Παρουσίαση του βιβλίου "Διώρυγα μεταξύ νεφών" του Φάνη Παπαγεωργίου, στις 27 Απριλίου στον Σύλλογο Ελλήνων Αρχαιολόγων, Ερμού 134, Αθήνα

Στα "Ποιητικά" που κυκλοφορούν, κριτικές από τον Κώστα Γ. Παπαγεωργίου για τα βιβλία "Φόνος του λευκού" και "28 μέρες κάτω από τη γη" των Παναγιώτη Δημητριάδη και Σάντις Βασιλείου αντίστοιχα, όπως επίσης και κριτικό σημείωμα του Γ. Βέη για τον "Κούκο" της Πελαγίας Φυτοπούλου.

Επανακυκλοφόρησε το τέταρτο βιβλίο της σειράς "Αργεντίνοι ποιητές", "Ποιήματα" του Ούγκο Μουχίκα


Η Γεωργία Κολοβελώνη γεννήθηκε στο Βαλτινό Τρικάλων. Είναι πτυχιούχος φιλολογίας του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης και κάτοχος Μεταπτυχιακού Διπλώματος Ειδίκευσης. Οι "Ιστορίες με λυπημένη αρχή" είναι η πρώτη της ποιητική συλλογή.




Εγγενής αντίθεση

Το σύμπαν μου όλο
Δυο φωνήεντα
Εύπλαστα και υγρά
Κι ένα σύμφωνο
Σκληρό
Σαρκοβόρο
Εσύ



Μεταπράτης στιγμών

Με τα τριάκοντα αργύρια της προδοσίας
Θα μου αγόραζες εκείνη τη μικρή γκραβούρα
Μεσημέρι Κυριακής ενός Αυγούστου
Στον δρόμο των αλχημιστών
Με το χρυσάφι τους ολόκληρο στα μάτια σου
Θα με κερνούσες μια ζεστή σοκολάτα
Στο γυάλινο καφέ τού Accer Bruger
Την ώρα που μόλις άρχισε να βρέχει
Ή μια ανάμνηση ρούμι Floridita
-Κι ο Ernest δίπλα να ονειρεύεται ταξίδια της Pilar-
Μα κυρίως θα απέφευγες
Τον εφιάλτη της αγχόνης
Στον ωραίο σου λαιμό
Τον ιδρώτα που κυλά στο μέτωπό σου
Κάθε που αντικρίζεις δέντρα
Καθώς αναζητάς την ομορφιά της εξοχής
Με τα τριάκοντα αργύρια της προδοσίας
Θα σου εξασφάλιζες έναν ήσυχο ύπνο
Χωρίς το αίμα της πληγής μου
Να βάφει κόκκινες τις νύχτες σου



 Η Μυστική Ζωή Των Λέξεων

Οι λέξεις μου τις νύχτες ξαγρυπνούνε
Υπνοβατώντας κατεβαίνουν τη μεγάλη ξύλινη σκάλα
Φορώντας λευκό σεντόνι όνειρα
Βαδίζουν σιωπηλές αναζητώντας ένα ίχνος ζωής
Στην ακύμαντη καθημερινότητα των γκρίζων ημερών μου
Περιδιαβαίνουνε το σπίτι
Ανασαίνουνε την απουσία
Κοντοστέκονται για ώρα στο παράθυρο
Μυρίζοντας μιαν ανεμώνη που κρύφτηκε στο χέρι  σου
Ή ψάχνοντας μια πεταλούδα στο σκοτάδι
Κάποτε τολμούν και βγαίνουν έξω
Δρασκελίζουν το κατώφλι με βήμα νεογέννητου
Αναποφάσιστες
Για το αβέβαιον του πράγματος
Στροβιλίζονται στο πλήθος
Αγγίζουνε τα χέρια των περαστικών
Χάνονται στην ανεπαίσθητη κίνηση των δαχτύλων σου
Καθώς χαϊδεύουν τα μαλλιά μου
Σαν ξημερώσει
Επιστρέφουνε κατάκοπες
Στη γαλάζια ησυχία του μυαλού μου
Με μιαν υποψία θλίψης τις άκρες των βλεφάρων τους
Για το μοναχικό ταξίδι
Που απαράλλαχτο επαναλαμβάνεται
Όλες τις  νύχτες



----



Ποιήματα από Ποιειν, e poema και Bibliotheque 


ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑ TAYTOTHTA