Η Μυρτώ Χμιελέφσκι με το «24+7» (εκδ. Θράκα, 2018) στη βραχεία λίστα των ΒΡΑΒΕΙΩΝ ΠΟΙΗΣΗΣ «Jean Moreas» στην κατηγορία "πρωτοεμφανιζόμενων ποιητριών/ποιητών".
Από την εκδήλωση "3 πεζογραφοι των Εκδόσεων ΘΡΑΚΑ" στο Monk. Οι Γιούλη Αναστασοπουλου, η Ζεττα Μπαρμπαρεσσου και η Μαριλενα Παππά, "συνομίλησαν" μεταξύ τους διαβάζοντας από τα βιβλία τους και συζήτησαν με το κοινό.
Η Μυρτώ Χμιελέφσκι, ποιήτρια του βιβλίου "24+7" (εκδ. Θράκα, 2018) στο Θέατρο Σταθμός με τους Θανάση Νιάρχο, Γιώργο Μαρκόπουλο, Κώστα Παπαγεωργίου, Γιώργο Χρονά, Παναγιώτη Μηλιώτη, Γιάννη Σ. Βιτσαρά
Συνέντευξη του Αγγελή Μαριανού (Πεζολίβαδα, εκδ. Θράκα) στην εφημερίδα ΠΑΛΜΟΣ.
Από την εκδήλωση 3 ΠΟΙΗΤΡΙΕΣ των Εκδόσεων ΘΡΑΚΑ, στο Monk-grapes and spirits. Ευχαριστούμε όσες και όσους παρευρέθηκαν.
Η Αρετή Καράμπελα (Μελανά όπως τα μούρα, εκδ. Θράκα 2018) καλεσμένη στην εκπομπή του Σταύρου Καμπάδαη. Ακούστε το ηχητικό κάνοντας κλικ πάνω στη φωτογραφία.
Από την παρουσίαση του βιβλίου "Ο φάρος του Σόρενσον (εκδ. Θράκα, 2018) του Βασίλη Χουλιαρά, στο Μεσολόγγι.
Η Θεώνη Κοτίνη γράφει για το "24+7" (εκδ. Θράκα, 2018) της Μυρτώς Χμιελέφσκι στο Νέο Πλανόδιον.
Ο Γιώργος Λίλλης (Ο άνθρωπος τανκ - εκδ. Θράκα, 2017) καλεσμένος στο Λύκειο του Μπίλεφελντ, στη Γερμανία.
Από την παρουσίαση του βιβλίου "Μελανά όπως τα μούρα" (Θράκα, 2018) της Αρετής Καράμπελα, στη Δημοτική Βιβλιοθήκη Διονύσου.

Θανέειν πέπρωται άπασι
Πυθαγόρας

Ένα ιδιαίτερο δίπολο επέλεξε ως τίτλο η Μελίτα Τόκα-Καραχάλιου στην τελευταία της δίγλωσση ποιητική συλλογή από τις Εκδόσεις των Φίλων, αφιερωμένη στη μνήμη του αδερφού της: “Του Χορού και της Απουσίας”. Μια συλλογή-αποκύημα δύο γονέων, ένα ρέκβιεμ 17 ποιημάτων που φέρουν στ’ αριστερά καλοδουλεμένη την γαλλική τους απόδοση.

Όλα ξεκινούν με τη ρήση του Πίνδαρου: «Σκιάς όναρ άνθρωπος», προσφέροντας μια πρώτη γεύση περιεχομένου. Μια απόπειρα προσέγγισης του εύθραυστου και αιώνιου μυστηρίου της απουσίας, επηρεασμένη από την τελετουργία του χορού. Τα βήματα ενός αυτοσχεδιασμού που θα οδηγήσουν στην τελευταία πράξη μιας ζωής σαν έκπληξη, πόνος και αποχαιρετισμός. Η απουσία δηλώνει παρούσα στις κρισιμότερες στιγμές της ζωή, αφήνοντας πίσω της μνήμες και λέξεις. Φωτοσκιάσεις πάνω από ανεξίτηλες ρυτίδες κι ο χρόνος ένα παιχνίδι εναλλαγών της χαράς με τη θλίψη, της καταχνιάς με κάποιο ανεπαίσθητο άρωμα αρμονίας. Μέρες που καμιά δεν μοιάζει με καμία κι άλλες που θυμίζουν χαστούκι, ταράσσοντας για λίγο το μέσα μας.

Ποιήματα γραμμένα σε διάστημα μικρότερο των δύο μηνών -από τις 22 Ιούλη έως τις 31 Αυγούστου- και κάποια που γράφτηκαν φθινόπωρο. Συμπιεσμένες εικόνες, προσωπικές εκμυστηρεύσεις κι ένα λανθάνον παράπονο χωρίς ανταπόκριση, συνομιλούν με στίχους του Ελυάρ, του Ουνγκαρέτι, του Σακελάριου, του Μαγιακόφσκι. Η ποιήτρια ανασυνθέτει αισθήσεις και απαριθμεί τόπους: η Σμύρνη, το μπαλκόνι με το τραπεζάκι και το βασιλικό, η Θεσσαλονίκη κι οι ομιχλώδεις συνοικίες της, ο Βαρδάρης και η πλατεία Μοριχόβου. Όλα, στοιχεία ενός σκηνικού με αδυναμίες και πλάνες, ολέθριες πληγές και μεταμφιεσμένες συνήθειες.

Η ποίηση της Μελίτας απέριττη και ειλικρινής με μια υπόκωφη αντήχηση βάθους. Όλα, σχεδόν, συμπυκνωμένα στο ολιγόστιχο “Άκαιρα” της σελίδας 23. Στίχοι σε δεύτερο πρόσωπο σαν μια εν εξελίξει επικοινωνία μέσα στη νύχτα. Μια νύχτα σαστισμένη, ατέρμονη, σπαρακτικά παντοτινή. Μια νύχτα που οδηγεί αναπόφευκτα στη δύναμη, όπως λέει, της καθαρής ημέρας. Μέχρι ο χρόνος να μας εξαντλήσει και γίνουμε πάλι αόρατοι. Σαν τους στίχους στο υπέροχο “Ρολόι στο καπηλειό” του Χατζιδάκι από την “Εποχή της Μελισσάνθης”:

- Τι προσπαθείς;
- Να σταματήσω τη στιγμή.
- Μας προσπερνά, δεν ωφελεί.
- Αν φύγεις, φεύγει.
- Δεν μπορώ.
Ο χρόνος φεύγει

Όχι εγώ…
ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑ TAYTOTHTA