Παρουσίαση: Γιώργου Λίλλη, "Ο άνθρωπος τανκ", στις 25 Ιανουαρίου και ώρα 21:30 στο Polis Art Cafe, Πεσματζόγλου 5, Αίθριο Στοάς Βιβλίου, Αθήνα

Τα "Λίγα σύκα απ' τα γαϊδουράγκαθα" της Edna St. Vincent Millay στις κατακτήσεις του Κοσμά Βίδου για το 2017, στο τελευταίο ΒΗΜΑgazino του έτους.

Η Αγγελική Λάλου γράφει στο Fractal για το "Ντάλιτ" (Εκδ. Θράκα, 2017) της Εύας Σπαθάρα

Η Γιώτα Κωνσταντινίδη γράφει στο parallaximag.gr για τη "Βεγγέρα" της Μαργαρίτας Νταλακμάνη

"Όψεις της διαλεκτικής και του ονείρου στη σκέψη του Βάλτερ Μπένγιαμιν", του Φάνη Παπαγεωργίου

"Ο τελευταίος αριθμός" του Βάιου Κουτριντζέ, στην εφημερίδα "Ελευθερία"

"Η ΔΥΝΑΜΗ ΤΗΣ ΠΕΡΙΓΡΑΦΗΣ" του Κώστα Κουτρουμπάκη, Σύντομο κριτικό σημείωμα πάνω στους εισαγωγικούς στίχους του «Ελπήνορα» του Τάκη Σινόπουλου



(ΤΟ ΒΡΑΔΥ ΕΙΣΒΑΛΛΕΙ…)


Το βράδυ εισβάλει στο ελαφρό ποτήρι
που φέρνεις στα χείλη.
Μια μέρα θα πουν: – εκείνος
ήταν έρωτας… – προς το παρόν
σαν τον αποθαρρημένο κούκο του ρολογιού
αφού πέρασε από δωμάτιο σε δωμάτιο
δύει ο χορός των νεαρών,
μεγαλώνουν οι σκιές στον κήπο.
Και μένω πάντα έξω
απ’ το αφηρημένο σύννεφο
που περιέχει τη γλυκιά σου λιτότητα.


[Από τη συλλογή Μεθόριος, 1941]



ΙΤΑΛΟΣ ΣΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ


Πρώτο βράδυ στην Αθήνα, πλατύς αποχαιρετισμός
των αμαξοστοιχιών που φεύγουν στο χείλος της γεμάτες
από σπαραγμό στο διάχυτο ημίφως.
Σαν μοιρολόι
άφησα το καλοκαίρι πάνω στις στροφές
και θάλασσα και έρημος είναι το αύριο
δίχως εποχές πια.
Ευρώπη Ευρώπη που με κοιτάζεις
να καταβαίνω άοπλος και σκεπτικός σε έναν
εύθραυστο μύθο μου με τις στρατιές των βαρβάρων,
είμαι ένα παιδί σου σε φυγή που δεν γνωρίζει
άλλον εχθρό από τη δική του θλίψη,
ή κάποια αναστημένη τρυφερότητα
για λίμνες για δάση πίσω από τα χαμένα
βήματα,
είμαι ντυμένος με σκόνη και ήλιο,
πηγαίνω να τιμωρηθώ χωμένος στην άμμο για χρόνια.

Πειραιάς, Αύγουστος 1942





----


Αναδημοσίευση από "Ποιητική" 
ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑ TAYTOTHTA