Ο Πέτρος Μπιρμπίλης μιλά στην Athens Voice και στον Γιάννη Νένε, για το "Μπελ Ετουάλ" (Θράκα, 2017)

Μια “ηρωίδα” πλάι σε ανθρώπους αντιηρωικούς: Ένα κριτικό σημείωμα του Στάθη Ιντζέ για το "Γονυπετείς" της Τζούλιας Γκανάσου

Για την ποιητική συλλογή της Μαρίας Αγγελοπούλου "Η απουσιολόγος" (Θράκα, 2016), γράφει ο Χρήστος Αρμάντο Γκέζος

Ο Στέφανος Ξένος γράφει στο diavasame για τον "Άνθρωπο Τανκ" (Θράκα, 2017) του Γιώργου Λίλλη

Για το βιβλίο της Μαριάννας Κουμαριανού «Τόπος στη Γαλήνη» – γράφει η Ανθούλα Δανιήλ

Φάνης Παπαγεωργίου, Ποια γενιά; Σκέψεις για τη σχέση μεταξύ βιολογικής και δυνάμει καλλιτεχνικής γενιάς.

Δύο ανέκδοτα/αδημοσίευτα ποιήματα του Δημήτριου Δημητριάδη

Ο Παναγιώτης Βούζης γράφει στην εφημερίδα "Τα Νέα" για το "Χρονορυχείο" (Θράκα, 2017) της Στέλλας Δούμου


JULES SUPERVIELLE
(1884-1960)


Ας είμαστε μόνοι μια στιγμή
Μέσα σ’ ένα κόσμο τυφλών
Εκατομμύρια βλέφαρα
Τριγύρω μας κλειστά



PIERRE REVERDY
(1889-1960)


ΣΚΕΨΕΙΣ ΠΑΝΩ ΣΤΗΝ ΠΟΙΗΣΗ

Η ποίηση είναι αποκλειστικά των ποιητών που γρα-
φουν για τους εαυτούς τους  και για κάποιους προικι-
σμένους με μια αίσθηση που άλλοι άνθρωποι δεν έχουν

*

Ποιητή που λες να βρίσκεται ο σπόρος που ψάχνεις;
Δεν έχεις καμιά τύχη να τον  βρεις. Εσύ είσαι ο σπόρος
του εαυτού σου και οι σπόροι των άλλων δεν είναι για
 σένα ;

*

Η τέχνη και η ποίηση δεν είναι εδώ παρά για να δα-
νείσουν στη φύση αυτό που εκείνη δεν μπορεί να φτιάξει
μόνη της.



PAUL ELUARD
(1985-1952)


Στην Ισπανία

Εάν στην Ισπανία υπάρχει ένα ματωμένο δέντρο
Είναι το δέντρο της ελευθερίας

Εάν στην Ισπανία υπάρχει ένα στόμα φλύαρο
Μιλά για ελευθερία

Εάν στην Ισπανία υπάρχει ένα ποτήρι με δυνατό κρασί
Είναι για να το πίνει ο λαός της



TRISTAN TZARA
 (1896-1963)


ΤΡΑΓΟΥΔΙ ΝΤΑΝΤΑ

Το τραγούδι ενός ντανταϊστή
που είχε το νταντά μες στην καρδιά
κούραζε πολύ το μοτέρ του
που είχε νταντά μες στην καρδιά

το ασανσέρ κουβαλούσε ένα βασιλιά
βαρύ εύθραυστο φθινόπωρο
έκοψε το μεγάλο του δεξί μπράτσο
και το ‘στειλε στον πάπα στη Ρώμη

γι' αυτό το λόγο
το ασανσέρ
δεν είχε πια νταντά μες στην καρδιά

να φάτε σοκολάτα
πλύνετε τον εγκέφαλό σας
νταντά
νταντά
πιείτε και νεράκι



ROBERT DESNOS
(1900-1945)


ΤΟ ΤΕΛΕΥΤΑΙΟ ΠΟΙΗΜΑ

Σ’ έχω τόσο πολύ ονειρευτεί
Έχω τόσο πολύ βαδίσει, τόσο πολύ μιλήσει,
Τόσο πολύ αγαπήσει τη σκιά σου,
Που δεν μου μένει πια τίποτε από σένα.
Μου μένει να είμαι η σκιά μες στις σκιές
Να είμαι εκατό φορές πιο σκιά κι απ’ τη σκιά
Να είμαι η σκιά που θα έρθει και θα ξαναρθεί
μέσα στην ηλιοφώτιστη ζωή σου


ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑ TAYTOTHTA