Η Κωνσταντίνα Θεοφανοπούλου γράφει στο culturenow.gr για το "Χασέπ" (Θράκα) του Αρτέμη Μαυρομμάτη
Για το μυθιστόρημα "Ο τελευταίος αριθμός" (Θρακα) του Βάιου Κουτριντζε, από τον μετρ της επιστημονικής φαντασίας στη Λάρισα Θανάση Μάργαρη, στη Larissanet.
Η Χρύσα Φάντη γράφει στη bookpress.gr για το «Μια τρυφερή καρδιά στο βάθος – Και άλλες ιστορίες» (εκδ. Θράκα, 2018) της Χαράς Νικολακοπούλου
Η Διώνη Δημητριάδου γράφει για το "Ο φάρος του Σόρενσον" (Θράκα, 2018) του Βασίλη Χουλιαρά.
Ο Γιώργος Θεοχάρης γράφει στην εφ. "Η Αυγή" για την νεοελληνική ποίηση και περιλαμβάνει το "Οι ακαδημαϊκές σημειώσεις του Ίαν Μάρκεζιτς" (Θράκα) του Πέτρου Σκυθιώτη και το "Ματς Πόιντ" (Θράκα) του Κωνσταντίνου Μελισσά
Ο Αριστοτέλης Σαΐνης προτείνει στην "Εφημερίδα των Συντακτών" ανάμεσα σε άλλα βιβλία, το "Μελανά όπως τα μούρα" της Αρετής Καράμπελα
Το nakasbookhouse.gr ξεχωρίζει 3 βιβλία των Εκδόσεων Θράκα για τη χρονιά που πέρασε
Ο Πέτρος Γκολίτσης στην "Εφημερίδα των Συντακτών" ξεχωρίζει ανάμεσα σε άλλα ποιητικά βιβλία το "Match Point" του Κωνσταντίνου Μελισσά

Ο Άγιος

Μες σε μια κόλαση παθών - έργο δικό του - 
Όταν βάρος φρικτών κι ανήθικων εικόνων τον πλακώνει -
Άλλη καρδιά ποτέ σαν την δική του δεν υπήρξε
Από αδύναμες ορμές τόσο γοητευμένη
Κι άλλη καρδιά απ΄ το Θεό τόσο βασανισμένη -
Τα χέρια τα λιπόσαρκα - τ΄ αλύτρωτα -
Στον ουρανό σηκώνει
Δεόμενος.
Όμως την παθιασμένη, οργιαστική του προσευχή
Μόνο μια δίψα ακόρεστη, τυραννική, ορίζει,
Κι ή έξαψή της εισορμά
Και πέρατα απόκρυφα διασχίζει,
Μα ούτε
Και του Διόνυσου η βακχική ιαχή
τόσο δαιμονισμένα δεν ηχεί,
Σαν όταν η μαρτυρική του η κραυγή,
Μες σε θανάσιμη έκσταση και λύσσα που αφρίζει,
Εκπλήρωση απαιτεί : Εισάκουσόν με, Μαρία!

*

 Der Heilige


Wenn in der Hölle selbstgeschaffener Leiden
Grausam-unzüchtige Bilder ihn bedrängen
- Kein Herz ward je von lasser Geilheit so
Berückt wie seins, und so von Gott gequält
Kein Herz - hebt er die abgezehrten Hände,
Die unerlösten, betend auf zum Himmel.
Doch formt nur qualvoll-ungestillte Lust
Sein brünstig-fieberndes Gebet, des Glut
Hinströmt durch mystische Unendlichkeiten.
Und nicht so trunken tönt das Evoe
Des Dionys, als wenn in tödlicher,
Wutgeifernder Ekstase Erfüllung sich
Erzwingt sein Qualschrei: Exaudi me, o Maria!


ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑ TAYTOTHTA