Η Μυρτώ Χμιελέφσκι με το «24+7» (εκδ. Θράκα, 2018) στη βραχεία λίστα των ΒΡΑΒΕΙΩΝ ΠΟΙΗΣΗΣ «Jean Moreas» στην κατηγορία "πρωτοεμφανιζόμενων ποιητριών/ποιητών".
Από την εκδήλωση "3 πεζογραφοι των Εκδόσεων ΘΡΑΚΑ" στο Monk. Οι Γιούλη Αναστασοπουλου, η Ζεττα Μπαρμπαρεσσου και η Μαριλενα Παππά, "συνομίλησαν" μεταξύ τους διαβάζοντας από τα βιβλία τους και συζήτησαν με το κοινό.
Η Μυρτώ Χμιελέφσκι, ποιήτρια του βιβλίου "24+7" (εκδ. Θράκα, 2018) στο Θέατρο Σταθμός με τους Θανάση Νιάρχο, Γιώργο Μαρκόπουλο, Κώστα Παπαγεωργίου, Γιώργο Χρονά, Παναγιώτη Μηλιώτη, Γιάννη Σ. Βιτσαρά
Συνέντευξη του Αγγελή Μαριανού (Πεζολίβαδα, εκδ. Θράκα) στην εφημερίδα ΠΑΛΜΟΣ.
Από την εκδήλωση 3 ΠΟΙΗΤΡΙΕΣ των Εκδόσεων ΘΡΑΚΑ, στο Monk-grapes and spirits. Ευχαριστούμε όσες και όσους παρευρέθηκαν.
Η Αρετή Καράμπελα (Μελανά όπως τα μούρα, εκδ. Θράκα 2018) καλεσμένη στην εκπομπή του Σταύρου Καμπάδαη. Ακούστε το ηχητικό κάνοντας κλικ πάνω στη φωτογραφία.
Από την παρουσίαση του βιβλίου "Ο φάρος του Σόρενσον (εκδ. Θράκα, 2018) του Βασίλη Χουλιαρά, στο Μεσολόγγι.
Η Θεώνη Κοτίνη γράφει για το "24+7" (εκδ. Θράκα, 2018) της Μυρτώς Χμιελέφσκι στο Νέο Πλανόδιον.
Ο Γιώργος Λίλλης (Ο άνθρωπος τανκ - εκδ. Θράκα, 2017) καλεσμένος στο Λύκειο του Μπίλεφελντ, στη Γερμανία.
Από την παρουσίαση του βιβλίου "Μελανά όπως τα μούρα" (Θράκα, 2018) της Αρετής Καράμπελα, στη Δημοτική Βιβλιοθήκη Διονύσου.

H πόλη της νύχτας

Λίγο καφέ ακόμα,
κι ας είναι πια μεσάνυχτα.
Δεν έχεις συνηθίσει πια;
Κι όμως συνήθισες.
Συνήθισες το απρόσωπο των πολυκατοικιών,
τη γλυκιά γοητεία των άδειων δρόμων,
το φόβο και τη μοναξιά
μέσα στα τόσο αδιάκριτα και παραξενεμένα μάτια τους.
Κι η ασχήμια, φαντάζει τόσο μαγευτική,
σαν το σκηνικό μιας ταινίας χωρίς τέλος.
Τα δέντρα στις πλατείες φωτίζονται από τα φανάρια των αυτοκινήτων,
σαν χορευτές που λικνίζονται στο δροσερό αεράκι του ξημερώματος.
Μη κορνάρεις!
Θα περάσω σου λέω, μόνο σιγά! Θα ξυπνήσουν τα πουλιά.
Μια απαλή υγρασία σου τρυπάει το κορμί
για να σου ξυπνήσει όλη την αδημονία και την αναμονή του σαββατόβραδου.
Διαφορετικό αυτή τη φορά,
χωρίς αναζητήσεις, τυχαία αγγίγματα,
άδεια ή όλο υποσχόμενα βλέμματα,
χωρίς να ξέρεις πως,
χωρίς να ξέρεις το γιατί.
Δεν θες να σταματήσει ποτέ αυτός ο χορός
αλλά σου θυμίζει τη βίαιη αναμονή του αύριο, των αναμνήσεων,
όλων όσων ματαιώθηκαν και δεν μπορείς πια να αντέξεις.
Κι όμως τα γκρίζα πρωινά σε συνεπαίρνουν
και μιλάς με τις ώρες κοιτάζοντας από το παράθυρο τα πρόσωπα των περαστικών.
Δεν ξέρω αν θα’ θελα να ήταν αλλιώς.
Και το ξημέρωμα, ναι το ξημέρωμα,
ευλογία και αναμέτρηση του χτες και του τώρα,
τι θα ξεθάψεις,
τι θα κρατήσεις,
τι θα αφήσεις,
τι θα μπορέσεις να ελευθερώσεις.
Και γιασεμιά παντού, τόσα πολλά γιασεμιά.
Όμως, μη γελιέσαι,
δεν έχει έρθει η άνοιξη ακόμα.



ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑ TAYTOTHTA