Ο Πέτρος Μπιρμπίλης μιλά στην Athens Voice και στον Γιάννη Νένε, για το "Μπελ Ετουάλ" (Θράκα, 2017)

Μια “ηρωίδα” πλάι σε ανθρώπους αντιηρωικούς: Ένα κριτικό σημείωμα του Στάθη Ιντζέ για το "Γονυπετείς" της Τζούλιας Γκανάσου

Για την ποιητική συλλογή της Μαρίας Αγγελοπούλου "Η απουσιολόγος" (Θράκα, 2016), γράφει ο Χρήστος Αρμάντο Γκέζος

Ο Στέφανος Ξένος γράφει στο diavasame για τον "Άνθρωπο Τανκ" (Θράκα, 2017) του Γιώργου Λίλλη

Για το βιβλίο της Μαριάννας Κουμαριανού «Τόπος στη Γαλήνη» – γράφει η Ανθούλα Δανιήλ

Φάνης Παπαγεωργίου, Ποια γενιά; Σκέψεις για τη σχέση μεταξύ βιολογικής και δυνάμει καλλιτεχνικής γενιάς.

Δύο ανέκδοτα/αδημοσίευτα ποιήματα του Δημήτριου Δημητριάδη

Ο Παναγιώτης Βούζης γράφει στην εφημερίδα "Τα Νέα" για το "Χρονορυχείο" (Θράκα, 2017) της Στέλλας Δούμου


ΠΡΟΧΕΙΡΑ
(στις κόρες μου)


27


Αν επιμένεις να υπάρξεις
κάνε το οπωσδήποτε με Ύπαρξη.
Δεν θα σου συνιστούσα άλλο τρόπο.
Άλλωστε σου είναι δύσκολο να συλλάβεις
την λεπτή ειρωνεία της βροχής
όταν μιλά για την ευσπλαχνία
της πτώσης.



22.


[Σκοτεινή ύλη]

Βαρύ το σκοτάδι
στη ζυγαριά του Κόσμου.
Και εσύ πασχίζεις
πότε με έναν Θεό
πότε με ένα "σ' αγαπώ"
να κλέψεις
δυο-τρία γραμμάρια ύπαρξης
στο ζύγι.


26


Απ’ όλα τα πλάσματα του ουρανού
επιλέγω τα μυρμήγκια
με τα σάβανα φτερά τους
και την πτήση ξόδι
να υπενθυμίζουν
ότι η νομοτέλεια του θανάτου
είναι να φορεθεί
σαν κοντομάνικη βροχή


30

Tόσα έξοδα
στις λαχειοφόρους των θεών
και ούτε μια ανεμώνη
στον λήγοντα.


74.


Το σώμα σου γεωμετρεί τα υπαρκτά.
Το άθροισμα πέντε γωνιών
-γόνατο, γνάθος, αγκώνας, μύτη, ώμος-
ισούται!
Μόνον Ισούται



63

[φωνήεν]

Μάθε να κλίνεις σωστά τα σύννεφα σε –ύω ή –πτω
και να γνωρίζεις αν η βροχή παίρνει αύξηση στον αόριστο Ιονίου.
Όταν θα ερωτηθείς για την ορθογραφία του Κόσμου
να ξέρεις πότε είναι βραχύ και πότε μακρό
το Φωνήεν.

Θα ήταν μεγάλη αβλεψία από μέρους σου
να διάγεις την ανυπαρξία
με λάθος τόνο.


43


Εμείς
στην άκρη των αστεριών
στους έσχατους γκρεμούς του Τίποτα
εκεί που αφρίζει μανιασμένο το κενό:
Καινούργιος χρόνος φτιάχνεται
ασταμάτητα.

Μ’ ακούς;
Από τo άδειο σπουργίτι κερδίζουμε έδαφος
τόσο δίκαια θνητοί,
τόσο άδικα αιώνιοι.


44


Ένα ποίημα δεν μπορεί να σώσει τον Κόσμο.
Μπορεί μόνο να σώσει τον εαυτό του.
Και αυτό ισοδυναμεί με σωτηρία του Κόσμου.






Βιογραφικό


Ο Παναγιώτης Τριτάρης γεννήθηκε το 1968 στα Λεχαινά Ηλείας. Ασχολήθηκε μεταξύ άλλων με την δημοσιογραφία, μέχρι που η δημοσιογραφία έπαψε να ασχολείται μαζί του. Δεν έχει δημοσιεύσει πουθενά για λόγους που αφορούν τον ίδιο και την ποίηση. Ίσως λιγότερο την τελευταία. 
ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑ TAYTOTHTA