Η Κωνσταντίνα Θεοφανοπούλου γράφει στο culturenow.gr για το "Χασέπ" (Θράκα) του Αρτέμη Μαυρομμάτη
Για το μυθιστόρημα "Ο τελευταίος αριθμός" (Θρακα) του Βάιου Κουτριντζε, από τον μετρ της επιστημονικής φαντασίας στη Λάρισα Θανάση Μάργαρη, στη Larissanet.
Η Χρύσα Φάντη γράφει στη bookpress.gr για το «Μια τρυφερή καρδιά στο βάθος – Και άλλες ιστορίες» (εκδ. Θράκα, 2018) της Χαράς Νικολακοπούλου
Η Διώνη Δημητριάδου γράφει για το "Ο φάρος του Σόρενσον" (Θράκα, 2018) του Βασίλη Χουλιαρά.
Ο Γιώργος Θεοχάρης γράφει στην εφ. "Η Αυγή" για την νεοελληνική ποίηση και περιλαμβάνει το "Οι ακαδημαϊκές σημειώσεις του Ίαν Μάρκεζιτς" (Θράκα) του Πέτρου Σκυθιώτη και το "Ματς Πόιντ" (Θράκα) του Κωνσταντίνου Μελισσά
Ο Αριστοτέλης Σαΐνης προτείνει στην "Εφημερίδα των Συντακτών" ανάμεσα σε άλλα βιβλία, το "Μελανά όπως τα μούρα" της Αρετής Καράμπελα
Το nakasbookhouse.gr ξεχωρίζει 3 βιβλία των Εκδόσεων Θράκα για τη χρονιά που πέρασε
Ο Πέτρος Γκολίτσης στην "Εφημερίδα των Συντακτών" ξεχωρίζει ανάμεσα σε άλλα ποιητικά βιβλία το "Match Point" του Κωνσταντίνου Μελισσά
                                 ( Ελληνική  λαογραφία )
Από  την  μακαρίτισσα την  μάνα  μου  Θεοκτίστη  Μαρμαροπούλου



Μικρός  ήμουνα  πολύ  άτακτος,πολύ  σκανταλιάρης  
(αυτό  που  η  σημερινή  παιδοψυχολογία  ονομάζει  υπέρκινητικότητα)
και  αυτό  είχε  σαν  αποτέλεσμα  να  εμπλέκομαι  τακτικά σε  καυγάδες  σε  παρεξηγήσεις  που  πολλές  φορές  κατέληγαν  στον  ξυλοδαρμό μου 
ακόμα  και  την  αποπομπή  μου  από  την  ομήγυρη  ή  την  παρέα . 
Σε  κάθε  τέτοια  περίπτωση  λοιπόν  γυρνώντας  στο  σπίτι  σαν  την  βρεμένη  γάτα  άκουγα την  συχωρεμένη  να  μου  λέει :"  πάλι  της  νύφης  την  τρύπα  έδηξες " !!!
Κάποτε  λοιπόν  που  ο  πόνος  από  τις  μπουνιές  που  είχα  φάει , ήταν  μικρότερος  από  την  επιθυμία
 να  μάθω  επιτέλους , το  τι  συμβαίνει  με  αυτή  την  νύφη  και  την  τρύπα  της , την  ρώτησα
 την  παρακάλεσα  θα  έλεγα  να  που  πει  επιτέλους  ,  πως  και  γιατί  με  εμπλέκει  σε  κάτι  που  υποσυνείδητα
καταλάβαινα  πως  δεν  είναι  έντιμο .
Να !  μου  λέει , άκου  να  δεις !!!  Ήταν  κάποτε  κάποιος  που  τον  προσκάλεσε  ο  φίλος  του
 να  πάνε  σε  έναν  γάμο  στο  διπλανό  χωριό . Να  φάνε  να  πιούνε  και  να  διασκεδάσουν  μοιράζοντας
 την  χαρά  τους  με  τους  νιό-νυμφους .
--Άσε  του  απαντάει  δεν  έρχομαι , γιατί  θα  με  πλακώσουν  στο  ξύλο .
--Ρε  δεν  είσαι  με  τα  καλά  σου , γιατί  να  σε  πλακώσουν ˙  γάμο  έχουν  οι  άνθρωποι  όχι  καυγά .
--Άσε  που  σου  λέω , επέμενε  ο  άλλος , ξέρω  εγώ !!
Να  μην  τα  πολυλογούμε  τον  πείθει   και  πάνε  στον  γάμο .  Έγινε  το  μυστήριο  με  τιμές  και  δόξες
 και  όπως  ήτα  φυσικό  σε  λίγο  άναψε  το  γλέντι .
Και  επειδή  το  έθιμο  το  θέλει , έσυρε  πρώτη  τον  χορό  η  νύφη , μα  και  τον  δεύτερο  και  τον  τρίτο
 ώσπου  μπαϊλντισμένη  έκατσε  στην  καρέκλα να  ξαποστάσει  και  ακούμπησε  τα  δυό  της  πόδια  στο  ξύλο 
που  ενώνει  τα  δύο  εμπρός  καρεκλοπόδαρα  αφού  τράβηξε  και  λίγο  πάνω  το  νυφικό .
Τώρα  θες  γιατί  το  ξέχασε , θες  γιατί  βιαζότανε  όταν  θα  ερχόταν  η  ευλογημένη  ώρα , βρακί  δεν  φόραγε !!!
Το  βλέπει  ο  δικός  σου  ( ο  με  το  ζόρι  καλεσμένος )  από  απέναντι , και  αναφωνεί .
-- Κοιτάξτε   κοιτάξτε   Φαίνεται  της  νύφης  η  τρύπα .
Η  συνέχεια  της  ιστορίας  νομίζω  ότι  έτρεξε  ήδη  στο  μυαλό  σας  και  το  τι φάπες  μάζεψε .
 Μόνο  δεν  είμαι  σίγουρος  αν  αντιλαμβάνεσθε  την  αφέλεια  του
που  με  στόμφο  προφήτη  μα  και    με  κάποιο  παράπονο  να  λέει  στο  φίλο  του
--Είδες  που  στα  ’λεγα   πως  θα  τις  φάω  και  συ  δεν  με  πίστευες .

                                                                        
ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑ TAYTOTHTA