Η Μυρτώ Χμιελέφσκι με το «24+7» (εκδ. Θράκα, 2018) στη βραχεία λίστα των ΒΡΑΒΕΙΩΝ ΠΟΙΗΣΗΣ «Jean Moreas» στην κατηγορία "πρωτοεμφανιζόμενων ποιητριών/ποιητών".
Από την εκδήλωση "3 πεζογραφοι των Εκδόσεων ΘΡΑΚΑ" στο Monk. Οι Γιούλη Αναστασοπουλου, η Ζεττα Μπαρμπαρεσσου και η Μαριλενα Παππά, "συνομίλησαν" μεταξύ τους διαβάζοντας από τα βιβλία τους και συζήτησαν με το κοινό.
Η Μυρτώ Χμιελέφσκι, ποιήτρια του βιβλίου "24+7" (εκδ. Θράκα, 2018) στο Θέατρο Σταθμός με τους Θανάση Νιάρχο, Γιώργο Μαρκόπουλο, Κώστα Παπαγεωργίου, Γιώργο Χρονά, Παναγιώτη Μηλιώτη, Γιάννη Σ. Βιτσαρά
Συνέντευξη του Αγγελή Μαριανού (Πεζολίβαδα, εκδ. Θράκα) στην εφημερίδα ΠΑΛΜΟΣ.
Από την εκδήλωση 3 ΠΟΙΗΤΡΙΕΣ των Εκδόσεων ΘΡΑΚΑ, στο Monk-grapes and spirits. Ευχαριστούμε όσες και όσους παρευρέθηκαν.
Η Αρετή Καράμπελα (Μελανά όπως τα μούρα, εκδ. Θράκα 2018) καλεσμένη στην εκπομπή του Σταύρου Καμπάδαη. Ακούστε το ηχητικό κάνοντας κλικ πάνω στη φωτογραφία.
Από την παρουσίαση του βιβλίου "Ο φάρος του Σόρενσον (εκδ. Θράκα, 2018) του Βασίλη Χουλιαρά, στο Μεσολόγγι.
Η Θεώνη Κοτίνη γράφει για το "24+7" (εκδ. Θράκα, 2018) της Μυρτώς Χμιελέφσκι στο Νέο Πλανόδιον.
Ο Γιώργος Λίλλης (Ο άνθρωπος τανκ - εκδ. Θράκα, 2017) καλεσμένος στο Λύκειο του Μπίλεφελντ, στη Γερμανία.
Από την παρουσίαση του βιβλίου "Μελανά όπως τα μούρα" (Θράκα, 2018) της Αρετής Καράμπελα, στη Δημοτική Βιβλιοθήκη Διονύσου.


Το τσιγάρο το έμαθε στα δεκαεφτά της ένα σαββατοκύριακο που οδυρόταν γιατί κάποιο μεγαλύτερό της αγόρι, της είχε πει: «Δε γίνεται να ‘σαι το κορίτσι μου… δείχνεις πολύ μικρή… άσε που δεν καπνίζεις».
Οι φίλες της αποφάσισαν να δράσουν. Την πέταξαν ανάσκελα σ’ έναν καναπέ κι άρχισαν την εκπαίδευση. «Πες, άαααα, ο πααααπάααας! Μόλις το πεις χωρίς να πνίγεσαι, ξέρεις να καπνίζεις».
Της έχωσαν το τσιγάρο στο στόμα. Πνιγόταν σε κάθε «άααα» ώσπου έβγαλε τ’ άντερά της.
Όμως παπά τον παπά, το ‘μαθε το ρημάδι. Κι από τότε δεν έχει σκεφτεί ποτέ ότι καπνίζει τσιγάρο, αλλά ότι καπνίζει τον Θοδωρή. Κι αντιπαθεί κάθε άντρα που έχει αυτό το όνομα και όλες τις Θοδώρες, εκτός από μια θεία της με μακριά κατακόκκινα νύχια που καθαρίζει τα πορτοκάλια με κινήσεις ζογκλέρ.
Ο αληθινός Θοδωρής των δεκαεφτά της δεν ενδιαφέρθηκε ούτε κι όταν την είδε να καπνίζει. Μόνο την πλησίασε κι ανοίγοντας την παλάμη του, της έδωσε πασατέμπο, λέγοντας, «τρως και δεν καπνίζεις».
«Το ‘κοψες;» τον ρώτησε κατάπληκτη.
«Ναι, γιατί είμαι στη χορωδία».
Τον μίσησε. Μάλλον την κατάλαβε γι’ αυτό την έβγαλε το μοναδικό τους ραντεβού, σ’ ένα λούνα παρκ και την έλεγε ‘Λούνα του φεγγαριού’.
Είκοσι χρόνια μετά ο Θοδωρής ήταν πια ηθοποιός που τραγουδούσε και συνέχιζε να μην καπνίζει. Εκείνη κάπνιζε σε βαθμό που έχανε συχνά τη φωνή της. Οι γιατροί της έλεγαν ότι έτσι που πάει θα καταντήσει με συσκευή οξυγόνου. Κάθε φορά που το άκουγε, έριχνε κατάρες στον Θοδωρή και κοιτούσε έξαλλη όποιον καινούργιο συνονόματο τη φλερτάριζε.
Μια φορά πήγε και τον είδε στο θέατρο. Εξαιρετικός αλλά με μια φωνή σοπράνο που την έκανε να ξεραθεί στα γέλια.
Οι φίλες της ήξεραν από παλιά γιατί ο Θοδωρής προσπάθησε να την ξεφορτωθεί με τη δικαιολογία του τσιγάρου: ήταν ομοφυλόφιλος αλλά της το είχαν κρύψει, μην πληγωθεί. Τώρα που και η ίδια το κατάλαβε αφού μίλησαν στο καμαρίνι του, ήταν αργά. Πέρασε πολλά χρόνια με την απορία πώς θα ήταν αν είχαν γίνει ζευγάρι, αν θα ήταν ευτυχισμένοι, αν θα είχαν μείνει μαζί.
Από τότε κάθε που βλέπει λούνα παρκ την πιάνει θλίψη. Για την αιτία που έμαθε να καπνίζει, για τον ευγενή ψεύτη, για εκείνο το δεκαεφτάχρονο κορίτσι που νόμιζε ότι θα καταφέρει να κερδίσει τον έρωτα, καπνίζοντας.
Μερικές φορές ανάβοντας τσιγάρο μουρμουρίζει, «όλα είναι ψέματα», κι ορκίζεται ότι θα το κόψει το ρημάδι, ποτέ δεν το συμπάθησε, μια απάτη είναι, όπως εκείνος, όμως ξέρει πια πόσο δύσκολα ήταν τότε, κανείς δεν τολμούσε να παραδεχτεί την ομοφυλοφιλία του και χαμογελάει.
Το 2013 έμαθε τυχαία ότι ο Θοδωρής πέθανε. Δεν ανακοινώθηκε στις εφημερίδες, δεν τον έκλαψε κανείς, η οικογένειά του τον είχε διαγράψει από μικρό, το θέατρο δεν τον σήκωσε. Ίδρωσε μέχρι να βρει τον τάφο του στο αχανές νεκροταφείο. Ούτε λουλούδια, ούτε καν φωτογραφία, ούτε εκείνο το ντουλαπάκι με τα αναγκαία σε κάθε τάφο, μόνο το όνομά του. Μακριά στον ορίζοντα της φάνηκε ότι διαγραφόταν ένα εγκαταλειμμένο λούνα παρκ.
Χάιδεψε το γκρίζο θαμπό μάρμαρο με την παλάμη της, κάθισε, άναψε τσιγάρο, το κάπνισε, έβγαλε το σημειωματάριό της, έγραψε τον δικό της επικήδειο. «Εδώ κοιμάται ο Θοδωρής, ο πρώτος μου έρωτας που με σεβάστηκε όσο κανείς».


ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑ TAYTOTHTA