Τα "Λίγα σύκα απ' τα γαϊδουράγκαθα" της Edna St. Vincent Millay στις κατακτήσεις του Κοσμά Βίδου για το 2017, στο τελευταίο ΒΗΜΑgazino του έτους.

Η Αγγελική Λάλου γράφει στο Fractal για το "Ντάλιτ" (Εκδ. Θράκα, 2017) της Εύας Σπαθάρα

Η Γιώτα Κωνσταντινίδη γράφει στο parallaximag.gr για τη "Βεγγέρα" της Μαργαρίτας Νταλακμάνη

"Όψεις της διαλεκτικής και του ονείρου στη σκέψη του Βάλτερ Μπένγιαμιν", του Φάνη Παπαγεωργίου

"Ο τελευταίος αριθμός" του Βάιου Κουτριντζέ, στην εφημερίδα "Ελευθερία"

"Η ΔΥΝΑΜΗ ΤΗΣ ΠΕΡΙΓΡΑΦΗΣ" του Κώστα Κουτρουμπάκη, Σύντομο κριτικό σημείωμα πάνω στους εισαγωγικούς στίχους του «Ελπήνορα» του Τάκη Σινόπουλου

ΕΚΔΟΣΗ ΤΟΥ ΠΕΡΙΟΔΙΚΟΥ “ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΣ"
Δεκαετία του 20 



ΑΛΕΞ.Δ.ΦΩΤΙΑΔΗΣ
Ἐγγενήθηκε καὶ μένει στὴ Σμύρνη. Ἔχει βγάλη ποιήματα σὲ τόμο μὲ τὸν τίτλο «Κρυφὰ Μυστικὰ» κι ἔχει δημοσιεύση κι ἄλλα σκορπισμένα σὲ περιοδικά.Ἀκόμα ἔχει μεταφράση καὶ Ἀρχαίους  Ἕλληνες δραματικοὺς

---

Ο ΥΠΝΟΣ ΤΟΥ ΧΩΡΙΟΥ

---
Ἐσβύσανε σιγά, σιγὰ
Τὰ λίγα φώσια τοῦ χωριοῦ
Καὶ δὲν ἀκοῦς στὴν ἐρημιὰ
Παρ’ ἕνα γαύγισμα σκυλλιού!

Κοιμᾶται τὸ χωριὸ βαθειά.
Καὶ μὲς τὴ νύχτα τὸ βουνὸ
Σὰν φάντασμα ἀπὸ πάνω του
Τὸ παραστέκει σκοτεινό,

Καὶ λάμπει λάμπει ὁ οὐρανός,
Καὶ νὰ ἕνα ἀστέρι σβύνει…
Σὰν ποιὰ ψυχοῦλα νὰ ἔσβυσε
Στῆς νύχτας τὴ γαλήνη

Ἕνα σπιτάκι τοῦ χωριοῦ
Μονάχα δὲν κοιμᾶται.
Ἐκεῖ στὸ φῶς τὸ φτωχικὸ
Ποιὸς ἴσκιος νὰ πλανιέται

Κι ὅλο πηγαίνει κι ἔρχεται ;
Μὴν κάνει ἐκεῖ νυχτέρι
Καὶ ράβει ἡ κόρη τὰ προικιὰ
Γιὰ τὸ χρυσό της ταῖρι;

Ὁ γεωργὸς μὴν ξύπνησε
Νὰ δὴ τὰ ζωντανά του
Π’ ἀναχαράζουν καθιστὰ
Στὴ δράνα του ἀπὸ κάτου;

Δὲν εἶνε ἡ κόρη, οὐδ’ ὁ ζευγὰς
Στὰ ζωντανά του πάει
Κοιμᾶται ὁ «μονάκριβος»
Καὶ ἡ μάννα τοῦ ἀγρυπνάνει …





 ----


    Εἶναι γενικὴ ἡ γνώμη πὼς κανένα λογοτεχνικὸ εἶδος δὲν εἶχε στὴν Ἑλλάδα τόση πρόοδο κατὰ τὰ
τελευταῖα χρόνια ὅσην ἡ λυρικὴ ποίηση. Πλῆθος νέοι ποιητὲς παρουσιάστηκαν μὲ ἀξιοσημείωτο ταλέντο κ ἔδωσαν νέο αἷμα στὴν ποίησή μας.
    Σ’ αὐτὴ τὴν Ἀνθολογία προσπαθήσαμε νὰ δώσουμε τὰ πιὸ χαρακτηριστικὰ δείγματα ἀπὸ τὴν ποίηση τῶν νέων μας ποιητῶν, δηλαδὴ ἐκείνων ποὺ πρωτοπαρουσιάστηκαν ἀπὸ τὸ 1900 ὡς τὸ 1920.
    Δὲ μποροῦμε νὰ ποῦμε πὼς οἱ πενήντα ποιητὲς τῆς Ἀνθολογίας αὐτῆς εἶναι οἱ μόνοι νέοι Ἕλληνες ποιητὲς τῶν εἴκοσι αὐτῶν χρόνων. Πιστεύουμε ὅμως πὼς εἶναι οἱ πιὸ χαραχτηριστικοί.
    Στὴν κατάταξη ἀκολουθήσαμε τὴ χρονολογικὴ σειρὰ τῆς πρώτης ἐμφάνιση κάθε ποιητή.

ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑ TAYTOTHTA