Τα "Λίγα σύκα απ' τα γαϊδουράγκαθα" της Edna St. Vincent Millay στις κατακτήσεις του Κοσμά Βίδου για το 2017, στο τελευταίο ΒΗΜΑgazino του έτους.

Η Αγγελική Λάλου γράφει στο Fractal για το "Ντάλιτ" (Εκδ. Θράκα, 2017) της Εύας Σπαθάρα

Η Γιώτα Κωνσταντινίδη γράφει στο parallaximag.gr για τη "Βεγγέρα" της Μαργαρίτας Νταλακμάνη

"Όψεις της διαλεκτικής και του ονείρου στη σκέψη του Βάλτερ Μπένγιαμιν", του Φάνη Παπαγεωργίου

"Ο τελευταίος αριθμός" του Βάιου Κουτριντζέ, στην εφημερίδα "Ελευθερία"

"Η ΔΥΝΑΜΗ ΤΗΣ ΠΕΡΙΓΡΑΦΗΣ" του Κώστα Κουτρουμπάκη, Σύντομο κριτικό σημείωμα πάνω στους εισαγωγικούς στίχους του «Ελπήνορα» του Τάκη Σινόπουλου
Η Έμμετρη Φυσική Ιστορία των Θεάτρων είναι ένα ποιητικό αφήγημα, επιμελώς συγκοπτώμενο και οπωσδήποτε συνεχές. Η φυσική ιστορία μιας παρά φύση τέχνης. Έμμετρη και ομοιοκατάληκτη – καθώς πρέπει: Σαν να τελειώνουν όλα, και η μουσική να συνεχίζει να παίζει ανεπηρέαστη, για τον εαυτό της.

Παρακολουθούμε, με έκθαμβα παιδικά μάτια, τα μέλη ενός μοντέρνου θιάσου. Ο Καμπουράκος, η Εσταυρωμένη του Τσίρκου, ο Άγιος Πρεκάριος κι ο Εθνικός Αντικέρης, συσπώνται μέσα στο στίχο και μέσα απ’ το στίχο. Η Μούσα παλεύει χαριτωμένα να ξεφύγει από τα μαχαίρια του τσίρκου, το νυστέρι του Ανθολόγου και τον κορσέ του Προκρούστη. Ο πασίγνωστος σονετογράφος του 19ου αιώνα Κάρολος Μαρξ αναστέλλει (για μια στιγμή) τη δυσπιστία του: η ευτυχία ίσως και να μην είναι μια “διαρκώς αθετούμενη υπόσχεση”. Ανάμεσα στις γραμμές – γλιστράει διαρκώς μία καρδούλα από υγραέριο. Στο τέλος, ενεδρεύει η βιβλιογραφία, αντιβίωση για τα συμπτώματα της λυρικής ευδαιμονίας.

Ο Στέργιος Μήτας γεννήθηκε στη Θεσσαλονίκη το 1980. Είναι διδάκτορας φιλοσοφίας του δικαίου (τμήμα Νομικής ΑΠΘ). Ζει στον Βύρωνα Αττικής κι εργάζεται ως νομικός. Η Έμμετρη Φυσική Ιστορία των Θεάτρων είναι το πρώτο ποιητικό του βιβλίο.

από http://www.mikri-arktos.gr/
ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑ TAYTOTHTA