Ο Πέτρος Μπιρμπίλης μιλά στην Athens Voice και στον Γιάννη Νένε, για το "Μπελ Ετουάλ" (Θράκα, 2017)

Μια “ηρωίδα” πλάι σε ανθρώπους αντιηρωικούς: Ένα κριτικό σημείωμα του Στάθη Ιντζέ για το "Γονυπετείς" της Τζούλιας Γκανάσου

Για την ποιητική συλλογή της Μαρίας Αγγελοπούλου "Η απουσιολόγος" (Θράκα, 2016), γράφει ο Χρήστος Αρμάντο Γκέζος

Ο Στέφανος Ξένος γράφει στο diavasame για τον "Άνθρωπο Τανκ" (Θράκα, 2017) του Γιώργου Λίλλη

Για το βιβλίο της Μαριάννας Κουμαριανού «Τόπος στη Γαλήνη» – γράφει η Ανθούλα Δανιήλ

Φάνης Παπαγεωργίου, Ποια γενιά; Σκέψεις για τη σχέση μεταξύ βιολογικής και δυνάμει καλλιτεχνικής γενιάς.

Δύο ανέκδοτα/αδημοσίευτα ποιήματα του Δημήτριου Δημητριάδη

Ο Παναγιώτης Βούζης γράφει στην εφημερίδα "Τα Νέα" για το "Χρονορυχείο" (Θράκα, 2017) της Στέλλας Δούμου

ΕΚΔΟΣΗ ΤΟΥ ΠΕΡΙΟΔΙΚΟΥ “ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΣ"
Δεκαετία του 20 



ΑΛΕΞ.Δ.ΦΩΤΙΑΔΗΣ
Ἐγγενήθηκε καὶ μένει στὴ Σμύρνη. Ἔχει βγάλη ποιήματα σὲ τόμο μὲ τὸν τίτλο «Κρυφὰ Μυστικὰ» κι ἔχει δημοσιεύση κι ἄλλα σκορπισμένα σὲ περιοδικά.Ἀκόμα ἔχει μεταφράση καὶ Ἀρχαίους  Ἕλληνες δραματικοὺς

---

Ο ΥΠΝΟΣ ΤΟΥ ΧΩΡΙΟΥ

---
Ἐσβύσανε σιγά, σιγὰ
Τὰ λίγα φώσια τοῦ χωριοῦ
Καὶ δὲν ἀκοῦς στὴν ἐρημιὰ
Παρ’ ἕνα γαύγισμα σκυλλιού!

Κοιμᾶται τὸ χωριὸ βαθειά.
Καὶ μὲς τὴ νύχτα τὸ βουνὸ
Σὰν φάντασμα ἀπὸ πάνω του
Τὸ παραστέκει σκοτεινό,

Καὶ λάμπει λάμπει ὁ οὐρανός,
Καὶ νὰ ἕνα ἀστέρι σβύνει…
Σὰν ποιὰ ψυχοῦλα νὰ ἔσβυσε
Στῆς νύχτας τὴ γαλήνη

Ἕνα σπιτάκι τοῦ χωριοῦ
Μονάχα δὲν κοιμᾶται.
Ἐκεῖ στὸ φῶς τὸ φτωχικὸ
Ποιὸς ἴσκιος νὰ πλανιέται

Κι ὅλο πηγαίνει κι ἔρχεται ;
Μὴν κάνει ἐκεῖ νυχτέρι
Καὶ ράβει ἡ κόρη τὰ προικιὰ
Γιὰ τὸ χρυσό της ταῖρι;

Ὁ γεωργὸς μὴν ξύπνησε
Νὰ δὴ τὰ ζωντανά του
Π’ ἀναχαράζουν καθιστὰ
Στὴ δράνα του ἀπὸ κάτου;

Δὲν εἶνε ἡ κόρη, οὐδ’ ὁ ζευγὰς
Στὰ ζωντανά του πάει
Κοιμᾶται ὁ «μονάκριβος»
Καὶ ἡ μάννα τοῦ ἀγρυπνάνει …





 ----


    Εἶναι γενικὴ ἡ γνώμη πὼς κανένα λογοτεχνικὸ εἶδος δὲν εἶχε στὴν Ἑλλάδα τόση πρόοδο κατὰ τὰ
τελευταῖα χρόνια ὅσην ἡ λυρικὴ ποίηση. Πλῆθος νέοι ποιητὲς παρουσιάστηκαν μὲ ἀξιοσημείωτο ταλέντο κ ἔδωσαν νέο αἷμα στὴν ποίησή μας.
    Σ’ αὐτὴ τὴν Ἀνθολογία προσπαθήσαμε νὰ δώσουμε τὰ πιὸ χαρακτηριστικὰ δείγματα ἀπὸ τὴν ποίηση τῶν νέων μας ποιητῶν, δηλαδὴ ἐκείνων ποὺ πρωτοπαρουσιάστηκαν ἀπὸ τὸ 1900 ὡς τὸ 1920.
    Δὲ μποροῦμε νὰ ποῦμε πὼς οἱ πενήντα ποιητὲς τῆς Ἀνθολογίας αὐτῆς εἶναι οἱ μόνοι νέοι Ἕλληνες ποιητὲς τῶν εἴκοσι αὐτῶν χρόνων. Πιστεύουμε ὅμως πὼς εἶναι οἱ πιὸ χαραχτηριστικοί.
    Στὴν κατάταξη ἀκολουθήσαμε τὴ χρονολογικὴ σειρὰ τῆς πρώτης ἐμφάνιση κάθε ποιητή.

ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑ TAYTOTHTA