο.



Η μετακόμιση του τσίρκου 

                                                 Άλογα σε κλουβιά.

Το ερώτημα τέθηκε:
τι είναι αυτό που μένει.
Γιατί ο πυρετός πέρασε
η άρνηση κάμφθηκε
η ομορφιά αγνοήθηκε
η βάτος κάηκε
ο καιρός υπήρξε.
Αυτό που αντανακλά το λυκαυγές
είναι ένα είδος βρόμικου ποτηριού
με δαχτυλιές κηρωμένων χειλιών
και το κατακάθι του άγνωστου
πότη.




---


ποιήματα από το Vakxikon.gr
ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑ TAYTOTHTA